Google

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online.

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you.

Usage guidelines

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.

We also ask that you:

Ἔ Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.

* Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.

* Maintain attribution The Google watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.

* Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.

About Google Book Search

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web a[nttp: //books . google. com/]

- PATROLOGLE -

CURSUS COMPLETUS

SEU BIBLIOTHECA UNIVERSALIS, INTEGRA, UNIFORMIS, COMMODA, (ECONOMICA, bum SS. PATRI

UM, DOCTORUM SCRIPTORUMQUE ECCLESIASTICORUM,

SIVE LATINORUM, SIVE GRACORUM, QUI AB “ΝΟ APOSTOLICO AD TEMPORA INNOCENTII IIl (ANNO 1216) PRO LATINIS ET AD CONCILII FLORENTINI TEMPORA (ANN. 1439) PRO GR.ECIS FLORUERUNT.

RECUSIO CHRONOLOGICA i OMNIUM QUE EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLICA TRADITIONIS PER. QUINDECIM PRIORA. Ὁ ECCLESUE SJECULA,

JUXTA EDITIONES ACCURATISSIMAS INTER 8E CUMQUE NONNULLIS CODICIBUS MANUSCRIPTIS COLLATAS, PERQUAM DILIGENTER CASTIGATA; DISSERTATIONIBUS, COMMENTARIIS, YARIISQUE LECTIONIBUS CONTINENTER ILLUSTRATA; OMNIBUS OPERIBU& POB7 AMPLISSIMAS EDITIONES UA TRIBUS MOVISSIMIS S/ECULIS DEBENTURM ABSOLUTAS

DETECTIS, AUCTA ; INDICIBUS PANTICULARIBUS ANALYTICIS, SINGULOS SIYE ΤΌΜΟΣ MOMENTI SUBSEQUENTII DONATA ; CAPITUI INTRA IPSUM TEXTUM RI: TITULIS SINGULARUM 'ERIOREM DIETINGUENTIBUS SUBJECTAMQUI Ru M SIGNIFICANTIBUE, ADORNATA; OFERIBUS CUM DUBIIS, TUM APOCRYPHIS, ALIQUA YERO AUCTORITATE IN ORDINE AD TRADITIONEM. ECCLESIASTICAM POLLENTIBUS, AMPLIFICATA ; DUGCENTI ET AMPLIUS LOCUPLETATA INDICIBUB AUCTORUM SICUT ET OPERUM, ALPHABETICIS, CHRONOLOOICIS, SYNTHETICIS, ANALYTICIS, ANALOOICIS, IN QUODQUE RELIGIONIS PUNCTUM, DOOMATICUM, MORALE, 'CANONICUM, DIBCIPLINARE, RISTORIUM, KT CUNCTA ALIA SINE ULLA EXCEPTION SERTIM DUOBUS INDICIBUB IMMENSIS XT OENERALIBUS, ALTERO SCILICET RERUM, QUO coweuLTo, QUIQUID MON SOLUM TALIS TALISVE PATER, YERUM ETIAM UNUSQUISQUE PATRUM, NE UNO QUIDEM OMISSO,IN QUODLIBET THEMA SCRIPSERIT, UNO INTUITU CONSPICIATUR ; ALTERO SCRIPTURE SACRAE, xx QUO LECTORI COMPERIRE SIT OBVIUM QUINAM PATRES ETIN SUORUM LOCI! INGULOS SINGULO! OKNESZOS USQUK AD NOV EDITIO ACCURATISSIMA, CETERISQUE OMNIBUS FA PERPENDANTUR CHARACTERUM NITIDITAS CHARTA QUALITAS, INTEORITASB TEXTUS, PERFECTIO CORRECTIONIS, 'ERUM RECUSORUM TUM VARIETAS, TUM. NUMERUB, FORMA VOLUMINUM PERQUAM COMMODA SIBIQUE IN TOTO FATROLOGLE DECURSU CONSTANTER SIMILIS, PRETI EXIGUITAS, PRASERTIMQUE ISTA COLLECTIO, UNA, METHODICA ET CHRONOLOGICA, SEXCENTORUM FRAGMENTORUM OPUSCULORUMQUE HACTENUS HIC ILLIC SPARSORUM, PRIMUM AUTEM. 1N NOSTRA BIBLIOTHECA,EX OPERIBUS ET M$8. ADOMNES ZTATES, LOCOS, LINGUAS FORMASQUE PERTINENTIBUS COADUMATORUM.

SERIES GI/ECA

IN QUA PRODEUNT PATRES, DOCTORES SCRIPTORESQUE ECCLESLE GR/EC.E A S. BARNABA AD CONCILII FLORENTINI TEMPORA;

ACCURANTE J.P. MIGNE, BIBLIOTHECJE CLERI UNIVERS/E SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTIE ECCLESIASTICK RAMOS EDITORE,

JS OPERUM. à, A PRIMO COMMENTATI SINT.

PATROLOGLE GRJECEE TOMUS CXLIII

GEORGIUS PACHYMERA. EPHRJEMIUS CHRONOGRAPHUS. THEOLEPTUS PHILADELPHIENSIS.

PARISIIS

APUD GARNIER FRATRES, EDITORES ET J.-P. MIGNE SUCCESSO! IN VIA DICTA : AVENUE DU MAINE, 308.

1891

TRABITIO. CATROLICA SXECULUM X. ANNUS 498-1398

ΓΕΟΡΓΊΟΥ

TOY HAXYMEPH

ΤᾺ EYPIZKOMENA IIANTA. ΠΡΟΗΚΟΥ͂ΣΙ

EGPAIMIOY XPONIKOT KAIZAPEZ. GEORGII

PACHYMERJE

OPERA OMNIA.

VREMTHIUNTUR

EPHRJEMII CHRONOGRAPHI C/ESARES

xr

THEOLEPTI PHILADELPHIENSIS SCRIPTA ASCETICA.

ACGCURANTE ET DENUO RECOGNOSCENTE J.-P. MIGNE Biblothees Cleri universs SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGULOS SCIENTLE ECCLESIASTICE RAMOS EDITORE

TOMUS PRIOR

————— 9 «——

PARISIIS UU APUD GARNIER FRATRES, EDITORES ET J.-P. MIGNE SUCCESSORES, IN VIA DICTA : AVENUE DU MAINE, 108

1891

TRADITIO CATHOLICA S/ECULUM XIV. ANNI 1313-1330.

ELENCHUS

AUCTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO CXLIII CONTINENTUR

EPHIUEMIUS CHRONOGRAPHUS.

Editoris Romani Prefatio. Col. Ephremnii CEsanES, a Julio Caesare ad Michaelem Palaologum. Patriarcharum CP. Catalogus.

THEOLEPTUS PHILADELPHIENSIUM METROPOLITA.

Notitia.

De abscondita operatione in Christo et profectu in vita monastica, ex Φιλοχαλιᾳ τῶν ἱερῶν νηπτιχῶν.

Canticum compunctionis ex meditatione eterni judicii.

GEORGIUS PACHYMERES.

Notitia ex Leone Allatio De Georgiis. Insunt argumenta declamaHonum quas, so- phistarum more, exercendi ingenii gralia composuit Pachymera.

Nofilia altera ex Fabric. Harles, tom. VII. |

Petri Possini, Soc. Jesu, Dedicatio ad Urbanum VIII summum Pontificem, in persona Georgii Pachymerea.

Petrus Possinus Lectori.

Georgii Pachymerc MicnaEL PaALu£oLocus sive Historia rerum a Michaele Paleolozo ante imperium et in imperio gestarum.

Petri Possini ad Historiam rerum Michaelis Paleologi Oyservationes.

Appendix ad Petri Possini observationes. — Specimen Sapientie Indorum veterun.

206449

401 421

435 431

448 995

1217

ANNO DOMINI MCCCXII ^... . --.

EPHUEMIUS. CHRONOGIAPHUS

ν * - * - * 4 *. . hd ν - " . " ωμι-ν

“διες

ANG. ΜΑΙ PIJEFATIO. (Beriptorum Veterum nova Collectio, tom. III, pars 1.)

Historia Romani imperii, quod mature in Occidente exstinctum, longe diuturnius in Oriente usque ad captam a Turcis Constantinopolim vitam suam propagavit, multorum profecto ingenia facultatemque scribendi exercuit ; atque in his preecipue Byzantinos (ut vulgo loquimur) facundi oris homines, quorum magna et perutilia volumina ἃ Gallicanis olim typis accepimus, nunc autem- consociatis curis recognita novisque monumentis locupletata, Germani homines doc- tissimi, consilio et ope ill. Niebuhrii, rursus exhibent. Mihi ex iis qui Ceesaream historiam serip- serunt valde utilis atque exoptoebilis visus est Ephremius, cujus chronicon iambicis versibus ela- boratum, ab imperii fundatore Julio Cesare usquead receptam aGreecís e Francorum dominatione Constantinopolim, per mille scilicet ac trecentos annos extenditur. Jam hic historicus non solum ineditus erat, verum etiam tante raritatis, ut nonnisiin unicobibliothece Vaticana codice 4003 su- peresse videatur. Primus hunc auctorem commemoravit, quod ego sciam, seculo quinto decimo Raphael Voleterranus in commentariis urbanis lib. xv, p. 176 : Ephrain Grocus ducentis abhinc annis vitas principum Constantinopolitanorum iambico carmine scripsit, quod Opus in bibliotheca Vaticana cernitur. Atque hoc Volaterrani testimonium non latuit Vossium Ze hist, Gr. lib. m, 29. DeindeEphremium sspe ad partes vocavit magnus Allatius(1),quinunc chronographum Byzanti- num, nune monachumappellat, sed nullam preterea notitiam hominis tradit. Laudetaapud Allatium fragmenta Ephremii legisse identidem se demonstrant Vossius Hist. Gr. 11, 28, 29, Cangius in Glossario, Caveus in Ecclesiasticis scriptoribus, Fabricius in Gr. bibliotheca, Lequinius In Patri- archatu Constantinopolitano, denique Bruckerus Hist. Philos. tom. ΠῚ. p. 549. Hi enin? auctores ἃ me sunt observati ; neque tamen dubito quin alii quoque ex Allatio Ephremium neverint. Jam Allatium ad excerpenda Ephremii fragmenta usum fuissecodice Vaticano 1003, valde affirmarem, nisi varietates scripture aliquot perplexum me redderent (2). Preterea in codice acephalo Vati- cano nomen Ephremii nou legitur; neque id ego divinavissem, nisi comparato :&odice cum lau- datis ab Allatio fragmentis, mihi innotuisset. Superest ergo ut Allatius vel alim codicem pre manibus habuerit, vel certe Vaticanum nondum fortasse tum acephalum legerit; paucas autem

(1) De consensione p. 435, 699, 702, 725, T7170.

Et dissert. de Georgiis Jed. Fabric. Bib. &r. t. X) . 664, 687, 607. Item d&Psellis (ed. Fabric. Bib. r. t. V) p. 22. Et contra Creyghlonum. p.306, 330,

526, 539, 614, 701. Et in adnotationibus ad Acro-

politam cap. 6, 13, 16, 18, 33. Idem Allatius de

consens. p. 435, et ad Acropolitam cap. 33,dictum

Ephremii approbat de Trinobi episcopo Bulgarie

yrimati subjeclo ; non Byzantino,ut ait Acropolita;

quare et ego ad Allatii sententiam jam accedo.Rtur- sus idem in adnot.ad Acrop.cap.6,failli ait Ephre- mium qui Camaterum patriarcham pulsum a Lati- nis Byzantio narrat, oum ipse sponte antea reces- sisset. Denique contra Creygh. p. 701, egregie explicatdictionem πομπὴ ἐπεισέδιος, quod sit nempe solemnis in aulam ingressus novi Cesaris. Quam- obrem versus 6337, in Alexio III, sic explicandus est ; lexicographi autem vocabuli ἐπεισόδιος ratio- nem deinceps habebunt, nec non 1253, γνίφων ; et V. 1517, xawic ; οἱ v. 20960, τεργέριον ; v. 3875, 4141, et alibi ὁγρόχερσος. Item animadvertent phi-

PATROL. GR. CXLIII.

lologi, notam (/5 adhiberi ab Ephreemio non ad- dimidiam sed ad quamlibet fracti numeri partem significandam.

(2) He varietates partim quidem nihil aliud sunt nisi menda typographica apud Al!auum : partim vero, quia fortasse in codice videbantur deteriores lectiones,ab Allatio fuisse suspicor tacite immuta- tas. Nonnulle tamen varis lectiones diversum co- dicem designare videntur. Sic v. 4764, apud me,id est in codice Vaticano,est «lc τυγχάνων ; at Allatius contra Creygh. p. 527, τυγχάνων τε. Apud me v. 6031, et 10238, est ἐθάδα; at Allat. ἐνθάδε, ut p. 241, n. 2 dixi, Apud me v. 7718, χραταρχεῖ; at Allat. adn. ad Acropol. cap. 18, κατάρχει. Item v. 71106, apud me ἀνδρεῖον ; at Allat. loc. cit. ἀρεῖον. Apud me v.7197 et alibi 0c0209.; at Allat.ad Acrop. cep. 13, θεοῦ. Apud me 7206, ἐμπαθεῖ θεᾳ ; at Allat. loc. cit. ἐμπαρῆ θέαν. Apud ine v.7404, ἐπεισ- πεπαιχώς ; at Allat. loc. cit. ἐπεισπεπτωχώς. Apud me v. 10355, πω, et 10359, ἐχδούς ; at Allat. που et ἐνδοὺ,, ut proprio in loco dixi.

L|

LÀ .-

“ EPHRJEMII CHRONOGRAPHI 12

varietates ipse exscribens effecerit. Prófecto cum folium tantummedo primum a codice absit, in quo nomen auctoris esse debuit,valde süspicor post Allatii etatem id excidisse, cum codex Pio VI regnante cujus nunc stemnigta verit, a bibliopego compactus fuit. Et sane mihi narrant, multa hujusmodi damna aN operarum inscitia Vaticanis codicibus, presertim Grsecis, accidisse. Sed de codice hacteius. 4gm:cum neque Allatius, ut dixi, neque alii eruditi, quidquam de Ephremio chronogrepho;narrare videantur; mihi quidem de viro hoc querenti occurrabat Ephremius ille,

. quem jóenries X11 patriarcha Constantinopolitanus, ante sacram suam dignitatem, legitimis nup- .-"tiis'Kónuit ; de quo nominatim Ephremio verba facit Pachymeres in predicti patriarche notitia * 1. II, lib. iv, dum ait, episcopos inter ca:terascriminationes patriarcham reprehendisse, quod bona ecclesie Ephraemio fllio suo dispensanda relinqueret,non constituto prout leges jubebant ccono- mo. Reapse et noster chronographus in patriarcharum catalogo memorat masculum Joannis XII filium, sed de seipso haud diserte loqui significat. Et tamen «tas apprime congruit : namque hic Joanes patriarchatum retinuit usque ad Christi annum 1304; noster autem Ephremius chro- nicon suum anno 1313concludit.Jamego fontesEphremice chronologise comperi, Zonaram quidem usque ad Alexii I Comneniobitum ; Nicetam Choniatam usque ad Balduinuml,imperatorem , deinde vero Georgium .Acropolitam. Age vero quod Ephremius historiam poetico metro conscripserit, nemo magnopere irascatur ; primo quia carmen iambicum narrationis perspicuitati peridoneum est, et memoriam legentium apprime juvat; deinde quia Pisidas etiam, Constantinus Manasses, atque Tzetzes impune suas historias versibus composuerunt ; qui nihilo minus auctores, przci- pueque Tzetzes, magno usui apud eruditos sunt. Atque ego Ephremii quidem Historiam, propter suam eximiam utilitatem ad Latinam consuetudinem, soluta tamen oratione, transtuli: etsi enim olim poeticam non neglexi, nunc tamen pangendorum versuum plus decem millibus otium mihi

voluntasque defuit.

EOGPAIMIOY XPONIKOY KAIXAPEX.

EPHR/EMII CHRONOLOGI CJESARES.

* * * * * * (1)

CAIUS ANNIS IV. l'AIOZ ETH 4. Deinde Romanorum imperium tenuit Elta κατέἐσχὲ τὸ χράτος τῶν Αὐσὄνων, Caius, vita Epicurus vel potius Satan, Γαὶος Ἑπίχουρος ἤ Σατὰν τρόπον, supra humauam naturam extollens semet Ὑπὲρ φύσιν βρότειον αὐτὸν σεμνύνων, divinamque affectans, vilissimus mortalis, "H xal θεουργῶν 7, κατπάτυστος φύσις impudicus, scelestus, sanguinarius : ὕ ᾿Ανὴρ ἀσελγὴς, ἀποφρὰς, μιαιφόνος" sub quo prima Stephanus gloria martyrum Ἐφ᾽ οὗ Στέφανος πρωτομαρτῦρων χλέος

(4) Deest in codice primum folium, quod Julii — minus quinquaginta, ut paginarum ratio demon- Cesaris, Augusti, et Tiherii notitiam continuit. strat. Nihil, tamen incognitum in hac lacuna ami- »jiderantur igitur ex universo opere versus paulo sisse nos puto.

43 ΟΞΒΑΒΒΗ. 44

Μαρτυρίου στέφανον εὗρεν ix λίθων᾽

Σοφοί τε γνωρίζοντο δύο προχρίτων

Ἰώσηπός τε xai Φίλων t£ 'E6palov. ΚΛΑΥΔΙΟΣ ET. IA.

10 Τούτου καταστρέψαντος ἀθλίως βίον,

Ἑρμοῦ φίλος Κλαύδιος ἡπία φύσις,

Ἴσου τε φύλαξ, ὑπερόπτης χρημάτων,

Τὰς ἡνίας εἴληφεν αὐσοναρχίας.

Τούτου χρατοῦντος, θευδᾶς χαὶ Σίμων μάγος

15 Πολλοὺς ἐλυμαίνοντο χαχοτεχνίαις. Ηρῶτος δ᾽ ἐπιδέδηχε τῆς Ρώμης Πέτρος Σωτήριον κήρυγμα κυρύσσων ὅλοις.

ΝΈΡΩΝ ET. IA. Me6' ὃν παρῆλθεν εἷς βασίλειον χράτος Νέρων ἀσελγὴς ἐμφὲρὴς τῷ Γαΐῳ,

20 θΘηλυδρίας ὧν καὶ θύλαχος σαπρίας. Πρῶτος διώχτης, εὐσεόῶν καθαιρέτης, Χριστοῦ τα μυστῶν προχρίτων ἀναιρέτης. Εἴτα l'áA6ac, "Ὄθων, σὸν Οὐϊτελλίῳ ᾿Επὶ βράχιστον τοῦ κράτους γεγευμένοι.

ΟΥ̓ΕΣΠΑΣΙΑΝΟΣ ET. I'.

25 Μεθ᾿ οὖς κατηγλάϊσε τὴν xpavapy lav Οὐεσπασιανὸς χλέος βασιλέων, ᾿ἈΑρχὴν δράσας εὖ xnl πλατύνασ εἰς μέγα" ᾿Ἐχθρῶν νικητὴς, φιλότιμος τὴν χέρα, ᾿Ανήρ τις εὑπρόσιτος, ἡδὺς τοῖς φίλοις

80 Ὑπηχόοις δ᾽ ἅπασι xai πεφιλμένος.

TITOZ ET. Γ΄. - Μεθ’ ὃν Τίτος παῖς παραλαμὄάνει χράτος θάλασσα καλῶν, φιλοδωρίας χύσις, Ἐὐεργετιχὸς, συμπαθής τις καρδία, Χρηστὸς τρόποις οἷς ὡραΐζεται χράτωρ᾽

35 "Αναξ ἀριστεὺς καὶ στρατηγὸς γεννάδας, Ἰουδαϊκοῦ τοῦ θράσους χαθαιρέτης᾽ Οὗ πᾶσιν ἀοίδιμον ζδεται τόδε,

« Τὸ σήμερον δὲ μὴ βεδασιλευχέναι, Εὖ τινα μὴ δράσαντα ταῖς εὗποιίαις" »

A0 Καὶ, « Δεῖ τινὰ πρόσωπον ἄναχτος πάλιν

᾿Ιδόντα, μηδὲν στυγνὸν ἀνθυποστρέφειν. » ΔΟΜΈΤΙΑΝΟΣ ET. IE.

Τούτου τὸ βιοῦν ἐκμετρήσαντος μόρῳ,

Δομετιανὸς ἡ βδελῳρὰ καρδία,

dst Τίτου σύναιμος, οὐ τρόπους ὅλως,

45 ᾿Αναξίως εἴληφε τὴν αὐταρχίαν᾽ Χριστοῦ χολαστὴς οἴχετῶν xal. μαρτύρων, Ἐφ᾽ οὗ φιλητὸν τὴν θεηγόρον χάριν Νῆσός τις ἐξόριστον ἔσχεν ἡ Πάτμος" Ηὔχει δ᾽ ᾿Ληολλώνιος τερθρείαις τότε

50 Πυθαγοριχὸς Τυανεὺς σοφὸς γόης,

"Os καίπερ ὧν πόῤῥωθεν ἀναιρουμένου Δηλοῖ παροῦσι τοῦ τυράννου τὸν μόρον, NEPOYAZ ET. Α΄. Τούτου χαταστρέψαντος αἰσχρῶς τὸν βίον, Κλῆσιν Νερούας, εὐγενὴς ψυχὴν δέμας,

55 Τὰ Ῥωμαϊκὰ σχῆπτρα παραλαμὄάνει"

Ταμεῖον ὄντως ἀρετῶν Χριστοῦ δίχας, Καλοῦ δὲ παντὸς αὐτοχράτορσι τύπος"

À adeptus est coronam de lapidibus.

Item sapientes prelucebant duo, Josephus atque Philo, uterque Hebraeus.

CLAUDIUS AN. XIV. Postquam Caius misere abrupit vitam, litteris Claudius et clementia preditus, justibue tenax, et pecunie contemptor, Romani imperii habenas tractandas cepit. Eo regnante Theudas et Simon magi malis permultos artibus decipiebant. Primus autem Romam accessit Petrus, salubre cunctis nuntians Evangelium.

NERO AN. XIV. Post hunc pervenit ad potentiam regiam Nero, luxurie incontinens et Caio par, pathicus vir et sacculus putredinis ; primus piorum persecutor mortifer, precipuorum Christi asseclarum carnifex. Deinceps Galba, Otho, Vitelliusque degustaverunt sceptrum quam brevissime.

VESPASIANDS AN. X. Post hos ornavit Caesaream dignitatem Vespasianus regnatorum decus. sospitator imperii propagatorque, hostium victor, et manu muniflcus, accessu facilis, jucundusque amicis, Bubditis cunctis admodum dilectus.

TITUS AN. III. Successit in imperium Titus fllius

C bonitatis mare, effusa liberalitas,

beneficus, clementi instructus animo, bonisque moribus qui regnantem decent,

princeps egregius, imperator strenuus, Iudaice ferocise debellator.

Hujus ab omnibus celebratur dictum : « Equidem hodie minime regnavi, qnoniam boeneflcio affeci neminem. » It»mque : « Qui ad conspectum?regis venerit, eum non oportet tristem inde abscedere. »

DOMITIANUS AN. XV. Ubi cum vita mortem mutavit Titus, Domitianus animum scelestum gerens, Titi natura frater, sed aliis moribus, Christi servorum martyrutaque carnifex, imperio contro meritum est potitus. Sub eo dilectus propheticus discipulus in quadam exsulavit Patmo insula. Tunc 8e jactavit prestigiis Apollonius Tyaneus, Pythagoricus, impostor callidus ; qui procul licet degens nuntiavit tamen tyranni cedem iis qui sibi aderant

NERVA AN. I.

Postqnam Domitianus fede interiit, Nerva animo et corpore preclaro lucens Romane rei suscepit moderamen. Hic plane egregius (nisi quod Cbristo caruit) bonorumque principum typus fuit.

f EPHRJRMII CHRONOGRAPHI

Bub eo quidam reperit aurum plurimum, amplum nempe thesaurum humi obrutum,

quem ad arbitrium Cesaris effossum retulit. Hic autem et retinere hunc jussit eodemque uti. Cumque ille majorem privato rem esse diceret, Tu vero, inquit Nerva, inventa re vel abutitor.

TRAJANUS AN. XVIII.

Ubi imperium Nerva cum vita dereliquit,

Trajanus, hujus adoptione filius,

Romanorum sceptrum occupavit,

viotoriis vir rebusque gestis inclytus.

Is tamen pios aliquantum persecutus est :

quo tempore contritus bestiarum dentibus

Theop horus Ignatius in urbe Roma fuit :

atque alii insuper plurimi vitam martyres

Christi causa certando consummarunt :

quorum intellecto Trajanus interitu.

negavit dignos fuisse talia pati,

eo quod Christum unice Deum colerent,

et ne Christiani vexarentur vetuit.

Idem cum prefecto gladium traderet,

dixisse fertur : Huno.cape, amice, manu.

et si quidem rempublicam bene gessero,

pro mea salute hoc tibi utendum est ;

Bin male imperevero, hoo me confodito. HADRIANUS AN. XXI.

Post hunc vita defunctum in imperio,

JElius Hadrianus bellator nobilis

regni successor designatus fuit :

vir doctus ac magnificus usquequaque,

qui etiam vetuit de Christianis poenas sumi.

Huio aliquando equitanti in via

preces mulier quedam efflictim obtulit : 1s autem negavit orantem se posse audire. Tum illa, Ne fqegues igitur, respondit : quare is conversus femine jus reddidit. Idem in Palestin&,urbem struxit,

ubi Sion funditus égersa fuerat,

eamque eppellavit Qapitolinam 4Eliam. Templum quoque e£eiavit Saturnio Jovi, ubi olim Solomon suum condiderat.

Que res intolerabilis Judai6e genti fuit : quare coacto armatorum numéto, Romanum aggrediuntur presidium loei, ejusdemque ingentem stragem edunt. Quod ubi Cesar novit, conjurati exercitus Hebreorum penitus succidit vires : nimirum is quingenta et octoginta hominum millia letho dedit.

Pagos etiam gentis subvertit mille

cum quinquaginta arcibus nobilibus. Porro quidam ab eo neci addictus,

thure in ignem conjecto testatus est,

se quidem immerentem ad mortem adigi ; imprecari autem Hadriano ne cum volet mori, voti sui compos flat :

quod revera Hadriano evenit in vite termino,

Α Ἐφ᾽ οὗ τις (2) ἀμύθητον εὗρε χρυσίον

Θησαυρὸν ἀδρὸν ἐγχκαταχεχωσμένον,

60 "Ov ἐχχαλύψας, κράτορος μένει κρίσιν. Ὁ δ' αὖ χεχρῆσθαι μηνύει καὶ κατέχειν" ᾿Αλλ᾽ ὑπὲρ αὐτὸν εὑρεθὲν φάσχει πέλειν, Ἧ δ᾽ ὃς, Καταχέχρησο τοῖς εὑρημένοις.

TPAIANOZ ET. IH.

Τούτου λιπόντος σὺν χραταρχίᾳ βίον,

65 Τραϊανός τις παῖς θετὸς τούτου στέφος Καὶ σχἥπερα παρείληφε τὰ τῶν Αὐσόνων᾽ Εὐρὺ χλέος σχὼν ἐν νίκαις καὶ πραχτέοις" El καὶ διώχων εὐσεδεῖς ἦν μετρίως,

Καθ’ ὃν χρόνον βέδρωτο θηρίων γνάθοις

70 Ὁ θεοφὅρος Ἰγνάτιος ἐν Ῥώμῃ,

Λλλοι τε πλεῖστοι μαρτυρικῶς τὸν βίον

Β Χριστοῦ χάριν ἤνυσαν ἠγωνισμένοι"

Τούτων μαθόντα τὸν χρατοῦντα τὸν φόνον. Ὡς οὐ πονηρᾶς αἰτίας πάσχειν τάδε 79 Ol; δὲ Χριστὸν σέδουσιν ὡς Θεὸν μόνον, Μὴ δεῖν κολάζειν θεσπίσαι Χριστωνύμους. Τοῦτόν γ᾽ ἐπάρχῳ χειρίσαντα τὸ ξίφος, Δέδεξο τουτὶ ταῖν χεροῖν, τοῦτον φάναι, Κἂν μὲν καλῶς ὦ διέπων τὰ τοῦ xodtouc, 80 Ὑπὲρ γ᾽ ἐμαυτοῦ τῷδε χρηστέον. φίλε" Εἰ δ᾽ αὖ γε καχῶς, κατ᾽ ἐμαυτοῦ καρδίας. ΑΔΡΙΑΝΟΣ ET. KA'

Τούτου δὲ βίον xal χράτος λελοιπότος, ᾿Αδριανὸς Αἴλιος ἀριστεὺς μέγας Διάδοχος δέδειχτο τῆς μοναρχίας"

85 'Eppatxóc τε καὶ μεγαλόφρων ὅλοις,

C Νὴ δεῖν κολάζειν θεσπίσας Χριστωνύμους" Τούτου δ᾽ ἱππεύοντός ποτ᾽ ἐν λεωφόρῳ Ἐδεῖτο γυνὴ λιπαρῶς ἐγχε: μένη"

Ὁ δ᾽, Οὐ σχολάζω, τῇδ᾽ ἐγκειμζνῃ αὐγει" 90 Καὶ, Μηδὲ βασίλευε, πρὸς τόνδ’ ἀντέφη, Ὁ δὲ στραφεὶς προσέσχεν αὐτῆς τῇ δίχῃ" Οὗτος πολίζει πρὸς Παλαιστίνῃ πόδιν Ὅπου Σιὼν ἴδρυτο χατεσχαμμένη, Καπιτωλίναν χαλέσας τήνδ᾽ AU av: 95 Καὶ ναὸν ἀντήγειρε Διὶ τῷ Κρόνου, Οὗ πρὶν Σολομὼν τὸν ναὸν τεύξας ἔχει" Τοῦτ᾽ οὐχ ἀνεχτὸν ἦν ᾿Ιουδαίων φύλῳ" Συσπειραθέντες τοιγαροῦν ὡπλισμένοι, Ἐπίασι φύλαξι Ρωμαίοις τόπου,

100 Καὶ σφῶν γε πλεΐστους ἔδρασαν ἔργον φόνου"

Ὁ Ὅ γνοὺς ὁ κρατῶν, στρατιᾶς ὁμαιχμίας ἌἌρδην Ἑδραίων ἐχθερίζει τὸ στίφος" ΟὈχτὼ μὲν ἀνδρῶν xal πεντήχοντα πάλιν Ἡοσουμένας δοὺς μυριάδας θανάτῳ,

105 Κώμας χατασχάψας δὲ τούτων χιλίας, Φρούρια πεντήχοντα τεθρυλλημένα. Οὗτός ποτ᾽ ἀνδρὸς ἦν κατακρίνας μόρον" Καὶ τὸν λαδόντα πῦρ θυμιῶντα λέγειν, ᾿Εγὼ μὲν οὐδὲν ἀδικῶν θνήσχω βίᾳ,

410 ᾿Αδοιανὸν δὲ καὶ ποθοῦντα τεθνάναι Μὴ τοῦ xaz' εὐχὴν εὔχομαι τυχεῖν τέλους" *O καὶ παθεῖν οἱ συνέδη πρὸς τῷ τέλει,

) Nempe Herodes Atticus, ut narrat in Vitis Philostretus.

16

41

Νόσῳ χρονίως ὁδέρῳ τετηγμένῳ. Κἀπὶ Θράκης δ᾽ αὖ Ὀδρυσοῦ πρὸς χωρίῳ. 415 "Ἄλλην πολίζει τὴν ὁμώνυμον πόλιν. ANTONINOX (3) Ο ΚΑΙ ΠΙΟΣ ET. Κ΄. Εἰτ᾽ ᾿Αντωνῖνος Εὐσεδὴς χεχλημένος, Βέλτιστος ἀνὴρ εὐχγής 1$ τοὺς τρόπους, Πάντων τιμῶν μάλιστα τοὺς Χριστωνύμους, Χειρίζεται κάλλιστα τὴν χραταρχίαν " 420 Ὅστις γε μάχης καὶ βίας ἐγκειμένων, ᾿Ἐπείπερ οὐδὲν εὐπορῶν ἦν χρημάτων, Εἰς ἀγορὰν προὔθηχε τοῖς ἡρημένοις Πάντα τὰ λαμπρὰ xai τιμαλφῇ τοῦ κράτους * "Ao! ὦν ἱχανῶν εὐπορήσας χρημάτων 125 Καὶ στρατιωτῶν ἡλιχκὼς πλείστας ἴλας, Μάχην κατορθοὶ xal βαθὺν πλοῦτον φέρει * Καὶ πάλιν ἀπέλαδε τὰ πεπραγμένα, Αἱρουμένοις δοὺς τὴν τιμὴν ὠνουμένοις. MAPKOZ ΑΝΊΤΩΝΙΝΟΣ ET. Ιζ΄. Καὶ πάλιν ἄλλος ᾿Αντωνῖνός τις Μάρκος 130 Πρώτοο θετὸς παῖς, φιλόσοφος τοὺς λόγους, Τρόπους τε χρηστὸς, εὐμενὴς Χριστωγύμοις, Παραλαδὼ» love τὴν χραταρχίαν “ Ἐφ᾽ οὗ φάλαγξ κέχλητο Κεραυνοθόλος, Ἥτις μερίδος οὖσα τῶν Χριστωνύμων 135 Καιρῷ μάχης ηὔξατο Χριστῷ Δεσπότῃ, Δίψει στρατιᾶς κινδυνευούσης τότε, ᾿Αντιπάλων τε Βαρδάρων ἐπιθέσει Καὶ δυσμενεῖς μὲν τῷ κεραυνῷ συμφλέγει, Ὅμόρων δ᾽ ἐπὶ στράτευμα πλουσίως ὕει. 140 Ἑρμογένης τ᾽ ἤχμαζε τῆς τέχνης ἴδρις * θυάς τ᾽ ἐναθλεῖ μαρτύρων Χριστοῦ χάριν Σμύρνης ὁ Πολύκαρπος καὶ Ἰουστῖνος. KOMOAOZ ET. IB'. Κόμοδος εἶτα μιαρὸς φαυλεργάτης Καχῶς ἐπεισέφρησε τῇ χραταρχίᾳ" 145 'Eg' οὔ Κλήμης ἦν Στρωματεὺς σοφὸς μέγας, Καὶ Πάνταινος, κήρυκες ὀρθῶν δογμάτων. HEPTINAZ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ. Μεθ’ ὃν κραταρχεῖ Περτίναξ ὁ τριγέρων, Καὶ σφάττεται δὴ πρὸς μέσοις ἀνακτόροις. (7 Καὶ σκῆπτρα παρείληφε τὰ τῶν Αὐσόνων 150 ἸΙουλιανὸς Δίδιος. βραχὺν χρόνον. ΣΕΒΗ͂ΡΟΣ ET. ΙΗ΄. Καὶ Σεδῆρος xpdtiacoq ἐχθρῶν ἐν μάχαις Σφοδρὸς κολαστὴς εὐσεδῶν Χριστωνόμων " Ἐφ᾽ οὗ σὺν ἄλλοις xai πατὴρ Ὠριγένους Φιλωνίδης (4) εὕρατο μαρτύρων στέφος. ANTONINOZ ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΣ ET. Z. 155 Τούτου θανόντος, Καράχκαλλος τοὐπίχλην ᾿Αντωνῖνος εἴληφε τὴν μοναρχίαν ᾿ Αἰσχρός τις ἀνὴρ καὶ πλέον μιαιφόνος, ΜΑΚΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΡΒΙΤΟΣ (5) ET. Δ΄. Kal Μαχρῖνος βοάχιστον ἄρξας τὸν χρόνον * Elta κατωρχήσατο τῆς xpaxapy lac 460 Κλῆσιν “Αρόιτος, Σαρδανάπαλος θέσιν,

" God. hio ᾿Αντώνιος. Sed in textu ᾿Αντωνῖνος"

Ita cod.

CJESARES. Α cum lento hydropis morbo diu tabuit.

Is etiam in Thracia prope castrum Odryssum de suo dictam nomine novam urbeai condidit.

ANTONINUS PIUS AN. XX. Deinde Antoninus cognomento Pius, vir optimus sanctisque moribus, qui Christianos summo in pretio habnit, felici sane fato ad imperium venit. Is premente belli necessitate, quia nihil in erario pecunizs erat, in foro exposuit licitantibus pretiosa principatus ornamenta omnia : unde pecunia, quantum sat erat, capta, conscriptaque militum ingenti manu, victoriam non sine lauta preda retulit :

B quamobrem res divenditas recuperavit,

civibus qui emerant repenso pretio. MARCUS ANTONINUS AN. XVI.

Rursumque alius Antoninus Marcus,

prioris adoptione filius, doctrina philosophus,

moribus egregius, Christianis benivolus,

reipublice gubernaculum copit regere.

Sub eo legio dicta Fulminatrix,

de Christianorum hominum conflata numero,

pugnatura Christo Domino supplicavit,

quoniam et siti exercitus laborabat,

et Barbarorum hostium instabat impetus :

Blatimque hostes fulminibus deflagrarunt,

Romanus exercitus imbre copioso maduit.

Tunc florebat Hermogenes dootus rhetor.

Christique causa par martyrum decertavit

Polycarpus 8myrne episcopus et Justinus.

COMMODUS AN. XII.

Deinde Commodus impurus, scelestus,

levo omine adrepsit ad imperium.

Sub eo Clemens Stromatum auctor sapiens,

Pantenusque, orthodoxi ambo peedicatores.

PERTINAX ET JULIANUS. Mox imperavit Pertinax, grandevus senex, qui in aula palatii interfectus est. Sceptrumque arripuit Rornani imperii brevi admodum tempore Julianus Didius.

SEVERUS AN. XVIII.

Hinc Severus hostium in preliis domitor, dirug8 piorum Christianorum persecutor :

D sub quo cum aliis pater quoque Origenis

Leonidas martyrii coronam retulit. ANTONINUS CARACALLA AN. VII.

Hujus exstincti monarchiam excepit

Antoninus cognomine Caracalla,

foedus homo et maxime sanguinariua. MACRINUS ET AVITUS AN. IV.

Tum et Macrinus brevissime imperavit.

Deinde in imperio debacchatus est

nomine Avitus, cognomine Sardanapalus,

(b) Ita cod.

18

49

Priapi quoddam Baochique mancipium, moribus vere Sardanapalus alter, effeminatus admodum et luxuriosus.

ALEXANDER MAM/EE AN. XIV.

Post hunc pervenit ad regnum Alexander Mame filius, Christianorum reverens. Cum enim ejus mater credidisset sapientibus Origenis doctrinis,

honor credentium ordini haberi co»ptus est.

MAXIMINUS ET ALII AN. III.

Occiso Alexandro, creatur imperator exsecrandus furiosusque Maximinus quidam, qui dira commota adversus Cbristíanos persecutione, plurimos fecit martyres.

Tunc etiam regnaverunt Maximus et Albinus, et cum Pupieno Publius Balbinus.

GORDIANUS AN. VI.

His exstinctis, summa potestas devenit ad Gordianum quemdam filiumque ejus : sub quibus inclytus doctrina Origenes

in Palestina discipulos erudiebat ; quorum erant in numero fratres duo, Gregorius cognomento Thaumaturgus,

atque Athenodorus doctrina non inferior. PHILIPPUS AN. VI.

Secutus est Philippus, Christianis benevolus, imo vero, ut fama est, Christi assecla, credentium sodalitio adjungi optans, Christoque suos triumphos referre acceptos ; quem tamen sacri non admiserunt presules. Huic Bostr& patria ; prope quam aliam condidit quam Philippi urbem omnes vocitant.

DECIUS AN. I.

Imperio postea potitus Deoius

Christianos sine mora copit persequi :

cui restiterunt insigni fortitudine Cyprianus, Babylas, aliique plurimi.

Lapsi sunt alii ; in his infelix Origenes. Tuno fuit Novatus malevoli vir ingenii :

qui cum Romane Ecclesie sacerdos esset, eos qui cruciatibus victi sacrificassent,

ad poenitentiam recipere pernegabat.

Id dogma Patribus a fide alienum visum est ; cui dum heret, communione infelix pellitur.

GALLUS ET AXMILIANUS AN. I.

Postquam imperium Decius cum vita amisit regnavit Gallus impio vir corde preditus, et Cchristianorum gravis persecutor, Deinde vix quatuor mensibus /Emilianus. Tunc Sabellius erat ecevus Afer,

qui divinas impie in Triade personas confudit et naturam cum his commiscuit.

6) Ita cod. At Zonaras Πομπηΐανός.

5) Ita codex, et ita loquitur etiam Zonaras. ὃ Ita cod.

EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

À

᾿Ανδράποδόν τι ΠΙριήπου Διονύσου. "AXXoc τις ὄντως Σαρδανάπαλος τρόπους, ϑηλυδρίας τις ἐχδεδιῃτημένος.

AAEEANAPOZ O MAMAIAXZ ET. IA.

M10 ὃν παρῆλθεν sl; βασίλειον χράτος 165 Μσμαίας ᾿Αλέξανδρος εὐσεδεῖς σέδων " Μητρὸς γὰρ αὐτοῦ Μαμαίας πιστευσάσῃης Διδασχαλίαις ταῖς σοφαῖς ᾿Ωριγένους, Γιμῆς χατηξίωτο πιστῶν τὸ στίφος.

ΜΛΞΊΜΙΝΟΣ ΚΑΙ AAAOI ET. Γ΄. Τούτου σφαγέντος ἀναδείχνυται χράτωρ 170 θΘεοστυγής τις Μαξιμῖνος μαινόλης, Ὅστις διωγμὸν χαλεπὸν Χριστωνύμοις Κινήσας, ἀπέφηνε μαρτύρας ὅσους. Σὺν ᾿Αλδίνῳ (5*) Μάξιμος ἔσχε τὸ κράτος Καὶ Πομπιανὸς (6) Πουπλίῳψ σὺν Βαλθίνῳ. TOPAIANOE RT. C.

475 Ὥνπερ θανόντων ζώννυται xpatapylav Γοοδιανός τις σὺν ὁμωνύμῳ τέχνῳ * Ἐφ᾽ ὧν ὁ λαμπρὸς ἐν λόγοις ᾿Ωριγένης Ἣν ἐχδιδάσχων μόστας ἐν Παλαιστίνῃ * Οἵσπερ συνηρίθμηντο σύγγονοι δύο

480 Ὁ Γρήγορος νοῦς (7) θαυματουργὸς τοὐπί-

ίκλην, Πρὸς δ᾽ αὖ ᾿Αθηνόδωρος οὐχ ἥττων λόγους. ΦΙΛΙΙΠΟΣ ET. 7.

Μεθ᾿ οὖς Φίλιππος εὐμενὴς Χριστωνύμοις,

Μᾶλλον δὲ Χριστῷ προσδραμεῖν αἱρεῖ λόγος,

Εὐχῶν τε πιστοῖς συμμετασχεῖν ἀσμένως, 485 Καί οἱ θριαμδεῦσαί γε τὰ πεπραγμένα -

ἤΛλλως προέδρων τόνδε μὴ δεδεγμένων.

Ὦ Βόστρα πατρὶς, οὗ κτίσας ἔχει πόλιν

Ἣν πᾶς Φιλίππου τήνδε φημίζει πόλιν.

AEKIOZ ET. Α΄.

Εἴτα Δέχιος τοῦ χράτους δεδραγμένος 190 Εὐθὺς διωγμὸν κατὰ πιστῶν ἐχφέρει * ᾿Ὃν (8) ὑπερέσχον εὐψύχως ἠνδρισμένοι, Κυπριανός τε Βαδύλας καὶ μυρίοι " Ἥττηντο δ᾽ ἄλλοι, xal τάλας ᾿Ωριγένης * τότ᾽ ἦν Ναυάτος (9) *, μισάνθρωπος φύσις, 495 ᾿Εχχλησίας δ᾽ ὧν Ρωμαίων θυηπόλος, Ἔφασχε μὴ δεῖν βασάνοις τεθυχότας Μετανοοῦντας προσδέχεσθαι χαθάπαξ " Ὃ ἸΙατράσιν ἔδοξε πίστεως νόθον Καὶ μὴ μεταγνοὺς, ἐχχεκήρυχται τάλας.

ΓΔΛΛΟΣ ΚΑΙ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ET. Α΄.

200 Blov Δεκίου xai χράτος λελοιπότος, Κατῆρξε Γάλλος f, βέδηλος καρδία, Βαρὺς χολαστὴς Χριστιανῶν τυγχάνων " Αἰμιλιανός τε τέτταρας μῆνας μόλις * Ἡνίκα Σαδέλλιος ἦν σκαιὸς Λίδυς,

205 Ὁ σύγχυσιν δρῶν ἀσεθῶς ἐν Τριάδι

Θείων προσώπων καὶ συναλείφων φύσεις.

(8) Ita cod. Nisi mavis ὧν. ] (9) lta etiam Zonoras. Sed intelligendus potius

Novatianus.

21 CAXRSBARES.

BAAAEPIANOZ ΚΑΙ TAAHINOZ ET. IE. Αἰμιλιανοῦ δὲ σφαγέντος ἀθλίως, Βαλλεριανὸ, παραλαμύάνει κράτος,

Βαρὺς διώκτης εὐσεδῶν Χριστωνύμων "

210 Ὅστις ἀγεννως Βαρύάροις Πέρσαις μάχῃ Αλοὺς, παρ’ αὐτοῖς τὸν βίον καταστρέφει. Καὶ παῖς παρῆλθε Γαληΐνος εἰς χοάτος. Δεξιὸς ἀνὴρ, φιλότιμος, χαρίεις,

Ηολλοὺς ἀνχτλὰς κινδύνους ἐν ταῖς μάχαις. KAAYAIOZ ET. A' (10).

215 Μεθ᾽ ὃν Κλαύδιος ἀῤῥεποῦς δίκης φύλαξ. Κράτωρ ἀγαθὸς καὶ μαχητὴς γεννάδας, Πάππος μεγίστου κράτορος

[γου (11). AYPHAIANOZ ET. ζ΄. Τούτου τελευτήσαντος ἐν χραταρχίᾳ, Αὐρηλιανὸς δυσμενὴς Χριστωνύμοις

290 Τὰ σχῆπτρα παρείληφε τῆς αὐταρχίας * Τούτου χρατοῦντος Ηαῦλον Σαμοσατέσ Κακῶς φρονοῦντα Πατέρων θεῖος στίφος ᾿Ἑπάρατον τίθησι καὶ βδελυχτέον "

Τῆς 9' ᾿Αντιόχου καθέδρας δεδραγμένον,

225 Καὶ τήνδε βίᾳ κατέχειν ἡρημένον, Πεισθεὶς ὁ κρατῶν εὐσεδῶν ἐντυχίῳᾳ Γραφαῖς ἀτίμως ἐξελαύνει τοῦ θρόνου.

TIPOBOZ ET. ζ΄.

Bpaybv χρόνον Τάχητος ἀνὴρ πρεσθύτης. Εἴτα Πρόθος (12) τις φίλος ἑρμοῦ καὶ μάχης

230 Παραλαδὼν ἴθυνε τὴν χραταρχίαν, Πρᾶος, μεγαλὄψυχος, εὐμενὴς χράτωρ * Οὗ ταῖς κατ᾽ ἐχθρῶν ἐμύραδύνοντος μάχαις, Στρατοῦ δὲ βρωτῶν κινδυνεύοντος σπάνει, "Er! αὐτὸν ἐκλείποντα λιμῷ σιτίων

235 Ὅμόρον σίτῳ σύμμικτον ὀμόρῆσαι λόγος Τὸν ὀψόθεν βλύσαντα τῷ λαῷ μάννα, Ὥπερ τραφρῖσαν στρατιὰν ἐνισχύσαι.

KAPOZ ΚΑΙ ΝΟΥΜΕΡΙΑΝΟΣ KAI ΚΑΡΙΝῸΣ

Μεθ’ ὃν Κάρος τις γεννάδας σὺν υἱέσιν "Ava£ ἐδείχθη παραλαθὼν τὸ κράτος " 240 Νουμεριανὸς ἐκδαρεὶς ἀσχοῦ δίχην, Δηφθεὶς παρ᾽ ἐχθρὼν αἴχμάλωτος ὡς λόγος " Καὶ Καρῖνος αἴσχιστος, ἀπηνὴς Alav, Χριστωνύμων ὄλεθρος, ἔσχε τὸ χράτος * "Eo' οὗ λελοιπὼς Περσίδα Μάνης τάλας 245 'Ρωμαΐδος κλίμασι παρεισεφθάρη, Κακίας tàv ἐξεμῶν ψυχοφθόρον, ^Ae' οὔ βδελυκτὸν τοὔνομα Μανιχαίων. ΔΙΟΚΛΗ͂ΤΙΑΝΟΣ ET. Κ΄, Μετὰ δὲ τούτων ἣ μεγίστη μανίαν Τὴν κατὰ Χριστοῦ δυὰς ἣ τρισαθλία 250 Βρονῶν ἐριννὺς αἱμοχαρὴς καρδία

10) Male iun codice τα᾿, undectm.

11) Eumenius psneg. Cantantini cap. 2 : Ab illo ením divo Claudio manat in (e avita cognatio, qui Romani imperii solutam et perditam dssciplinam

primus reformavit. (12) God. Φλῶρος, sine dubio pro Florianus ; sed

Κωνσταντί-

22

VALERIANUS ET GALLIENUS AN. XY. Post /Emilianum misere interfectum suscepit imperium Valerianus, gravis piorum persecutor Christianorum : qui barbaris a Persis in prelio turpiter captus, apud ipsos vitam finivit. Obtinuit autem imperium Gallienus filius, vir dexter, liberalis et amabilis, qui pericula in prelis multa pertulit.

CLAUDIUS AN. I.

Exin Claudius fuit justitie firmus custos, princeps bonus et bellator strenuus, maximi principis Constantini avus. -

AURELIANUS AN. VI.

B Postquam hic in purpura vitam clausit,

Aurelianus Christianorum odio imbutus summi imperii sceptrum gestare copit.

Eo regnante Paulum Samosatensem

prava sentientem Patrum divinus chorus edixit ὅ586 malediotem et exsecrabilem : qui cum Antiochenam invasisset cathedram eamdemque niteretur vi retinere,

piorum legatione permotus imperator missis litteris sede turpiter eum ejecit.

PROBUS AN. VI. Brevi regnavit Tacitus, vir grandevus. Dein Florus, et mox Probus domi bellique bonus, rem copit publicam gubernare. Mitis hic erat princeps, magnanimus, benevolus, qui dum diuturnis distineretur bellis, periclitante exercitu commeatuum penuria, jamque deficientibus ob famem viribus, imber commistua tritico decidisse dicitur coeleste mauna multitudini affundena, quo pastus vires pristinas recepit míles.

CARUS, NUMERIANUS, ET CARINUS AN. II.

Carus deinde, vir strenuus, cum suis liberis regium nomen cum potentia excepit. Numeriano quidem apud hostes captivo.

Cutis detracta dicitur, utris instar. Carinus turpissimus et crudelis admodum. Christianorumque pestis, imperium tenuit. Sub eo Manes calamitosus relicta Perside

D ad Romanas terras adrepsit venenum evomens

improbitatis suse, animabus exitiosissimum, Ex hoc Manicheorum fluxit infame nomen.

DIOCLETIANUS AN. XX. His exstinctis, furere in Christum coepit gemina mortalium Erynnis atque maxima, tristimum animorum et cruentissimum

tamen consequentes laudes Probo congruunt, teste etiam Zonara. Et quidem Probus soribitur in codi- cis lemmatibus, non Florus sut Plorianus. Exi- stimo igitur unum versum excidisse, in quo a Flo- ríano fiebat tansitus ad Probum.

23 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

par, Diocletianus scilicet et Maximianus, utentes regia potestate crudeliter.

Et prior quidem obscuris in Dalmatia genitus parentibus, servili stirpe et conspuenda, arcano Dei decreto imperium obtinuit ; cujus deinde participem Ilerculium fecit Maximianum Christianorum exitio natum. Ergo hi duo ad perniciem conspirantes Christianorum, vel potius proprie anime, persecutionem commoverunt asperrimam ; turmatimque per populos ingentemnumerum martyrum effecerunt certantium fortiter : voluntarias nempe victimas et purissimas, animas usquequaque acceptas Domino. Porro uterque regnator generum sibi legit cui propriam collocavit dilectam filiam : Maximianus nobilem Constantium Chlorum qui maximi Constantini parens fuit ; Diocletianus autem Maximinum,

cui Galerio quoque nomen erat.

Atque his Cesarea dignitas est tributa. Jam cum Christianam exetipguere religionem, : - tyranni duo non possent, conantes licet, &bdicaverunt ultro dignitatem suam, Ceesaribusque imperium permiserunt ;

ita ut Galerius quidem in toto Oriente, Constantius in occiduis regnaret partibus. Erat etiam tertius Rome tyrannus

Herculii filius Maxentius furiosus. Verumtamen Constantius cunctia placidug Christianos diligebat singulariter :

at Maximinus permolestus subditis, mulierosus, mochus, pestis publica, Christianis autem infensissimus,

ipsorum, heu ! decreverat cedem omnium. Hic in imperii partem advocavit

Constantii fedum generum Licinium malum monstrum et piorum exitium.

Hos Maxentius adequabat suis moribus, Christianorum hostis, et saevus homicida. Hem exsecrandam |riadem, pietatis labem! quam assecuta eset justissima ultio Dei.

CONSTANTINUS AN. XXXII.

Ergo Constantius mortem cum vita mutans imperium filio Constantino tradidit, quem ex priore susceperat Helene conjugio; qui quomodo reipublice navipium rexerit, primusque ad Christum Dominum rex accesserit, dicere non erit, ut reor, supervacaneum, atque audituris absurdum non videbitur. Igitur hic rempublicam a patre traditam preclare gubernabat armis et consilio, nondum initiatus, sed tamen recte sentiens, quod ex ipsomet satis conjicere licebat, atque ut rerum exitus deinde docuit. Jam cum imperatores tres tunc essent,

(13) Ita cod. At Latinis est Consiantius, non Constans.

(14) Ita cod. Atqui Licinius Constanti: Sponsus

À

Μαξιμιανὸς Διοχλητιανός τε, Ὦμῶς χατῆρξαν τοῦ βασιλείου χράτους * Ὃς πατέρων φὺς δυσγενῶν Δαλματόθεν ἤΑσημος fj τρίδουλος ἐδδελυγμένος

200 Θεοῦ χριμάτων τυγχάνει χραταρχίας " Ἧς συμμεριστὴν 'Ερχούλιον λαμὄάνει Μαξιμιανὸν εὐσεδῶν ἀναιρέτην Ἐπὶ καχῷ γοῦν τώδε συμπεπνευχότε Χριστοῦ μερίδος ἢ πλέον σφῶν χαρδίας,

260 Διωγμὸν ἀφόρητον ἐξηγειρέτην, Καὶ κατὰ δήμους εἴτε χιλιοστύας Μάρτυρας ἀπέφηναν ἠγωνισμένους, Αὐθαίρετα θύματα καθηγνισμένα Ἕμψυχα, παντέλεια, δεχτὰ Κυρίῳ,

206 Γαμόροὺς δυὰς εἴληφεν αὐτοχρατόρων Εἰς τὰς ἑαυτῶν φιλτάτας θυγατέρας -

Ὁ μὲν Χλωρὸν Κώνσταγτα λαμπρὸν τῷ γένει

Too παμμεγίστου πατύρα Κωνσταντίνγυ. Ὁ Διοχλητιανὸς δ᾽ a8 Μαξιμῖνον

270 Ὃς καὶ Γαλέριος ἦν ἐπιχεκλημένος * Καὶ τούσδε τιμᾷ τῇ Καίσαρος ἀξίᾳ -

ες Ἐπεὶ δὲ Χριστώνυμον οὐχ ἐνῆν σδέσαι

Ηολλὰ χαμοῦσι τοῖσδε τυράννοις σέθας, Ἑκόντες ἀπέθεντο τὴν σχηπτουχίαν,

2/5 Καίσαρσι δόντες διέπειν τὰ τοῦ χράτους * ᾿Αρχὴν Γαλερίῳψ μὲν ἁπάσης "Ew, Τῷ Κώνσταντι (13) δὲ βασιλεύειν Ἑσπέρας * "Hv καὶ τρίτος τύραννος ἐν Ῥώμῃ πᾶλιν Ἑρκχουλίου παῖς Μαξέντιος μαινόλης * i

280 ᾿Αλλὰ Κώνστας μὲν εὐμενὴς ἦν τοῖς ὅλοις, Χριστωνύμους ἔστεργε τῶν ἄλλων πλέον " Μαξιμῖνος δὲ δυσχερὴς ὑπηχόοις, Γυναιχομανὴς, μοιχιχὸς, χοινὴ λύμη, Χριστωνύμοις δὲ δυσχερέστατος λίαν,

285 Πανωλεθρίαν τῶνδε φεῦ καταχρίνας * Κοινωνὸν οὗτος τοῦ χράτους προσλαμθάνει Λικίνιον Κώνσταντος (14) αἰσχρὸν νυμφίον Καχόν τι τερμέρειον (45) εὐσεδῶν φθόρον " Καὶ Μαξέντιος ἦν ἴσος τούτοις τρόπους,

290 Καὶ χριστομάχος xal μιαιφόνος πλέον * Τριὰς ἐναγὴς, εὐσεδῶν ἀναιρέτις, νπερ μετῆλθεν ἐνδίκως θεία δίχη.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝῸΣ ET. ΛΒ΄.

Ὁ τοίνυν Κώνστας τῷ γόνῳ Κωνσταντίνῳ Βίον τελευτῶν καταλείπει τὸ χράτος,

205 Ὃν ἐξ Ἑλένης ἔσχε τῶν πρόσθεν γάμων * Οὐ χάριν εἰπεῖν οὐ περίεργον τάχα Κλύουσι προσγένοιτ᾽ ἂν εὐεπηδόλως, Ὅπως τε διίθυνεν ἀρχῆς τὸ σχάφος,

Καὶ προσδραμεῖν ὑπῆρξε Χριστῷ Δεσπότῃ *

900 ᾿Αρχὴν μὲν οὗτος πατρόθεν δεδεγμένος Διεῖπε χαλῶς συνέσει στρατηγίαις,

Ἔτι μὲν ἀμύητος, εὖ φρενῶν δ᾽ ἔχων,

Ὡς ἐξ αὐτοῦ δὴ συλλογίσασθαι δέον,

Ὡς ὕστερον δἔδειχε πραγμάτων πέρας * 805 Τριῶν δ' ὁπόντων αὐτοχρατόρων τότε,

erat, gener Constantii. (15) Ita cod.

24

25

Τούτου, Μαξεντίου τε καὶ Λικινίου, Ὡς Μαξιμίνου τὸν βίον λελοιπότος Βαρὺς 6 Μαξέντιος ἦν ὁπηχόοις, Δράχων δαφοινὸς, αἱμοχαρὴς τις κύον"

310 Ὅπλοις τὸ λοιπὸν ἀμύναι Κωνσταντῖνος Παραχαλεῖταί σφισι τυραντουμένοις"

Καὶ καταπεισθεὶς ἣ συμπαθὴς χαρδία, ᾿Εφίσταται ταχιστα Ῥωμαίων πόλει. Καὶ πρὸς μάχην ἔτοιμον αὐτὸν ὀτρύνει"

315 Καὶ δὴ σκοποῦντι xai δεδοιχότι μάχην, Σταυροῦ μεσούσης ἡμέρας ὥφθη τύπος Τυπούμενός γε πρὸς πόλῳ δι᾽ ἀστέρων "Ev γράμμασι φράζουσιν, "Ev τούτῳ νίχα. Αὐτίκα τοίνυν ἐκ χρυσοῦ σταυροῦ τύπον

320 Ὡς ὥπτδὅ οἱ πρὶν ἐμφρόνως σχεδιάσας͵ Αὐτοῦ προάγειν στρατιᾶς παρηγγύα"

Ὥ δὴ πεποιθὼς, συμπλακεὶς ἐναντίοις Τρόπαίον Votq κατὰ τυράννου μέγα, "Ἔργον φανέντος ῥευμάτων ποταμίων,

325 Ἡττημένου φεύγοντος αἴσχρῶς ἐκ μάχης" Κἀντεῦθεν οὐχοῦν ἦρξε καὶ Ῥώμης ὅλης, Καὶ δόγμα βασίλειον εὐθὺς ἐχφέρει Μὴ δεῖν κολάζειν θεσπίζον Χριστωνύμους" Καθιστορεῖται χαὶ ταδὶ τούτου πέρι"

330 Ὡς ταῖς κατ᾽ ἐχθρῶν ἦσχολτ μένον μάχαις "Avaxta τοῦτον ἱππότην ὠπλισμένον Τινά ποτ᾽ ἰδεῖν ἀντὶ σημαίας τύπον Σταυροῦ χεροῖν φέροντα σύμδολον νίχης" Kal πάλιν ὀφθῆναι δὲ τῷδ᾽ ἄνδρας δύο

335 'Ev ᾿Αδριανοῦ τῆς μάχης ἡγουμένους, ᾿Αντιπάλων χτείναντας ἀφειδῶς ἵλας"

Καὶ φῶς περιαστράψαν ἀθρῆσαι νύχτῳρ Πάντων ὑπνούντων χάραχα στρατευμάτων. Περὶ τὸ Βυζάντιον ἐσκηνημένων᾽

410 "Ex τῶνδε συνεὶς ὡς Θεὸς καλῶν δότης Ἐπιστρέφειν ἤρξατο καὶ συνιέναι"

Καὶ Atxlvtoy χριστομαχοῦντα βλέπων, Ὅπλοις στρατιᾷ καταστρέφει τοῦ χράτους, Δίκας τ᾽ ἀπαιτεῖ τόνδε χριστομαχίας"

345 Ὅθεν μονάρχης ἀξίως αὐτοχράτωρ Κωνσταντῖνος πέφηνεν 'Eonipac, "Eo: Δύσιν δὲ τοῦ τρύχοντος αἰτοῦντι πάθους, Βουλὴν πονηρὰν ὁποτίθενται θύται Διὸς βδελυχτοὶ xal γόητες καὶ μάγοι,

350 Πρὸς ἰασιν αἵματι παίδων ἀφθόρων Ἐναποπλύναι σαρκίον κατατρύχον" Ἥθροιστο τοίνυν νηπίων πληθὺς ὅση, Ηροθεσμία δ᾽ ὥριστο τούτων θυσίας" Παρῆν βασιλεὺς, μητέρων χλύει γόων,

350 Ηυνθάνεται δὲ τὰς ἀφορμὰς τῶν γόων,

Καὶ γνοὺς, δίδωσι τὰ τέχνα ταῖς μητράσι, Καὶ χρήματα δὲ ταῖσδε πρὸς τούτοις νέμει ᾿Αντίῤῥοπα φάρμακα τῆς πρόσθεν λύπης" Οὕτω καλῶς δράσαντι νυκτὸς xaz' ὄναρ

360 ᾿Εφίσταταί οἱ προχρίτων ἀποστόλων,

Avác φαεινὴ Πέτρος ἅμα xal [αὔλος Παρεγγυῶντες γνησίως ἐπισχόπῳ

Τὰ καθ᾽ ἑαυτὸν ἀναθέσθαι σὺν πόθῳ,

Εἰ βούλεται σχεῖν τοῦ πιέζοντος λύσιν,

CJBBSARES. Α Constantinus, Maxentius, et Licinius,

cea

D

quia jam Maximinus vita excesserat : Maxentius quidem subditis gravis erat, immanis draco cruorisque sitiens canis. Quare ut hunc armis denique compesceret, orabant Conetantinum oppressi populi :

ἃ quibus exoratus olemens animus

celerrime ad urbem Romam copias ducit tyrannumque jam paratum ad arma provocat. Dum vero incerti martis mente versat curas crucis hora meridiana conspexit typum, quem astra quaedam in celo conformabant, inscriptis hisce litteris : In hoc vince. Protinus igitur aures crucis typum,

qualis ipsi apparuerat, concinne fabricans, suis hunc preeferri jussit exercitibus :

cui sane fisus, conserta cum hoste manu, magnam de tyranno victoriam retulit,

qui fluminis vorticibus absorptus est,

dum victus fugeret turpiter e prelio.

Hinc ergo universa potitus Roma est regiumque statim edictum proposuit,

ne quis jam Christianos ad ponam posceret. Alia quoque rei hujus narratio est :

nempe quod pugnam adversus hostes patrans equitem imperator armatum viderit,

qui pro consueto militum vexillo

crucem gestabat manibus, victorie symbolum. Rursus duos eidem conspectos viros

&iunt, in Hadriani mole cientes pugnam, hostiumque turmis plagas imponentes. Postremo lucem noctu coruscantem vallumque ambientem, ounctis sopitis somno, vidisse prope Byzantium cum castra haberet. llinc ergo agnoscens datorem bonorum Deum, converti ad fidem ccpit et recte sapere.

Tum infestum Christianis Licinium cernens, armis correptis hunc imperio dejícit,

et de Ímpietate dignas penas sumit.

Quare jam solus merito imperator

occidui Constantinus et eoi orbis fuit.

Exin remedium morbi poscenti gravis

dirum consilium obtulerunt Jovis

nefarii sacerdotes et fallaces magi,

nempe ut investium puerorum sanguine inürmum corpus medele causa ablueret. Infantium ergo colligitur ingens numerus,

et dies cedis deflnita edicitur.

Presens imperator matrum audit gemitum, hujuzque causam querit ex astantibus ;

el re comperta, matribus prolem reddit, pecuniamque insuper his distribuit,

que 8it solatium prioris moestitie.

His recte gestis, noctu per somnium videt astare Sibi principum apostolorum

illustre par, Petrum cum Paulo scilicet ; seque adhortantes ut sincere episcopo salutem suam dulci cum spe committeret,

8i quidem presens malum fugare vellet,

27

immortalemque ac miram vitam adipisci. Postquam eum somnus dereliquit, statim sanctum 8ilvestrum admodum reverenter advocat ; atque ubi venientem conspicit, rem illi cunctam pandit lubentissime : Silvester regem visi rationem edocet. Cur verba longas ducam per ambages ? religiosum principi mysterium explicat, initiatumque et credentem baptismo tingit, et sancto educit lavaoro incolumem.

Ad Christi partes accessit etiam Helena Silvestri verbis edocta pastoris maximi. Ipsa deinceps Sionem Dei urbem

invisit, sacrum lignum vestigans crucis, ibique ut templa conderet sanctissima. Religio nostra crevit ex hoc tempore amplifice; atque ad orbis pervenit fines apostolorum salubris predicatio : risitque ver tranquillum orthodoxis. Tunc templa passim patuere Christicolis, atque omnis ara falsi cultus concidit Christi virtute Domini et omnium Regis, Itemque Constantini legati ejus.

Hio late imperitans gentibus innumeris, prolatis etiam priscís imperii finibus crucis atque Evangelii potentia adjutus, homonymam quoque condidit sibi urbem, ocellum totius mundi splendidissimum. Regum hic piorum pater est appellatus, et christicolarum Cesarum antecessor. Idem episcoporum primam indixit synodum, quibuscum spurium Arii dogma perculit.

CONSTANTIUS MAGNI CONSTANTINI FILIUS AN. XXIV.

Postquam is terrestre deseruit imperium, proque hoc supernam gloriam adeptus est, colorumque regni adiit hereditatem ;

nati ex eo liberi tantam imperii molem Constans, Constantius, atque Constantinus, inter se partiti sunt heredum ritu.

Et Constans quidem cum Constantino fratre terras ocoiduas sibi regendas sumunt, Romam ipsam, Africam, Italiamque,

et quidquid mundi usque ad oceanum patet. Oriens Constantio contigit universus, pretereaque Thracia, finesque Macedonici, oum urbe a patre condita et regni sede.

Hic sibi creditum optime imperium gerens multos agonas pertulit ac diserimina, perpetuo militans hostesque armis persequens Deinde occisis in Occidente fratribus, Constantino quia fratrem armis lacessiverat, Constante dolis Magnentii irretito,

orbis universi Constantius sceptrum tenuit. Nam Magnentium quidem belli jure sustulit ; δὶ Vetranionem qui preter fas se gesserat, perculsum metu subditum sibi fecit.

(16) Ita ood.

EPHRJEMII! CHRONOGRAPHI À 3965 Ζωῆς ἀκηράτου τε τυχεῖν xal ξένης.

Ἐπεὶ δ᾽ ἀνῆκεν ὕπνος αὐτὸν, αὐτίκα Τὸν ἱερὸν Σίλοεστρον εὀλαδῶς ἄγαν Μεταχαλεῖται, καὶ προσελθόντα βλέπει, Καὶ πάντα διέξεισιν αὑτῳ προφρόνως" 9710 Ὁ δ’ αὖ ἐπάγει τῶν θεχθέντων λύσιν" Καὶ τί με δεῖ γράφοντα μαχρὰ συμπλέχειν ; ᾿Εχτίθεταί οἱ τὸν λόγον μυστηρίου. Μυεῖ τε βαπτίξει τε πιστεύσαντά γε, Λουτροῦ τ᾽ ἀσινῆ τοῦ παναγοῦς ἀνάγει" 375 Προσῆλθε Χριστῷ καὶ βασιλὶς Ἑλένη Διδασχαλίαις ποιμενάρχου Σιλδέστρου" Μεθ᾿ οὗ Σιὼν εὔλεψε τὴν Θεοῦ πόλιν Elc φανέρωσιν σταυριχοῦ θείου ξύλου, Ναῶν τ᾽ ἀναδόμησιν εὐαγεστάτων.

p 330 Κἀντεῦθεν ἀνθεῖ τὰ xag' ἡμᾶς εἷς bye ἘἘχτείνεται δὲ καὶ μέχρι γῆς τερμάτων Σωτέριον κήρυγμα τῶν ἀποστόλων᾽ Γελᾷ δ’ Exp ἥσυχον ὀρθοδοξίας" ᾿Ανοίγνυται πᾶς καὶ νεὼς Χριστωνύμοις,

385 Βωμὸς τ᾽ ἀνετέτραπτο πᾶς σὺν τῇ πλάνῃ Χριστοῦ δυνάμει παντάναχτος Δεσπότου Ὑποστρατήγῳ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ, Ὅς ἄρξας ἐθνῶν ἀπλέτων ἐθναρχίας Σχοινίσματά τε πλατύνας κληρουχίας

300 Σταυροῦ τε κράτει παντοδυνάμου λόγου, Πάλιν πολίζει τὴν ὁμώνυμον πόλιν, ᾿Ὀοφθαλμὸν αἰγλήεντα τῆς οἷχον μένης" Πατὴρ ἀνάχτων εὐσεδῶν χεχλημένος Καὶ χριστολατρῶν χρατόρων ἀρχηγέτης"

805 Ηρώτης ὁριστὴς ποιμενάρχων συνόδου,

C Μεθ᾿ àv χαθεῖλεν 'Apslou δόγμα νόθον.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ O ΥἹΟΣ TOY METAAOY ΚΩΝ-

ΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ET. ΚΔ΄.

Τούτου λιπόντος τὴν χάτω μοναρχίαν Οὐράνιον δόξαν δὲ κληρωσαμένου, Καὶ βασιλείας οὐρανῶν κληρουχίαν,

400 Οἱ παΐδες αὐτοῦ τὴν ὅλην χραταρχίαν Κώνστασ τε, Κωνστάντιος καὶ Κωνσταντῖνος, Αὐτοῖς διεῖλόν σφισιν εἰς χληρουχίαν" Κώνστας μὲν ἅμα συγγόνψ Κωνσταντίνῳ Λαχόντες ἄρχειν τῶν καθ᾽ βσπέραν τόπων

405 Αὐτῆς τε Ρώμης, ᾿Αφρικῆς, Ἰταλίας,

Καὶ μέχρις αὐτῶν ὠχεανοῦ τερμάτων" Πᾶσα δ᾽ Ἑώα τῷ Κωνσταντίῳ λάχος, ἹΙρὸς τοῖσδε Θράκης, Μακεδονίας ὅροι, Σὺν τῇ πατρῴᾳ καὶ βασιλίδι πόλει"

410 Ὅς διέπων ἄριστα τὴν κληρουχίαν Πολλοὺς ἀγῶνας ἀνέτλη καὶ κινδύνους, "Acl στραταρχῶν, κατ᾽ ἐχθρῶν κινῶν δόρυ" Εἶτα σφαγέντων συγγόνων ἐν Ἑσπέρᾷ,

Ἰοῦ μὲν κινοῦντος χαθ᾽ ὁμαίμονος ξίφη, ἀ15 Τοῦ Κώνσταντος δὲ πρὸς Μαγνεντίου δόλῳ, Πάσης κατῆρξεν Ἑσπέρας καὶ τῆς "Eo Μαγνέντιον μὲν ἀνελὼν μάχης νόμῳ,

Τὸν δ᾽ αὖ Βρετανίωνα (16) τὸν καχεργάτην Ὑπήχοον θεὶς κατασεισθέντα φόδῳ.

29 ORSABES.

420 ΥὙπῆρχεν οὔτος εὐχερὴς μὲν τὸν τρόπον, Καὶ πάμπαν εὐρίπιστος ἀνέμου πέδον, Πειθήνιός τε τοῖς ἀρειομανίταις,

Ἔνδον δὲ τὸν νοῦν εἷς σέδας ἐῤῥωμένος" Ἑράτωρ ἀριστεύς καὶ μαχητὴς γεννάδας,

425 ἩΠδὺς, προσηνὴς, εὐμενὴς ὑπηχόοις, Mepl τε τὴν δίαιταν ἐγχρατὴς ἄγαν Καὶ σωφρονικὸς, καὶ παθῶν αὐτοχράτωρ, Καὶ τὰς κρίσεις ἦν ἐχφέρων χατὰ νόμους, Δικαιοσύνης δ᾽ οὐδαμῶς ὑπεχτρέχων,

430 ᾿Αρχαιρεσιάζων τε καθάπερ δέον,

Τὰς ἀξίας τε προσνέμων τοῖς ἀξίοις

Καὶ πάντα ποιῶν σὺν λόγῳ τὰ τοῦ κράτους" Οὐ συναριθμῶν οὐδένα γερουσίᾳ,

Ὄς οὐ μετέσχε τῶν σοφῶν παιδευμάτων,

435 Μή 9 αὖ λέγειν ἤσκητο καὶ χαλῶς γράφειν Καταλογάδην εἴτε ῥυθμῷ xal μέτρῳ, Παιδεύσεως ἔμπειρος, ἑρμοῦ τ᾽ αὖ φίλος" ἤΑλναχτι τῷδ᾽ Ἰουλιανὸς μαινόλης ᾿Επιφυεὶς ἥρπασε τὴν xpatapy lav:

440 Κάλ τοῦδε μαχρᾷ συσχεθεὶς ἀγωνίᾳ Καὶ διακαεῖ πυῤετῷ φθισιόρότῳ Ἐν Μόψου χρῆναις τὸν βίον καταστρέφει, Χολὴν μέλαιναν ἐκπτύσας ἐξ ἐγκάτων᾽

ΙΟΥΑΙΑΝΟΣ O HAPABATHZ ET. B' t9, ETEPOI AE ΦΑΣΙΝ ET. Γ΄. Εἴτα χαθαρῶς ἀναδείκνυται χράτωρ

AA5 Ἰουλιανὸς χριστομάχος μαινόλης, Ὅσεις ἀποστάς Δεσπότου σεσωχότος, Καὶ Χριστιανῶν πίστεως σωτηρίου Τῇ δαιμόνων, φεῦ ἀπάτῃ προσεῤῥύῃ, Τὰ Χριστιαπῶν φαυλίσας ix καρδίας"

450 Καὶ κατὰ Χριστοῦ παρατάττεται τάλας, Καὶ τοῦδε κλῆσιν ἐχποδὼν θέσθαι θέλει" Καὶ λοιπὸν οἵαις ἐξέτριψεν αἰχίαις Καὶ παντοδαπαῖς, ποικίλαις τιμωρίαις ᾿Αντιστατοῦντας εὐσεδῶς Χριστωνύμους,

A55 Καὶ τῶνδ᾽ ὅσου ; ἐδειξε μάρτυρας πάλιν Δἵματος ἄχρι καρτερῶς ἡνδρισμένους, Οὐκ ἔστιν εἰπεῖν χρωμένοις συμμετρίᾳ᾽ Κατὰ δὲ Περσῶν ἐχστρατεύσας Βαρδάρων Μετὰ στρατιᾶς μυρίας ῥωμαλέας.

460 Καὶ μὴ διαθεὶς ὡς δέοι τὰ τῆς μάχης, ᾿Εχεῖσε κατέστρεψεν ἀθλίως βίον, Ἀληθεὶς παρά του καιρίαν ἐν τῇ μάχῃ, Εἴτ᾽ Αὐσόνων ἢ Βαρδάρων ἀντιπάλων, Ἢ χειρὸς ἄλλης πανσθενοῦς οὐρανόθεν,

465 'Ilv(xa φασὶν αἵματνς καταῤῥύτου Πλευοᾶς νυγείσης χειρὶ προσδεδεγμένου Εἰς ἀέρα χέοντα, ταῦτ᾽ ἐπιλέγειν, Ναζωραῖε, πλῆσθητι" φεῦ τῆς μανίας

IOBIANOZ ΜΗΝΑΣ Β΄. Oi AE ET. A*

Τούτου καταστρέψαντος, ὡς ἔφην, βίον 470 Δυσὶ τυραννήσαντος ἀσεθῶς χρόνοις,

Ψήφῳ στρατιᾶς προχρίτων γερουσίας

ἸΙοδιανὸς χιλίαρχος ὦν τότε,

᾿Ανὴρ ἀγαθὸς εὐσεθὴς Χριστοῦ λάτρις

A Erat Constantius suapte ingenii levis,

prorsus versatilis ceu pulvis vento expositus geque ab Arii studiosis sinebat duci, quanquam ipse animum orthodoxum gereret, princeps egregius, strenuus bellator. blandus, aífabilis, benevolus erga subditos. Idem cibi potusque temperantissimus, continens, animi cupiditatum dominus, dicere jus ex legum norma solitus,

neque a justitia latum unguem discedens ; tum et magistratus pro meritis eligens, dignis hominibus dignitates largiens, cuncta demum in imperio sapienter gerens. Neque in senatum quempiam unquam legit, nisi doctis imbutum disciplinis,

et qui reoto dicere beneque scribere

seu prosa oratione posset seu rythmo et metro ; nutritus ipse litteris musarumque alumnus. Hunc contra regem lymphaticus Julianus consurgens, latrocinio imperium rapuit. Hine animi moerore diuturno captus Constantius ac lethalis ardore febris,

ad Mopsi fontes vite spatium clausit, atram rejectans bilem de visceribus.

JULIANUS APOSTATA AN. II, MENS. VI ; VEL, UT ALII AIUNT, AN. III.

Exin absque emulo imperator est habitus

christomachus Julianus et furioaus ;

qui ἃ Rege Servatore suo defecit,

Christianorumque fidem salutarem

(C cum demonum, heu! fraudibus commutavit,

sacrumque dogma contemptim corde respuit. Tum contra Christum bellum hic miser movet hujusque nomeu exterminare nititur. Proinde quot cruciatibus quotque ponis, quarum diversas formas vix fari licet, Christicolarum attriverit constantiam piam, martyrum quantum numerum effecerit,

qui usque ad sanguinem restiterunt, studioso mihi brevitatis non licet dicere. Deinde Persas Barbaros bello appetens, copiis instructus innumeris fortissimis,

re nihilominus bellica male gesta,

amisit illic vitam infeliciter,

incerto auctore graviter in prelio ictus,

ἢ 8eu fuit ille Romanus seu hostis Barbarus,

seu colestis aliqua validior manus.

Tunc Julianum aiunt manantem sanguinem guífosso e latere manu cava exceptum dispersis per aerem his verbis additis : Nazarene, sitim exple. (Hem vesaniam !)

JOVIANUS MENS. VII; SEU, UT ALH AIUNT, AN. I.

Juliano, sicut dixi, vita orbato

post sceleratam biennii tyrannidem,

suffragio optimatium castrensis consilii

Jovianus per id tempus tribunus militum,

vir bonus atque Christi pius famulus

31 EPHRJAEMII CHRONOGRAPHI

ad imperii dignitatem fuit subveoclus, Ceteroquin ipse regnum respuebat, Christi se famulum esse dicens,

atque ethnicis militibus imperaturum negans.

Hi vero cum Christicolas se inclamassent, tunc imperium Jovianus recepit protinus.

Et pace mox composita cum Persa rege, atque Antiochiam reducto exercitu,

exsules dudum principes pastores

ad suos greges edicto revocavit,

quos inter Athanasium divinum presulem, cunctisque exhibuit Christianis

ver tranquillum et orthodoxis lumen.

Hic Galatarum Ancyram delatus,

ibi improviso obitu excessi* terris, recentibus, ut fama est, voratis fungis.

haud plusquam octo mensibus regno fruitus. Pietate is, ut dixi, fuit inclytus,

bonus, tranquillus, benevolus erga subditos, Blaturaque corporis procera lucens ;

litteris etiam mediocriter eruditus ;

vini tamen atque amoris illecebris obnoxius. Hujus cadaver apud Byzantium urbem

in sancto Apostolorum templo est conditum.

VALENTINIANUS AN. XI; ..SIVE, UT ALII AIUNT, AN. X.

Post hunc insedit regium dignitatem Justitie simul clementiseque exemplar

" Valentinianus Christianorum decus,

vir stremus, animosus ac robustus,

: generis ex Pannonia stirpem trahens; princeps bonus et providus erga subditos, . qui peregrinas quondam in regiones, utpote Christianus Deumque Christum colens, ab apostata Juliano pulsus fuerat ;

nuno redux ad exercitum, tribunus erat. Is ubi supremam dignitatem adiit, imperii socium fratrem ascivit suum, erumnosum Valentem, Arii asseclam,

cui partes Orientis regendas tradidit : ipse vero Occiduis pie prefuit,

ubi trophaa nobilia de barbaricis gentibus victor statuit ope Numinis.

Hic omnia boni expromens principis justitieque amore presertim flagrans, orthodoxorum dogmatum defensor, spatiosum vitae curriculum emensus est, et cursu vite et termino beatus visus, expletis quatuor supra octogina annis summo in favore Numinis beatitateque ; ex quo imperium susceperat annis undecim. Hic dum in Gallis degeret, mortem obiit, Gratiano filio imperium relinquens

viro reotorum dogmatum defensori.

VALENS AN. III, SEU IV.

Orientis interim regnator Valens Arianorum deditus vesanie,

À

Elc βασιλείας τὸ κρᾶτος προεχρίθη"

475 Ὁ δ᾽ ἦν ἀπειθὴς πρὸς τὸ δέξασθαι κράτος. Χριστοῦ μὲν αὐτὸν οἰχέτην εἶναι λέγων, Καὶ μὴ χραταρχεῖν ἀσεθοῦς στρατοῦ θέλειν" Τούτων δὲ Χριστὸν ἀναχραξάντων σέδειν, Εὐθὺς ἀνεζώσατο τὴν xpaxapy av:

480 Καὶ σπένδεται δὲ τῷ χρατοῦντι Περσίδος" Καὶ σὺν στρατιᾷ τὴν ᾿Αντιόχου φθάσας Τοὺς πρὶν φυγάδας ἀρχιθύτας ποιμένας E σφῶν ἐπανήγαγε ποιμεναρχίας,

Μεθ’ ὧν ᾿Αθανάσιον ἔνθεον θύτην,

48b Καὶ πᾶσιν ἐδραάδευσε τοῖς Χριστωνύμοις "Eap γαληνὸν ὀρθοδοξίας φάος.

Ἑὶς "Αγκχυραν δὲ πεφθαχὼς Γαλατίας "Exsi τελευτᾷ διάγων ἐξαπίνης Φαγών μύχητας ἀρτιφυεῖς, ὡς λόγος,

490 Ὀχτώ κατασχὼν μῆνας ἀρχὴν καὶ μόνους" Ὑπῆρχεν οὗτος εὐσεδὴς μὲν, ὡς ἔθφν, Χρηστὸς γαληνὸς εὐμενὴς ὑπηκόοις, ᾿Αναδρομὴν σώματος εὐμήχη φέρων,"

Καὶ γραμμάτων δὲ μετρίως γεγευμένος"

495 "Ἤττητο δ᾽ οἴνου σὸν ἐρωτοληψίαις"

Καὶ τοῦδ᾽ ὁ νεχρὸς ἐν πόλει Βυζαντίδι Ἐν εὐαγεῖ τέθαπτο χηρύχων δόμῳ.

ΟΥΑΑΕΝΩΙΝΊΑΝΟΣ ET. ΙΑ΄. OI AE. ET. Γ΄.

Εἶτα παρῆλθεν εἰς βασίλειον κράτος Δικαιοσύνης, πραότητος αὖ τύπος 500 Οὐαλεντινιανὸς εὐσεδῶν κλέος, Γεννάδας ἀνὴρ, εὐσθενὴς, ῥωμαλέος, Ἔχ Πανονίας ἀρχῆθεν ὡρμημένος, Κράτωρ ἀγαθὸς, χηδεμὼν ὁπηκόων, Εἷς ἀλλοδαπὴν ἐξορισθείς που χθόνα δ05 Ὡς Χριστιανὸς xal Θεὸν Χριστὸν σέδων Ἰουλιανοῦ πρὸς Παραθάτου πάλαι" Εἶτ᾽ ἀναχληθεὶς χρημανίζει τρεδοῦνος. Ὡς οὖν ἀνεζώσατο τὴν χραταρχίαν, Κοινωνὸν ἀρχῆς σύγγονον προσλαμθάνει 510 ᾿Ἄθλιον Οὐάλεντα μύστην ᾿Αρείου" Καὶ μοῖραν αὐτῷ παραδοὺς τὴν τῆς Ἕω, Λὐτὸς κατῆρχεν εὐσεδῶς τῆς Ἑσπέρας Ηεριφανῇ τρόπαια χατὰ Βαρδάρων Καὶ νίχας ἱστὰς τῇ θεοῦ cup pay la 515 Καὶ πάντα ποιῶν οἷς σεμνύνεται κράτωρ, Δικαιοσύνης ἐς τὰ μάλιστα φίλος, Καὶ δογμάτων πρόμαχος ὀρθοδοξίας, Πολνετής τις ἀναφανεὶς ἐν βίῳ, Καὶ μαχαριστὸς τοῦ βίου xal τοῦ τέλους, 520 Βιοὺς ὀγδοήκοντα τῆς ζωῆς χρόνους Πρὸς τέτρασιν αὖ ἐνθέως εὐδαιμόνως, 'Ao' ὧν κατῆρξεν ἔνδεκα χραταρχίας" Οὗτος τελευτᾷ διάγων ἐν Γαλλίαις, Υἱῷ λελοιπὼς Γρατιανῷ τὸ κράτος, 525 ᾿Ανδρὶ προμάχῳψ δογμάτων ὀρθοφρόνων, ΟΥ̓ΑΑΙΣ ET. Τ΄. (17) OI AE ET. Δ΄. Ὁ δ᾽ αὖ Οὐάλης βασιλεύων τῆς *Eo Καὶ καθυπαχθεὶς ᾿Λρειανῶν μανίᾳ,

(17) Intellige tres vel quatuor annos post Valentiniani fratris obitum.

33 CAERBARES.

Σφοδρὸς διώχτης ὀρθοδοξούντων λάχους Ἣν καὶ χολαστὴς δυσμενὴς, φρικαλέος"

530 ᾿Αρχιθύτας μὲν ποιμένας διδασχάλους Ποίμνης ἐλαύνων xal τιθεὶς ποῤῥωτάτω Καὶ ποιχίλαις σφᾶς ἐχτρίόων βασάνοις" Θεοῦ δὲ θύτας κωλύων θείων δόμων Εἰρχταῖς ἐναπέχλειε δεσμωτηρίοις"

535 Αλλους δὲ βυθῷ xal πορὶ θαλαττίῳ Σὺν πυριφλέχτῳ νηΐ χατεπυρπόλει" "Ἔστεργε δ᾽ ὡς μάλιστα μύστας "Apsloo, Καὶ τοῦδε τοῖς δόγμασιν ἀπρὶξ ἐμμένων ᾿Εχχλησίας ἔνειμεν αὐτοῖς τὰς ὅλας,

540 Σφῶν ὀρθοδόξους ἐχδαλὼν χαχοτρόπως. Σχυθῶν δὲ θρφκης χαταδηούντων ὅρους Καὶ πάντα δρώντων Σκυθικὴν ἐρημίαν, ἴΑναξ ἐπεστράτευσε τοῖσδε Βαρύάροις, Καὶ συμπλακεὶς ἥττητο δυσχλεῶς Σκύθαις"

DAS Τὸν ἐχ ξίφους φεύγων δὲ θάνατον τάλας ᾿Αχυρμιᾷ που συρφετώδει προστρέχει, Κἀχεῖ τροφὴ γένοιτο πυρὸς παμφάγου, Σχυθῶν ἀναψάντων γε χώμης οἴχίας" Κατῆρξεν οὗτος πρὸς τρισὶ δέκα χρόνους,

550 Βαρὺς κολαστὴς ὀρθοδοξούντων λάχους, θερμὸς δ᾽ ἐραστὴς xxi πρόμαχος "Apslov.

ΓΡΑΤΙΑΝΟΣ EN POMR. Οὕτω φθαρέντος Οὐάλεντος ἀθλίως 'O ΓΡρατιανὸς σὺν κασιγνήτῳ φίλῳ Πάσης κατῆρξαν Ἑσπέρας xal «fo "Ei.

355 Κράτος μὲν εἶχε Γρατιανὸς πατρόθεν"

Ἡ δ᾽ αὖ στρατιὰ τοῦ πατρὸς τεθνηχότος, Καὶ μὴ παρόντος Γρατιανοῦ τῷ μόρῳ, ᾿Ανεῖπεν Οὐαλεντιανὸν νέον,

Καὶ σύγγονος δέδεκτο τὴν κοινωνίαν"

500 Ζηλῶν βασιλεὺς Γρατιανὸς πατέρα Εἷς εὐσέδειαν, ὀρθότητα δογμάτων, Αἰτοῦντι θείῳ τῷ Βάλεντι συμμάχους Οὐκοῦν παρέσχεν ἐξιόντι πρὸς Σχύθας,

Οὐ συμμαχεῖν δεῖ τοῖς ἐχθροῖς Θεοῦ, φράσας"

565 Καὶ ποιμένας δ᾽ αὖ ἐνθέους διδασκάλους Πρὸς Οὐάλεντος ποιμνίων ἐξωσμένους Τῆς εὐσεδείας ὀρθοδοξίας χάριν, Αὖθις ἐπανήγαγε ταῖς Ἐχχλησίαις" Λεηλατούντων τῶν Σχυθῶν δ᾽ ἔτι Θράκην,

570 Καὶ τῆσδε πάντας ἐξορημούντων ὅρους, Καὶ τὰ πέριξ ἄπαντα κατεφθαρχότων, "Ax! ἀχαθέχτων τῇ νίκῃ διδειγμένων, Μετακαλεῖται Γρατιανὸς αὐτάναξ Λαμπρὸν Θεοδόσιον ἐξ ᾿Ισπανίας,

ὅ70 ᾿Ανδρα ἀρεϊχὸν, γεννάδα, βουληφόρον, Τῇ δ᾽ εὐσεθδείᾳ μᾶλλον ὡραϊσμένον" "Ov καὶ στρατηγὸν ἀποφήνας ταγμάτων Μετὰ στρατιᾶς ἱκανῆς ῥωμαλέας Κατὰ Σχυθῶν πέπομφε τοῦτον βαρδάρων"

580 "Oc συμδαλὼν ἥττησε τοὺς ἀντιπάλους Τρεψάμενος σφᾶς ἐν μάχῃ κατὰ χράτος, Καὶ πάντας ἄρδην παραδοὺς μιχροῦ ξίφει" Ἔπειτ᾽ ἀφειχὼς στρατιὰν αὐτοῦ μένειν, Hpóc Γρατιανὸν αὐτεπάγγελτος φθάσας

585 'Ev 1{χνονίᾳ διάγοντα τῷ τότε,

A partis orthodoxe persecutor vehemens gevusque tortor erat et horribilis. Pastores quidem precipuos et magistros gregibus suis pulsos et procul ablegatos variis preterea ponis excruciabat : tvm et Dei sacerdotes sacris edibus prohibitos, arctis detinebat vinculis : alios aquis prefocabat, medioque mari combusta nave flammis exstinguebat. Arii vero asseclas impense colens, atque ejus dogmatibus mordicus adhaerens, ecclesias ipsis cunctas regendas dedit, ejectis inde per scelus orthodoxis. Deinde Gothis Thraciam populantibus el vastitatem Scythicam efficientibus, imperator Barbaros bello aggressus prelio infelici vincitur a Gothis ; dumque miser fatum a gladio imminens fugit, ao vili se paleario abdit, ibi flammarum esca fit edacium, dum Gothi ignem subjiciunt pagi domibus. Hic annis ferme tredecim imperavit, gravis orthodoxe carnifex Ecclesie, fervidus Arii amator et defensor.

GRATIANUS ROME. Sic pereunte misere Valente, cepit Gratianus cum germano fratre Eoi orbis Occiduique imperium. Gratianus quidem a patre rex fuerat dictus ; verumtamen exercitus, defuncto patre, quoniam Gratianus funeri non intererat, Valentinianuimn juniorem acolamavit, admisitque frater regni communionem. Gratianus porro Cesar paterne emulus pietatis ao dogmatios rectitudinis, Valenti patruo auxilia postulanti, dum Gothis arra inferret, non submisit ; non oportere auxiliari hostibus Dei dicens. Tum etiam sacros praesules doctores, quos Valens ab ovilibus pepulerat ob orthodoxe fidei pium dogma, rursus quemque suis Ecclesiis reddidit. Dein Gothis Thraciam adhuo infestantibus, ejectis incolis facta solitudine, agris late cunctis pessum datis, cum hostes nulla comprimi vi jam possent, D Gratianus imperator advocavit splendidum ex Hispania Theodosium, virum martialem, strenuum, consilioeum, pietate autem maxime conspicuum, quem supremum armorum electum ducem cum ingenti exercitu ao fortissimo adversus Gothos barbaros expedivit. Is autem prelio inito victor fuit, Gothis vi summa armorum profligatis, gladioque propemodum cunctis cesis. Mox ibi derelicto in castris milite, ad Gratianum ipsemet nuntius advolat in Pannonia tunc temporis diversantem,

C

3b EPHRJEMIH CHRONOGRAPHI

et de patrata victoria certiorem facit, Α Αὐτὸς βασιλεῖ μηνύει τὰ τῆς νίχης,

summam Gothorum significans occidionem. Kai τὸν Σχυθῶν ὅλεθρον ἅμα xal φόνον"

Gratianum porro ut daret victorie premium, Ὅθεν βασιλεὺς stc ἀμοιδὴν τῆς νίκης,

alioqui id jam existimans prodesse imperio, Ἅλλως τε χρίνας ἐμπρέπειν κραταρχίᾳ,

imperatorem creat Theodosium 990 Στέφει Θεοδόσιον εἰς βασιλέα

totius orientis, et Macedonis ac Thracis : Πάσης 'Eqac, Maxsóov(ac, Θράκης.

occoidui mundi terris servatis sibi. Αὐτῷ δ’ ἀπεχλήρωσεν ᾿Εσπέρας τόπους.

Post hec in Galliis degens interficitur "Ev Γαλλίαις οὖν διάγων ἀνῃρέθη

& duce quodam, nomine Andragathio, Ὑπὸ στρατηγοῦ χλῆσιν ᾿Ανδραγαθίου

qui dolo ad cedem ejus grassatus est, 505 Δόλῳ κάταπράξαντος αὐτοῦ τὸν φόνον᾽

postquam sex annis circiter regnaverat ; "EE που χχατασχὼν τὴν βασιλείαν χρόνους.

bonus imperator, piusque Christi famulus. Κράτωρ ἀγαθὸς εὐσεδὴὲς Χριστοῦ λάτρις. VALENTINIANUS JUNIOR ROMA. OYAAENTINIANOZ NEOZ EN ΡΩΜΗ (18).

Gratiano exstincto partes hesperias cunctas Τούτου θανόντος, ἦρξεν 'Εἰσπέρας ὅλης

Valentinianus junior frater rexit, Οὐαλεντινιανὸς σύγγονος νέος,

qui quidem matris deceptus suasionibus B 600 Ὅστις γε μητρὸς ὁπαχθεὶς συμδουλίαις

Justine Arii dogmata amplexus est : atque hinc piorum turbam amare desiit. Tum rebellante quodam duce Maximo, et jam victoria contra se potito,

legatis missis ad Orientis principem inclytum Theodosium suppetias petit. Ille respondit se mirari minime

8i servus Maximus domino superior fuerit, ipsumque nuper acie profligaverit ; quoniam tu, Dominum tuum, Cesar, exauctoratum famulis connumeras,

qui quidem Patri similis substantia est. Attamen sumptis armis imperator Maximum prelio superatum occidit : tum etiam Andragathio caput abstulit, ponas ab eo repetens cedis regie.

His gestis domum revertitur imperator. Sed ecce rursus Valentiniano juveni aulicus vir Eugenius adversarius oritur: qua re comperta, metu correptus Cesar ipse sibi laqueo vitam interrupit.

THEODOSIUS MAGNUS AN. XVII, VEL XVI.

At Theodosius Ausonum imperator Eugenium quoque captis armis persequens prelio devictum vita spoliat,

regnoque 8uo partes hesperias addit. Antequam tamen h&c preclare gereret, Thessalonica in urbe Cesar versans,

orto per populum motu seditioso, contumeliosis civium dictis ipse leditur, atque in tumultu ceditur prefectus.

' leo imperator haud moderate ferens armatos contra populum immisit milites, qui hunc crudeliter gladiis conciderunt,

ita ut in tanto congregato numero quindecim millia hominum perierint.

Sed Mediolani Ambrosius episcopus Cesarem admonens tanti commissi sceleris, ad poenitentiam facti exit animum :

tum lacrymanti rei perpetrate causa

ἸΙουστίνης ἐδέδεχτο δόγματ᾽ "Apslou Κἀντεῦθεν ἀπέστεργεν εὐσεδῶν στίφος" Καί τινος αὐτῷ Μαξίμου στρατηγέτου ᾿Επιφυέντος xal νιχέσαντος μάχῃ, 605 ΠΙρέσδεις πεπουμφὼς πρὸς χρατάρχην τῆς "Ema Λαμπρὸν Θεοδέσιον αἰτεῖ συμμάχους. Ὁ δ᾽ αὖ ἐδήλου, μὴ τεθηπέναι, κέγων, Εἰ δοῦλος ὧν Μάξιμος ὥφθη δεσπότου Ὑπέρτερός τε χαὶ νιχητὴς ἐν μάχαις, Σοῦ δεσπότην σὸν ἠθετηχότος, χράτορ, Ka: τόνδε δούλοις συγχατηριθμηχότος, Σύμμορφον ὄντα τῷ Πατρὶ κατ᾽ οὐσίαν. Ὅμως στρατεύσας χατὰ Μαξίμου χράτωρ ᾿Ατεῖλε τοῦτον καταχρατήσας μάχῃ" Καὶ τὴν κεφαλὴν δ᾽ ᾿Ανδραγαθίου τέμνει, ᾿Ἐχπράξας αὐτὸν εὐθύνας τὰς τοῦ φόνου, Ταῦτα διαθεὶς βασιλεὺς ὑποστρέφει" Οὐαλεντινιανῷ δ᾽ αὖ νεωτέρῳ ᾿Αντῆρεν Εὐγένιος εἴς τῶν ἐν τέλει" 620 Καὶ γνοὺς τὸ δρᾶμα, συσχεθεὶς ἄναξ φόδῳ Ἑαυτὸν ἐξήγαγεν ἀγχόνῃ βίου. eEOAOZIOZ O METAZ ET. IZ', OI ΔῈ ET. Is.

᾿Αλλὰ Θεοδόσιος αὐσονοχράτωρ ᾿Επιστρατεύσας καὶ πάλιν Εὐγενίῳ Κτείνει τε τοῦτον ἐχνιχήσας ἐν μάχῃ

625 Καὶ βασιλεύει xal μερῶν τῆς Ἑσπέρας" Ποὶν fj δ᾽ ὑπάρξαι τάδε κατορθωμάτων, "Avat ἐπιστὰς Θεσσαλονίχῃ πόλει Δήμου στασιάσαντος ἐξ ἀταξίας, Ὑδρίζεται μὲν οὗτος ἀστοῖς ἀνέδην

630 Φονεύεται δ᾽ ὕπαρχος ἐν τῇ συγχύσει" Ταῦτ' οὐχ ἐνεγκὼν ὁ χρατάρχης ἡμέρως Στράτεύμ᾽ ἀφῆχε τῷ λεῷ ξιφηφόρον, Καὶ τόνδε κατέσφαξαν ἀφειδῶς Flori, Ὡς ἐχ τοσούτου μυριαρΐθμου στί

635 Πρὸς πέντε θανεῖν χιλιοστύας δέχ. ᾿Αλλ’ ᾿Αμύρόσιος Μεδιολάνων θύτης Τόνδ᾽ ἀναμνήσας τοῦ πεπραγμένου μύσους, Ἤγαγεν αὐτὸν εἰς συναἴσθησιν πάθους" Καὶ πρόσφορα κἴρνησιν αὑτῷ φαρμάχων

610

61ὅ

(18) Annos regni tum Gratiani tum Valentiniani

δ). ! Gratianum rognavisse post patrem annis 9, Va- Junioris omittit chronologus; verumtàmen goimus .

lentinianum 1

37

640 Δαχρυῤῥοοῦντι τῶν πεπραγμένων χάριν. Οὗτος βασιλεὺς εὐσεθὴς ὧν, ἀρθόφρων, Σύστημα σεπτὸν ἀρχυθυτῶν ἁλίσας Πρὸς τοῖς ἑκατὸν καὶ πεντήχοντα πάλιν Πνευματομάχου κατὰ Μακεδονίου,

645 Πνεῦμα τὸ θεῖον οὐ σέδοντος ὡς θέμις, Συνεχρότησε σύνοδον τὴν δευτέραν *

Ἢ συμφυὲς τὸ Πνεῦμα Πατρὶ xai Λόγῳ ἼΑριστα τρανώσασα σύνθρονον θ᾽ ἅμα, Βάλλει Μαχεδόνιον ἀραῖς ἐνδίκως

650 Τῆς καθολικῆς ἐχτεμοῦσ᾽ "ExxAnclac " Kal ποιμενάρχην δεικνύει Βυζαντίδος Νεχτάριον λάμποντα βίῳ καὶ λόγῳ, Χριστώνυμον μέν ἀμύητον δ᾽ εἰσέτι, Ὃν ἅμα βαπτίζουσι χρίουσι θύτην *

655 Τοῦ Γρηγορίου καὶ Πατρὸς θεηγόρου Αὐθραιρέτως γε τὸν θρόνον λελοιπότος * Οὗτος τελευτᾷ βασιλεύς xa0' Ἑσπέραν Yiotc μερίσας τοῖς δυσὶ χραταρχίαν Ὀνωρίῳ μὲν δοὺς κατάρχειν 'Εσπέρας,

660 ᾿Αρκαδίῳ δ᾽ αὖ τῶν μερῶν τῶν τῆς "Ew, Βεδασιλευχὼς ἑπτὰ καὶ δέχα χρόνους Πρὸς πέντε μησὶν εὐσεδῶς, εὐδαιμόνως * ᾿Ανὴρ ἀγαθὸς xal κράτωρ νικηφόρος, Τῇ 9' εὐσεδείᾳ μᾶλλον ὡραϊσμένος *

665 Καὶ xlov' οὗτος ἐν Βοὸς τεύχει τόπῳ (19) " ᾿Ανδρείκελον φέροντα τοῦ δειμαμένου.

APKAAIOZ ET. IA'.

'Λρχάδιος γοῦν παραλαδὼν τὸ χράτος Διεῖπεν αὐτὸ πλημμελῶς χαὶ ῥᾳθύμως * Νωθὴς γὰρ, εὐρίπιστος, ὧν ἀνειμένος,

670 Καὶ τῇ γυναικὶ πάντα προσπεπεισμένος, Τρικυμίας ἔπλησε τὴν ᾿Εχχλησίαν, Αὐτῷ δὲ μέμψεις προὐξένησεν ἐνδίχους * Νεχταρίου γὰρ ἐκμετρήσαντος βίον, ᾿Αχθεὶς ὁ χρυσοῦς ἐν λόγοις Ἰωάννης

675 'EE ᾿Αντιόχου πρὸς πόλιν βασιλίδα, Ταύτης καθωράϊσε τὸν σεμνὸν θρόνον " ᾿Αλλ’ ἢ βασιλὶς ἀδίκως Εὐδοξία Μυσήσασα, φεῦ [ ἐνθέου παῤῥησίας Τὸν τῶν ψυχῶν ἥλιον ἄξιον θρόνου

680 Τίθησιν ἐξόριστον ἐν τοῖς Κομάνοις * ᾿Αντιχκαθιστᾷ δ᾽ ᾿Αρσάκιον πρεσθύτην * Οὗτος βασιλεὺς ἐν θράχῃ κτίζει πόλιν, Ἣν A'pxaB(ou πάντες ἄδουσι πόλιν. Καὶ κίον᾽ ἀνήγειρεν ἐν ξηρολόφῳ

685 Στήλην ἄνω φέροντα τοῦ δειμαμένου. Ἔτη δὲ πρὸς τέσσαρσι χατάρξας δέκα, Ὧν εὐσεῦδής τις, ὀρθοδοξίας φίλος, ἤλλλως δὲ χοῦφος εὐάγωγος τὸν τρόπον, Νοσήσας ἐξέλιπε τὸν φθαρτὸν βίον.

ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ O ΝΈΟΣ ET. MB.

690 Kai xai, θεοδόσιος ἄρχει τοῦ κράτους Πραὺῦς, προσηνὴς, εὐσεδὴς, χρηστὸς τρόπους, Ἐγκχύχλιον παίδευσιν εὖ ἠσκημένος, Μαθημάτων ἴδρις τε τῆς τετραχτύος, Καὶ πλαστικῆς αὖ καὶ γραφιχῆς τεχνίτης,

CASARES.

ἃ idoneum oulpe rite remedium contulit.

Rex hic pro sua pietate et orthodoxia presulum venerandum coetum congregans, centum videlicet et quinquaginta Patrum, adversus Macedonium qui divinum Spiritum debito honore non colebat, secundam oelebrandam curavit synodum : que Patri ac Verbo Spiritum definiens honore parem, natura eadem preditum, devovit Macedonium justis diris

atque eum catholica pepulit Ecclesia. Byzantii vero presulem delegit

Nectarium lingua et moribus eluentem, Christicolam quidem, sed nondum initiatum : baptizant ergo simul sacrantque episcopum ; quoniam Gregorius Pater theologus

hac semet sede sponte deposuerat.

Rex hic hesperiis moritur in terris, duobus partiens liberis imperium ; Honorio quidem partes occiduas tribuens. Orienti Arcadium dominum preficiens ; postquam regnaverat annis septemdecim cum quinque mensibus feliciter et pie : vir sane egregius et princeps victoriosus, sed pietate tamen multo rutilantior.

Is et columnam posuit in Bovis loco, gestantem regis statuam auctoris sui.

ARCADIUS AN. XIV.

Arcadius igitur heres imperii factus male illud ccpit gerere et socorditer :

( hebes enim, versatilis et remissus,

et cuncta uxoris sinens in arbitrio, turbarum fluctibus obruit Ecclesiam, sibique justam peperit infamiam.

Namque ubi Nectarius explevit vite cursum, aurea lingua preditus Joannes

Antiochia deducitur ad urbem regiam,

ut hujus sacram scilicet ornet sedem.

Sed enim angusta contra fas Eudoxia Bacros, heu ! perosa liberos sermones,

solem animarum, sedis apprime dignum, exsulem pellit usque ad urbem Comana , ipsique Arsacium natu jam grandem sufficit. Rex hic in Thracia condidit urbem illam, quam Arcadiopolim vulgo vocatam cernimus. Idem columnam posuit in Xerolopho, conditoris sui signo superposito.

Regnavit autem decem cum quatuor annis ; vir sane pius atque orthodoxis tenax ;

levis alioqui ingenii, varius ac mutabilis ; implicitus in morbum vita mortali cessit.

THEODOSIUS JUNIOR AN. XLII.

Excipit imperium filius Theodosius,

mitis affabilis, pius commodisque moribus, encyclica doctrina recte exercitus, disciplinarum quatuor bene sciens, plastices insuper atque picture gnarus.

(19 Locus nimirum urbis Byzantine dictus Bos. Zonar. XIV, 4.

99 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

jaculo bonus, equum frenare valens, blandus, gratiosus, subditis benevolus, atque orthodozie optimus defensor. Imperium tamen administravit molliter, permisso ennuchis rei publice arbitrio, Antiocho primo, deinde Amantio, insuper et auri famulo Chrysaphio. Atque is tenere adhuc etatis puer germanam sororem vite ducem habuit omni virtute preditam Pulcheriam : tutorem vero supremis patris tabulis Isdigerdem Persidis tunc regem ; 8 quo dum timent, cuncti parebant domino, nec tyrannidem quisquam affectavit. Idem Athenis puellam accersivit, imperii pariter ut esset torique socia, forma prestantem dootrinisque exercitam, Leontio quodam genitam philosopho, claram in doctis litteris Eudociam, cujus sapientiam in pangindis libris homerocentra docent cate gcripta. Eamdem invisit Sionem urbem Dei presens veneratura sanctos locos, magnas opes ferens, vim auri innumeram qua excitavit templa Christo Domino. Deinde ad urbem regiam pedem retulit. Postremum fatis functo rege conjuge rursus ad sancta sómet recipiens loca: mortalem ibidem conclusit periodum, bene acta vita, atque uti Deo plucet. Jam vero Arsacio vivis excedente, Ecclesie sedem occupavil Atticus, moribus aoc litteris abunde instructus, qui Judeum quemdam morbo fractum, credentem initiat baptizansque rite, lavacri munere sanum educit aquis. Deinde vitam concludente Attico, episcopatum occupat 8isiniug : quo vite pariter usuram relin ;uente, Nestorius quidam pro eo sedem occupat, nefastus, impius, mala mente preditus, qui novum dogma stulte garriebat, Christum videlicet merum esse hominem ; matrem vero virginem Mariam non tam Deiparam esse quam Christiparam. Quare imperator electorum a Deo Patrum concilium venerandum pie congregans, quorum Alexandrinus dux erat Cyrillus, Nestorium deposuit hominicolam, Deinde przfuit Dei Ecclesise Maximianus orthodoxus presul : quo vita functo, merito in sede sistitur Proclus Cyzici archiepiscopus, pastor egregius, largitor flexanimus, Patris Chrysostomi dilectus disci pulus; sub quo, Romani imperatoris jusau &b urbem regiam corpus illius rediit. Proclus hic sanctus dum pompam supplicem "lo innumere comitante duceret ;

A 095 Kal τοξότης ἄριστος, ἱππεύειν ἄχρος,

᾿Ηδὺς, χαρίεις, εὐμενὴς ὑπηχόοις, Ὑπέρμαχος κράτιστος ὀρθοδοξίας. HÀ2v μαλθαχῶς διεῖπε τὴν αὐταρχίαν, Κοινῶν μεταχείρισιν εὐνούχοις νέμων,

Ἴ00 ᾿Αντιόχῳ πρῶτα μὲν, εἶτ᾽ ᾿Αμαντίῳ Πρὸς τοῖσδε δούλῳ χρυσίου Χρυσαφίῳ * Νέος κομιδῇ τυγχάνων ἡλικίαν, ᾿Ανήγεθ᾽ οὗτος πρὸς χασιγνήτου φίλης Τῆς πάντ᾽ ἀρίστης ὀλόίας Ηουλχερίας"

705 ᾿Ἐπίτροπον σχὼν ἐν γραφαῖς φυτοσπόρου ᾿Ισδιγέρδην ἄναχτα Περσίδος τότε,

Οὔ τῷ δέει πᾶς εὐνόει τῷ δεσπότῃ Kat φευχτέαν ἥγητο τὴν τυραννίδα - Ἠγάγεθ᾽ οὗτος ἐξ ᾿Αθηνῶν καὶ κόρην

710 Κοινωνὸν ἅμα τοῦ χράτους xal τοῦ λέχους Λάμπουσαν ὥρᾳ καὶ μαθημάτων τέχνῃ Παΐῖδα Λεοντίου τινὸς φιλοσόφου,

Τὴν εὐδόκιμον ἐν λόγοις Εὐδοχίαν, Ἤς τὴν σοφίαν δεικνύουσιν ἐν λόγοις

715 Ὁμηρόκεντρα τὰ σοφῶς γεγραμμένα. Αὕτη Σιὼν ἔόλεψε τὴν Θεοῦ πόλιν Εἰς προσχύνησιν τῶν σεδασμίων τόπων Πλοῦτον βαθὺν φέρουσα, χρυσὸν μυρίον, Otensp νεὼς ἤγειρε Χριστῷ Δεσπότῃ.

720 Μετὰ δ᾽ ἐπανέζευξεν αὖθις εἰς πόλιν. Εἶτα θανόντος αὐτάναχτος συζύγου Πάλιν ὑποστοέψασα πρὸς θείους τόπους, Ἔκεϊ τελευτᾷ καταλιποῦσα βίον,

Ζήσασα κωλώς xal χαθὰ Θεῷ φίλον.

725 '᾿Αρσαχίου δὲ τὸν βίον λελοιπότος, ᾿Εχχλησίας ἔσχηκεν ᾿Αττιχὸς θρόνον Κοσμούμενος βίῳ τε καὶ λόγῳ πλέον * Ὃς 'IooSatov παράλυτον ix νόσου Πεισθέντα μυεῖ, καὶ βαπτίσας ὡς δεον

780 Λουτροῦ χάριτος ὑγιῆ τόνδ᾽ ἀνάγει " Τέλει δ᾽ ᾿Αττικοῦ τοῦ βίου χρησαμένου, Σισίνιος ἔλαδε τὴν προεδρίαν *

Οὔπερ τὸ βιοῦν ἐκμετρήσαντος μόρῳ, Νεστόριός τις ἀντικαθέστη θρόνῳ,

735 ᾿Ανὴρ ἀποφρὰς, δυσσεδὴς xal καχόφρων, Ὃς δογματίζων ἀπεφλυάρει μάτην "Ανθρωπὸον εἶναι τὸν Χριστὸν μόνον,

Καὶ μητράνανδρον παρθένον τὴν Μαρίαν Οὐ θεοτόκον μᾶλλον ἣ Χριστοτόχον,

740 Ὅθεν βασιλεὺς Πατέρων θεοχρίτων Σύστημα σεπτὸν εὐσεδῶς συναλίσα,

Ὧν Κύριλλος ἔξαρχος ᾿Αλεξανδρείας Καθεῖλε Νεστόριον ἀνθρωπολάτρην. Εἶτα προέστη τῆς Θεοῦ Ἐχχλησίας

745 Μαξιμιανὸς προστάτης ὀρθοφρονῶν. Obnep θανόντος ἐνθρονίζεται θρόνῳ Πρόκλος Κυζίκου ποιμενάρχης ἀξίως, ἸΙοιμὴν ἀγαθὸς καὶ νομεὺς ψυχοτρόπος, Μυστὴρ φιλητὸς τοῦ Πατρὸς Χρυσοστόμου,

700 Ἐφ᾽ οὗ χϑλεύσει τοῦ κρατοῦντος Αὐσόνων, Τούτου τὸ σῶμα πρὸς πάλιν ἤχθη χράτους Τούτου λιτανεύοντος ἱεροῦ Πρόχλου Μετά γε λαοῦ συνδρομῆς ἀπειρίτου,

40

{τὶ

᾿Αρπαγὲν ἄφνω παιδίον πρὸς ἀέρα 755 Πάντων βλεπόντων καὶ λίαν θαμδουμένων, Μεθ’ ἱκανὴν ὥραν δὲ καταχθὲν πάλιν "Ee μυηθῆναί γε μὴ προστιθέναι Τὸ ὁταυρωθεὶς πρὸς ῥῆμα Ov ἡμᾶς λέγων Τῷ τρισαγίῳ xal σεδασμίῳ ὕμνῳ" | 760 Τούτου μεταστάντος δὲ πρὸς θείους vóac, Ἡροεδρίαν εἴληφε τῆς Κωνσταντίνου Πρεσθύτερός τις Φλαδιανὸς ἀξίως, Πρόμαχος ὀρθῶν δογμάτων ᾿Εχχλησίας" Οὔπερ θανόντος λαχτίσει Διοσχόρου “65 Ἐν λῃστρικῇ τε xal φονιχῇ συνόδῳ θύτης ᾿Ανατόλιος ᾿Αλεξανδρείας Εἴληφε θῶχον ἱερὸν βασιλίδος. Οὗτος θεοδόσιος αὐσονοχράτωρ Καὶ τεῖχος ἀνήγειρε χερσαῖον πόλει 710 Ἐχ τῶν Βλαχερνῶν εἰς πύλας τὰς Χρυσέας, Τοὔργον περάνας ἐν δυσὶ μησὶ μόνοις, Σπουδῇ γ᾽ ἐπάρχου xoi συνεργίᾳ Κύρου" ᾿Αγαμένου δήμου δὲ Κῦρον τοῦ τάχους, Καὶ ταῦτ᾽ ἀναχράξαντει ἐν παῤῥησίᾳ, 775 Κωνσταντῖνος μὲν ἔχτισε πρὶν τὴν πόλιν, ᾿Ανανεοῖ Κῦρος δὲ νῦν, προθυμίᾳ Ταύτῃ φθονηθεὶς ἐχπεσὼν τῆνς ἀξίας, ᾿Εχχλησίας πρόεδρος ὥφθη Σμυρναίων" Καὶ Πουλχερίαν οὗτος ἀδελφὴν φίλην 780 Τῶν βασιλείων ἐχδαλὼν ὡς οὐχ ἔδει Ταῖς ὑποθήκαις βασκάνου Χρυσαφίου Ἐν ἑβδόμῳ τίθησιν ἐγχεχλεισμένην, Φροντίδος αὐτὴν χαταπαύσας πραγμάτων’ Μόλις δὲ συνεὶς τὸν φθόνον Χρυσαφίου, 785 Αὐτὸν μὲν ἐξόριστον ἐνδίχως ἔδρα, Τὴν σύγγονον δὲ προσλαδὼν αὖθις νέμει Φροντίδα κοινῶν τῇδε πραγμάτων ὁλων' Οὗτος νοσήσας ἐξέλιπε τὸν βίον. “Ὡς φᾶσι, βιοὺς πεντήχοντά που χρόνους,

190 Kag' οὖς σχεδὸν κατῆρχε τοὺς χρόνους ὅλους.

ΜΑΡΚΙ͂ΑΝΟΣ ET. 0$ ς. Σχῆπτρα μεταύαίνει δέ πρὸς Πουλχερίαν Τρόποις ἀγαθοῖς xal σεμνοῖς χοσμουμένην, Τῇ δ᾽ εὐσεδείᾳ παρθενία τ᾽ αὖ πλέον. Ἢ Μαρχιανὸν ἄνδρα χρηστὸν τοὺς τρόπους, 795 Σεμνὸν, γεραρὸν, σώφρονα xal πρεσθύτην Ἔκ στρατιωτῶν πρασχαλεῖται ταχέως, Καὶ τῷδε δηλοῖ τοῦ χρακάρχου τὸν μόρον" Καὶ φησιν Εἴ μοι πίστιν ἀσφαλῇ νέμοις Ὡς παρθενίας τῇς ἐμῆς φύλαξ, 800 Ἵνπερ καθιέρωσα Χριστῷ νυμφίῳ, Στέψω βασιλέα σε τῆς Ρωμαΐδος, Τοῦ δ’ αὖ κατανεύσαντος ἀσφαλῶς τόδε, Μεταχαλεῖται βασιλὶς ἀρχιθύτην, Τοὺς ἐν τέλει, σύγχλητον, ἄλλο τε στίφος, 805 Καὶ Μαρχιανὸν ταινιοἵ χράτους στέφει, Καὶ κράτομα δείκνσσι τῇς Ῥωμαῖδος, Τῷ δ᾽ ay aure Χρηματίσαντι πάλαι θέρους ὑπνοῦντι πρὸς φλόγα τὴν ἡλίου, Σὸν αἰχμαλώτοις πλείοσιν ἔρχους μέσον, 810 '᾿Επιγαταπτὰς ἀετὸς σχιὰν ἔδρα. Ὃ γνοὺς ἐθνάρχης τόνδ᾽ ὁ χχτένων πέδαις

PATROL. GR. CXLIII.

CASARES.

À abreptus subito puer in aerem,

cunctis aspicientibus ingenti stupore percitis, post intervallum modicum denuo redux dixit divinitus sibi revelatum

ne crucifizus vox adderetur

voci pro nobis trisagio in hymno.

Proclo ad supernos evolante spiritua episcopatum urbis Constantini

merito obtinuit vir senex Flavianus sanorum Ecclesie dogmatum defensor : quem ubi occidit calcibus Dioscorus latrocinali in synodo cruenta, Alexandrie presul Anatolius

sacram urbis regie sedem occupavit. Porro imperator iste Theodosius terrestre quoque murum ezxcitavit

urbis a Blachernis ad portam Auream, opus id menses intra duos peragens sedulitate et studio prefecti Cyri ;

cujus demirans celeritatem populus atque hie audacter verbis succlamans, Constantinus urbem quondam condidit, Cyrus nunc renovat ; hujus causa plausus vocatus in invidiam gradu exoidit, Smyrne eque presul datus est Ecclesie. Idem Theodosius Pulcheriam sororem regali pulsam contra fas palatio, consilis scilicet invidi Chrysaphii,

jussit ut clausa viveret in Hebdomo

omni reipublice negotio abstinens.

Vix demum invidia cognita Chrysaphii,

C hunc quidem merito trusit in exsilium;

germane vero revocate denuo summam reip. regendam tradidit. Ipse occupatus morbo vitam clausit, &nnosS, ul aiunt, natus quinquaginta, quos omnes ferme exegit in imperio.

MARCIANUS AN. VI MENS. VI. Devenit autem sceptrum ad Pulcheriam moribus egregiis inclytam, sed roagis pietate in Deum atque virginitate : quae Marcianum bene moratum virum pudicum, venerabilem, et jam senem e castris festinanter ad se vocat. et de Cesaris obitu certiorem facit. Tum ait : 8i quidem mihi spondes firmiter,

D te castitatis mee custodem fore,

quam ego Christo jambiu consecravi, Romani imperii dominum te faciam.

Qui postquam firmam ejus rei fidem obtulit, regina protinus vocat archypresulem, magistratus, senatum, aliamque turbam Marcianumque redimit regni stemmate,

et Romanorum imperatorem creat.

Huic olim captivo ac dormienti

cum aliis concaptivis in septo medio, estivas sole jaculante flammas,

&dvolans aquila umbram prebuit:

quod cum rescisset dominus hujus regulus,

43 EPHILEMIIL CHRONOGRAPIII AA

cumdem liberum remisit in patriam

Duo quoque fratres idem prodigium perspicue viderunt in Lycie provincia, hique Marciano pradizere imperium.

Sic iste accepit omina potenlisa. Pulcheria vero publicam rem gerens,

et cum Marciano regni curas partiens, mirum in Blachernis atque incomparabile Virgini Matri templum excitavit.

Cumque Rome veteris papa esset Leo nove autem presul Anatolius,

quod Dioscorus patrarant atque Eutyches contra magnum Flavianum-grave facinus ne impune foret, imperator est rogatus. Jamque synodum contrahi jussum fuerat Marciani edicto ao Pulcherie. philochristorum regum piorvm.

Ergo in urbe Chalcedone divinitus theologi Patres convenerunt

gexcenti cum triginta congregati.

His preerat Rome senioris Leo

noveque Anatolius dius episcopus

et Juvenalis Sionis sancte :

hique damnarunt merito Dioscorum

eum Eutychete contra suum nomen misero, qui nequaquam duas Christi naturas,

sed unam impie falsoque affirmabant. Tum quia contraria impudenter factio calumniabatur temere orthodoxos

quasi Nestorii vitio laborantes,

dum hano de Christo sententiam gererent, quod duas naturas perfectas inconfusas, sub una junctas tamen persona habuerit ; &b orthodoxis hereticisque simul

duplex confessi protinus consoribitur; hasque sigillo probe communitas

in arca claudunt sacrarum reliquiarum puelle martyris beate Euphemie.

Post tertiam diem precibus peractis cunctis sepulcrum patens circumsistentibus, adstante etiam oum Patribus Cesare,

(o admirandum, Christe mi, prodigium 1) hereticorum quidem sceléglorum liber martyris projectus ad pedes fuerat ;

at orthodoxe fidei libellum

diva suis manibus firmiter tenebat ; idque regnanti ac patriarche obtulit dextra ad eos protensa. (Proh miraculuui !) Post hac regina derelictis terris

gedes ad cclestes transiit Pulcheria,

qua bene orthodoxaque cum pietate vixeral, sponso optimo subserviens Christo in castimonia rectisque operibus splendidam virginitatis alens lampadem. Dein Marcianus quoque mortem obiit sener jam grandevus, rex amabilis, bona mens, mitis animus et jucundus. Hic auspicio divino ad imperium venerat, soque sex ferme annis perfruitus est,

᾿Αφῆκεν αὐτὸν πρὸς πατρίδ᾽ ἀπιέναι. Τοῦτ' αὐτὸ πάλιν καὶ δυάς τις συγγόνων Κατεῖδε σαφῶς ἐν θέματι Λυχίας,

815 Ἢ xai προεῖπε τῷδε τὴν xpaxapy lav. Οὕτω προαφώριστο τῷδε τὸ χράτος. Πουλχερία δὲ φροντίζουσα πραγμάτων, Καὶ συνδιαφέρουσα τὴν χραταρχίαν,

Τὸν ἐν Βλαχέρναις ἀπαράμιλλον ξένον

820 Νεὼν ἀνιστᾷ Μητροπαρθένῳ Kópy: Πρεσδυτέρας 'Ρώμης δὲ Αἕοντος πάπα Καὶ ποιμενάρχου δ᾽ Ανατολίου νέας Τὰ πρὸ Διοσκόρου τε τοῦ τ᾽ Εὐτυχέος Πραχθέντα δεινῶς Φλαδιανὸν εἰς μέγαν

825 Μὴ παραδραμεῖν ἄνακτ᾽ ἐξαιτουμένων, Ἤδη γενέσθαι σύνοδος τέταχτό γε Μαρκιανοῦ δόγματι καὶ Πουλχερίας Τῶν φιλοχρίστων εὐσεδῶν βασιλέων. Συνῆλθον οὐχοῦν ἐν Χαλκηδόνι πόλει

830 Ἑξαχόσιοι Πατέρες θεηγόροι Πρὸς τριάκοντα συναχθέντες ἐνθέως,

Ὧν Toys Ῥώμης τῆς παλαιτέρας Abov, Νέας τ᾽ ᾿Αναχτόλιος ἔνθεος θύτης, Kai Ἰουδενάλιος Σιὼν ἁγίας"

825 Οἵ δὴ χαθεῖλον Διόσχερον ἐνδίκως Σὺν Εὐτυχεῖ τε δυστυχεῖ τρισαθλίῳ Ἐπὶ Χρισιοῦ λέγοντας οὐ διπλᾶς φύσεις, Μίαν o& μᾶλλον δυσσεδῶς, κακοφρόνως" ᾿Επεὶ δ’ ἀναιδῶς ὑπεναντίων στίφος

840 Ὀρθόφρονας ἦν ἐνδιαδάλλον μάτην,

Ὥς Νεστορίου τὴν λύμην δεδεγμένους,

Ἐν τῷ φρονεῖν τε καὶ λέγειν Χριστὸν φέρειν Διπλάς τελείας τὰς φύσεις ἀσογχύτως Ἡνωμένας αὖ ἐν μιᾷ γ᾽ ὑποστάσει.

845 Πρὸς ὀρθοδόξων, δυσσεδῶν, τόμοι δύο Γεγράφαται δῇ σὺν ὅλῃ προθυμίᾳ,

Καὶ τούσδε καλῶς σφραγίσαντες, ὡς δέον, Ἐν λάρναχι κλείουσι σεπτῶν λειψάνων Εὐφημίας μάρτυρος ὀλδίας κόρης"

850 Εἶτα μετ᾽ εὐχὰς ἡμέραν τε τὴν τρίτην Πάντων παρόντων ἀνεψγμένου τάφου, Καὶ τοῦ κρατοῦντος συμπαρόντος []ατράσιν ('Q θαυμασίων, Χριστὲ μου, τεραστίων), 'ΓΩγ δυσσεδῶν μὲν αἱρετικῶν που τόμος

855 Ἔν τοῖς ποσὶ μάρτυρος ἦν ἐῤῥιμμένος" Τὸν δ᾽ αὖ γε λοιπὸν. ὀρθοδοξούντων μέρους

᾿Κατεῖχε χερσὶν ἀσφαλῶς ταὶς ἰδίαις, Καὶ τῷ χρατοῦντι καὶ πατριάρχῃ νέμει Τὴν δεξιὰν τείνασα πρὸς σφᾶς. (Ὦ τέρας [)

860 Μετὰ δὲ ταῦτα βασιλὶς Πουλχερία Γῆθεν μετέστη πρὸς μονὰς οὐρανίουως Zisaca χαλῶς εὑσεδῶς ὀρθοφρόνως Χριστὸν θεραπεύσασα καλὸν νυμφίον Ἐν παρθενίᾳ xai καλῶν εὑποιίαις,

865 Κτὶ τῆσδε φαιδρὰν ἀνάψασα λαμπάδα. Εἴτα τελευτᾷ Μαρχιανὸς τὸν βίον Ζήσας ἐπὶ μήκιστον ἄναξ χαρίεις, Γνώμην ἀγαθὸς, ἱλαρὸς, πρᾶος φύσει" Οὗτος θεοπρόδλητος ἐμπρέπων κράτει.

870 "EE που κατασχὼν τὴν Βασιλείαν χρόνους,

45

Ὅς γνωματεύων μὴ χινεῖν βασιλέα "Eoacxe δεῖο ὅπλα «t xal μάχην ὅλως "Av ἦ δυνατὸν ἤρεμον βιοῦν βίον.

ΛΕΘΝ Ὁ METAZ ΠΤΟΙ͂ Ο ΜΑΚΈΛΛΗΣ ET. IIT.

Τούτου θανόντος χαὶ μεταστάντος βίου, 870 Εὐθὺς παρῆλθεν εἰς βασίλειον χράτος Κλῆσιν Λέων τις καὶ Μαχέλλης τοὐπίχλην, ᾿Ανὴρ ἀγαθὸς ἀρετῶν πεπλησμένος, Μάλιστα φιλοίχτῳ δὲ κατηυγασμένος, Κράτωρ ἀριστεὺς xal μαχητὴς γεννάδας, 880 ᾿Εχθρῶν χλονῶν φάλαγγας ὥσπερ τις λέων. Σειρὰν γένοος ἄνωθεν ἕλχων Ex Θράκης Ἤ καὶ Δαχῶν, ὥς φασί τινες, ἐχ γένους, Ὑπέρμαχος χράτιστος ὀρθοδοξίας, Καὶ δαψιλής τις ἀπόρων χορηγέτης" 885 Εἴωθεν οὗτος γνωματεύειν καὶ λέγειν, Ὡς ἥλιος πέφυχε θερμαίνειν ὅλοις Οἷς ἂν ἐπαφῇ τὰς φαεινὰς ἀκτῖνας, Τὸν αὐτὸν οἶμαι δεῖν βασιλέα τρόπον Οἷς ἂν ἐπιόλέψειεν ἀνθρώπων γένους, 890 Σφᾶς ἀξιοῦν οἴκτου τε φιλοδωρίας. Πρὸ τοῦ κατασχεῖν οὗτος ἀρχὴν καὶ χράτος "Acnaot δεινῷ τῶν μέγα δυναμένων *) πόσχεσιν δέδωχε τῶν παίδων ἕνα Εἴς καισαρικὴν ἀξίαν προδιθάσαι" 895 ᾿Επεὶ δ᾽ ἐπιδέδηχε τῆς αὐταρχίας "Acrap ἀπήτει τὴν χάριν μετὰ βίας" Kai πορφυρίδος τοῦδ᾽ ἀναιδῶς ἡμμένος, Ψευδηγορεῖν, ἔφασκεν, οὐ χρεὼν, ἄναξ, Τὸν τήνδε λαμπρὰν πορφυρίδ᾽ ἐνημμένον. 900 ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ πάλιν ἐχδιάζεσθαι δέον Ὥς τινα δοῦλον, ἀντεπῆγεν ὁ χράτωρ, Τὸν ἀρχικὴν φοροῦντα λαμπρὰν χλαμύδα Οὕὔτος συνῴκει γαμετῇ τῇ Βηρίνῃ Ἥ δύο τίχτει βασιλεῖ θυγατέρας, 905 Τὴν ᾿Δριάδνην, δευτέραν Λεοντίαν" Ὧν '᾽Αριάδνη Ζήνωνι συνεζύγη ᾿Ανδοὶ δυσειδεῖ xal καχίστῳ τοὺς τρόπους, Ἕλκοντι σειρὰν τοῦ γένους ἐξ ᾿Ισαύρων, Μαρχιανὸς δ᾽ ἔγημε τὴν Λεοντίαν 910 ᾿Ανθεμίου παῖς βασιλεύσαντος Ρώμης. Τούτου βασιλεύοντος, ἐν βασιλίδι Πυρκαϊά τις συνέδη φρικαλέα 'Ex τῆς πρὸς ἄρχτον ἁλμυρᾶς εἰς θατέραν, ἸΙυρὸς διαζώσαντος ἐν μέσῳ πόλιν, ' 915 Ka! πυρπολοῦντος τῆσδε λαμπρὰς otx(ac, Τἄλλα τε πάντα xal σεδασμίους δόμους "Eni τετραχτὺν ἡμερῶν ἀνενδότω" Τῇ δ᾽ ᾿Αντιόχου καὶ σφοδρὸς γῆς τις κλόνος Συμῦὔὰς κατηρείπωσεν αὐτὴν ἐσχάτως" 920 Ὕσθη σποδὸς δὲ μάλα πολλὴ τῇ πόλει Elc ἐμψύχων χκάχωσιν εἰς καρπῶν φθίσιν" "Ex τοῦδ’ ὁ χρατῶν συσχεθεὶς ἀγωνίᾳ Ηόλιν λελοιπὼς, ἐν βασιλείοίς δόμοις Οὖσι πρὸ τειχῶν, ἀσφαλῶς ἦν διάγων. 925 'Eo' οὔπερ ἐσθὴς Μητρανάνδρου Παρθένου Ἐχ τῆς Σιών τε xai Παλαιστίνης τόπου Πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἀχθεῖσα πόλιν

CJESARES.

ἃ Hujus sententa fuit, ut rex nunquam

commotis armis bellum lacesseret, si quidem posset vitam quietam degere.

LEO MAGNUS COGNOMENTO MACELLES

AN. XVIII

Marciano vitam deserente, ut diximus, statim pervenit ad potestatem regiam, nomine Leo quidam, cognomine Macelles, vir bonus et virtutibus redundans, misericordis tamen precipue ornatus, princeps egregius et bellator strenuus, hostium catervas quatiens reapse ut leo. Hio oriundus e Thracia fuit, vel Dacorum, ut quidam malunt, genere, fortissimus defensor orthodoxie,

B egenis largus subsidiorum prebitor. Hujus in ore sepe sententia erat : 80l uti solet omnes calefacere

quibus ostendit splendidum lumen suum :

Bio 8e arbitrari, regem oportere

quoscunque homines intuitu lustraverit,

eos clementia in donis impertiri.

Hic prius quam adiret imperium,

Aspari illustri optimati homini

unum se promiserat ex ejus liberis

ad dignitatem Cesaris promoturum.

Mox cum imperium obtinuisset Leo,

id beneficium Aspar vi exigebat :

quin impudenter purpuram ejus tangens,

Haud tibi licet, inquit, rex, fidem fallere, ( cum sis hac splendida purpura vestitus.

Atqui vicissim nefas est, ut famulo

vim mihi inferri, respondit imperator,

qui principali chlamyde prafulgeo.

Huic erat juncta nuptiis Verina,

que duas regi filias enixa est :

nomen uni Ariadna, Leontina alteri.

Ex his Áriadna juncta Zenoni fuit.

feeda viro facio et moribus pessimis,

qui seriem ex Isauris ducebat generis.

Leontiam Marcianus accepit conjugem

fllius Anthemii qui Rome regnabat.

Leone dominante incendium quoddam

urbe in regali contigit horrificum

& boreali mari usque ad alterum

D flammis urbem mediam complectentibus, splendidasque hujus domos populantibus :

atque inter cetera, sacras etiam edes quatriduanus ignis inclemens hausit. Antiochiam vero terre motus quidam vehemens supremo prostravit exitio : multusque pluit regi in urbe pulvis, molestus animantibus et noxius frugibus. His malis graviter anxius imperator urbe relicta, ad suburbanum palatium saluti sue consulens sedem transtulit. Bub eo vestis Deipare Virginis

ex urbe Sione ac Palestina terra

δὰ regiam delata metropolim

46

4] EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

apud Blachernas in templo fuit reposita, quod ipse rex Deipare excitaverat, argenteo pretiosoque clausa in loculo : quare et id templum coepit appellari arca honorabilis Virginis laudatissima. Leone dominante dux egregius,

arte strategica optimus Rusticius,

bello prepositus victoriis claruit.

At hoc exstincto, imperatricis fratri armorum imperium Basilieco traditur, qui transportato in Africam exercitu, cum esset loci dominus Gizerichus, erumnosam in prelio accipit cladem, copiarumque amisit partem maximam. Jam ubi vita Anatolium destituit, Constantinopoleos presul deligitur rectorum dogmatum vindex Gennadius : post quem defunctum in sedis honore, pessimus locum occupat Acacius. Imperatori interim nepos nascitur

ex Ariadne et Zenonis conjugio.

cui nomen Leoni fecit, coronaque

etate puerili caput cinxit.

Hio pius morbo imperator Leo correptus vitam mortalem deseruit, herede potentatus nepote dicto.

Aunis ipse octodecim imperium rexerat, princeps humanus, subditis benivolus, afflabilis, placidus, suavis, et amabilis.

LEO JUNIOR AN. I.

Junior imperium consecutus Leo infantili plane etate sceptrum tenuit. &8ed mox vix uno revoluto anno excessit terris lumine cassus vitz.

ZENO SIMUL AN. XVII.

Zeno erat Isaurus, ut dixi genere; fedissimus mortalis et mente et corpore, cinedus, turpis, malitia cinnus,

et nefandorum operum patrator,

furialis hominum pestis optimatium ;

haud regio more rempublicam regens,

sed tyrannice cuncta inflammans, subruens, resque subditorum pro viribus pessumdans, dogmate pravus, monophysites miser. Hunc cum videret usquequaque timidum, Verina Basiliscus germanus frater,

armis aggreditur, Verina ferente opem. Atque illum ad patria suam pulsum trudit ; deinde sibi diadema cum reliquis insignibus imperii cireumponit.

Sed enim hic confuse nature heresim, Kutychetis et Dioscori fermentum sequens, orthodoxorum Ecclesias acerbis modis omnique penarum genere excruciabiat. Chalcedonis venerandam quoque synodum antiquavit edicto contra fas proposito :

et patriarcham cum synedris pastoribus

1d confirmandum impulit dogma suum.

Α Naip τεθαύριστο τῷ πρὸς Βλακέρναις,

"Ov αὐτὸς ἀνήγειρε Μητροπαρθένῳ,

930 Ἐν ἀργυρᾷ σορῷ καὶ σεδασμίᾳ, Δι᾽ ἣν κατωνόμαστο χαὶ θεῖος δόμος Σορὸς τιμία τῆς πανυμνήτου Κόρης“ Οὗτος χραταρχων καὶ στρατηγὸν γεννάδαν Ῥουστίχιον ἄριστον ἐν στρατηγίαις

935 Προδάλλεται δὴ καὶ κατορθοῖ τὰς νίχας" Τούτου θανόντος, σύγγονον βασιλίδος Βασιλίσχον προὔχρινεν εἰς στρατηγίαν, "Oc ἐχπλευχὼς εἷς Αφρικὴν σὺν στόλῳ Ἐαταχρατοῦντος τοῦ τόπου Γιζερίχου,

940 Ἧτταν ὑπέσχε δυσκλεὰ κατὰ μάχην, Καὶ πλεῖστον ἀπέδαλε τῶν στρατευμάτων ᾿Ανατολίου δ᾽ ἐχλελοιπότος βίον, ᾿Αρχιθύτης δέδεικτο τῆς Κωνσταντίνου

Β Γεννάδιος πρόμαχος ὀρθοδαξίας

945 Τούτου τὸ βιοῦν ἐν θρόνῳ λελοιπότος, ᾿Αχάχιος χάχιστος ἔσχε τὸν θρόνον. "Ego βασιλεῖ θυγατριδοῦς τις νέος "BE ᾿Αριάδνης καὶ Ζήνωνοσ συζύγου, Ὅν καλέσας Λέοντα, ταινίᾳ στέφει

953 'Ev ἡλιχίᾳ τυγχάνοντα νηπίων. Οὗτος νοσήσας εὐσεδὴς ἄναξ Λέων Τὸν φθαρτὸν ἐχλέλοιπε τοῦτον βίον, Τῷ θυγατριδῷ χαταλείψας τὸ κράτος, Βεδασιλευκὼς σὺν ὀχτὼ δέχα χρόνους"

θ55 "Ava£ ἱλαρὸς, εὐμενὴς ὑπηκόοις, Γαληνὸς, εὐέντευχτος, ἡδὺς, χαρίεις.

ΛΕΘΝ NEOZ ET. Α΄. 0 Νέος δ᾽ ἐπιδὰς τῆς βασιλείας Λέων Κατῆρχεν αὐτῆς νηπιάζων τῷ χρόνῳ" Ἕτος δὲ ταύτην ἕν κατασχὼν vai μόνον, 900 ’᾿Λπῆρεν ἔνθεν καταλείψας τὸν βίον"

ZHNQN OMOr ET. IZ. Ζήνων δ᾽ ὑπῆρχεν ἐξ Ἰσαύρων, ὡς ἔφην, Αἴσχιστὸς ἀνὴρ καὶ δέμας xal καρδίαν, Είναιδος, αἰσχρὸς, συμφόρημα κακιας, "Eóvov πονηρῶν ἀθεμίτων ἐργάτης, 965 ᾿Ανδρῶν ἐριννὺς τῶν περιφανεστέρων᾽ Οὐχ ὡς βασιλεὺς διέπων αὐταρχίαν,

᾿Αλλ᾽ ὡς τύραννος ἐμπιπρῶν, καταστρέφων,

Καὶ πάντα ποιῶν εἰς φϑορὰν ὑπηκόων" Σέδας χαχόφρων Οἰδφυσίτης τάλας" 970 Τούτῳ γε δειλῷ παντάπαν πεφυχότι D Βασιλίσχος σύναιμος ὧν τῆς Βηρίνης ᾿Αντῆρε χεῖρα Βηρίνης συνεργιᾷ, Καὶ τόνδ᾽ ἐφυγάδευσεν εἰς τὴν πατρίδα Εἶτα περιτίθησιν αὐτῷ τὸ στέφος 976 Καὶ πάντα παράσημα τῆς χραταρχίας Τῆς συγχυτιχῆς κακοδοξίας πέλων Τῆς Εὐτυχοῦς τε καὶ Διοσχόρου λύμης, ᾿Εχχπησίας οὗτός γε τὰς ὀρθοφρόνων Πικρῶς ἑχάχου παντοδαπαὶς αἰχίαις" ᾿ 980 Καὶ σύνοδον δὲ τὴν χατὰ Χαλκηδόνα Σεπτὴν ἀχυροῖ γράμμασιν ὡς οὐχ ἔδει" Καὶ πατριάρχην χαὶ συνέδρους ποιμένας Ταῦτα κυροῦν ἔπειθε, καὶ τοῖσδ᾽ ἐμμένειν.

48

49

᾿Αλλ’ ὀρθοδόξων σοναθροισθέντες στίφος 985 Βασὶλίσχον βάλλουσι ταῖς δυσφη μίαις" Τὴν σύνοδον δ᾽ αὖ ἀνεχήρυξαν πάλιν Θεοχρότητον, ἀγίαν, σεδασμίαν' Διά γε ταῦτα Βασιλίσχος ἀξίως Πᾶσιν ἀποτρόπαιος ἣν στυγητέος" 990 Ὅμως κατὰ Ζήνωνος ἐχπέμπει τάχος

"Av8pa« στρατηγοὺς xal σὺν αὐτοῖς δυνάμεις,

Βροσρυέντες τῷ Ζήνωνι γνησίως Σπεισάμενοί τε, πρὸς πόλιν βασιλίδα Αὖθις μετὰ Ζήνωνος ἦχον ἐν τάχει" 995 Καὶ πάλιν ἀπείληφεν οὗτος τὸ κράτος,

Δήμου τε λαοῦ τὄνδε προσδεδεγμένου" Bacixloxoc δὲ προσφυγὼν ἐχχλησίᾳ Μετὰ γυναιχὸς ἱχέτης καὶ φιλτατων, Ἔπειτ᾽ ἐχεῖθεν ἐξελασθεὶς ὁρχίοις

1000 Ἐκεῖ λιμῷ τέθνηκε φθαρεὶς ἀθλίως, Ἔτη κατασχὼν τὴν βασιλείαν δύο. Τούτου κρατοῦντος, τῇ βασιλίδι πόλει Mopxaid τις συνέδη φριχαλέα,

1005 'Ex χαλχοπρατείων γε πυρὸς ἡμμένον. Ὑφ᾽ ἧς κατηθάλωτο xal. διεφθάρη

"A)Àa τε πλεῖστα καὶ δόμος φύλαξ βίδλων -

"Ec μυριᾶδας δώδεκα ποσουμένων" Ἐν αἷς χορίον καὶ δράχοντος ὡς λόγος ἕν τιν: κλεισθεὶς πυρρίῳ τὸν τεχνίοις,

1010 Πρόμηκες ὑπῆν ἐς πόδας τεταμένον Πρὸς τοῖς ἑχατὸν εἴχοσι, θαῦμα ξένον, Καθ᾿ οὔ χρυσοῖς γράμμασιν ἐγγεγραμμέναι Ἔσαν Ὁμήρου τοῦ σοφοῦ ῥαψῳδίαι Ἰλιὰς, Ὀδύσσεια" φεῦ τῆς ζημίας]

1015 ᾿Δναλαδὼν δὲ Ζήνων xpaxapy lav, ᾿Αρμάτιον μὲν τῷδε συνηργηκότα Προθάλλεται δὴ ταγμάτων στρατηγέτην, Υἱὸν 5' ἐκείνου Καίσαρα πάλιν στέφει" Εἴτα τὸν ᾿Αρμάτιον ἕκτεινε ξίφει"

1029 Παῖδα δὲ τὸν Καίσαρα κληρικὸν δράσας Περιπολεῖν εἴασεν οὕτω τὸν lov:

Ὡς πίστιν ὀρθὴν οὐχ ἐφύλαϑαν φράσας, Οὗτοι χραταρχήσαντι τῷ Βασιλίσχῳ, Οὔτ᾽ αὖ ἐμοὶ ταύτην γε φυλάξουσ᾽ toux.

4025 Πρὸς τοῖσδε πολλοὺς παρέπεμψε θανάτῳ, ἤΛλλλους δ᾽ ἑἐκάκου κατέτρυχεν αἰχίαις Τῶν εὐχλεῶν τε καὶ περιφανεστερων᾽ Εἰς γὰρ ἀθέσμους ἐκκλίνας αἴσχρουργίας Πράξεις μιαιφόνους τε καὶ βδελυχτέας

1030 Πρὸς δ᾽ αὖ ὑπάχθεὶς αἱρέσει Διοσχόρου Μυσητὸς ἦν ἅπασι καὶ τοῖς ἐν τέλει, ᾿Αριάδνῃ δὲ τῇ συνεύνῳ xal πλέον’ Ὅθεν σορῷ τέθαπτο δέξας τεθνάναι, Kixei βιαίως τὸν βίον καταστρέφει"

4035 Οἱ μέν φασι μέθαις τε χρώμενον πότοις Ἔκχστασιν αὐτὸν τῶν φρενῶν πεπονθέναι" Δόξαντα δ᾽ οἰχτρῶς ἐχλελοιπέναι βίον, Κατατεθῆναι λάρναχι χαθὰ vixov:

Καὶ πωματισθέντος γε τοῦ τάφου λίθῳ,

1010 Γοώμενον χάχιστα θανεῖν ἐν τάφῳ" ἌΛλλοι δὲ παθεῖν τοῦτο δεινῆς ἐκ νόσου Δόντα θανεῖν δόχησιν ἀθροῦσιν ὅλοις.

CABARES.

Α Sed enim orthodoxi coacto coetu

Basiliscum maledictis perculerunt ; decreveruntque sanctam fuisse synodum divinitus congregatam et venerabilem. Ob hec evasit Baailiscus merito

cunctis abominandus et detestabilis. Contra Zenonem tamen is celeriter duces cum copiis misit militaribus; qua ad Zenonem sponte deficientes,

Ἢ junctoque secum federe ad urbem regiam

citato gradu cum Zenone redeunt. Ergo hio imperium recepit denuo, favente populi cuncta multitudine.

At Basiliscus supplex ad ecclesiam confugit cum uxore aliisque aflectibus.

p Illinc deinde data juranda fide

excitus, claususque, turre cum parvis liberis, ibidem fame misere contabuit,

postquam biennio regnum retinuerat. Adhuc illo regnante, in urbe regia calamitas incendii horrenda contigit : namque excitatis in foro erario flammis propagatus ignis cum alia absumpsit

tum inflammavit etiam bibliothecam divitem tomis centum viginti millibus.

ID his el draconis quoque fuisse dicitur corium prelongum, centum vigenti patens pedes, mirum, insolitum, in quo scripto formis litterarum auro rutilantibusg Homeri sapientis fuerant rhapsodia

Ilias et Odyssea (proh pernicies). Recepto igitur Zeno imperio

Harmatium qui sibi snppetias tulerat militaribus copiis ducem preficit, pretereaque filium ejus creat Cesarem. Deinde Harmatium gladio percussum necat, filiumque ejus Cesarem clero adscribit, Bicque illi vite veniam retinenda facit. Nam quoniam isti, aiebat, fregerunt fidem quam Basilisco principi spoponderant,

sic ut ipsi mihi servent eadem vereor. Preter hos, alios multos letho dedit

de numero nobilium atque optimatium, vel impositis plagis excruciavit.

Ergo scelestis indulgens facinoribus cedibusque grassans flagitiosis,

imbutus insuper heresi Dioscori,

populo invisus erat et optimatibus, conjugi vero Ariadne quam qui maxime. Quamobrem simulato mortis casu,

&rca conclusus, ibidem mori cogitur.

Ast alii narrant, hunc indulgere crapule et potui solitum, mentis perpessum extasim ; atque ita creditum vitam finisse misere, capsa fuisse traditum ceu cadaver ;

tum vero saxi admoto ad sepulcrum obice, tristissime ejulantem mors oppressit.

Alii denique narrant id illi ex gravi

morbo accidisse, visumque exstinctum omnibus.

51 EPHRAMII ΟΗΒΟΝΟΘΒΑΡΗΙ

ANATASIUS AN. XXVII.

Zenone hunc vite exitum sortito,

senatus et optimatium de sententia regina Ariadna ad societatem vite

lege jugali traditur Anastasio,

cui fontem generis uzbs Epidaurus prebuit. Tum is Romanus legitur imperator eunuchi validis artibus Urbicii,

atque ab Euphemio coronatur presule. Sic est imperium nactus Anastasius,

cui cognomentum Dicorus adhzsit, quoniam pupilis fuit dissimilibus, dextrum videlicet nigricantem oculum, glaucum sinistrum insigniter gerens.

Ilic tributum auri argentique,

invisum cunctis subditis molestissimum,e malum vectigal pie perimens sustulit ; quo manente, unumquemque opus erat pro se brutisque etiam animalibus annuum numisma publico erario pendere. Idem venales antea dignitatea

et publicarum rerum procurationes, sublato abusu, gratis tradebat dignis.

Ceteras quoque regnandi partes recte explebat.

Synchyticorum tamen occupatus heresi Eocolesiis orthodoxis molestus erat.

Hoc regnante Anastasio mira res evenit. Quidam Agarenice tribus princeps

cui nomen Alamundarus, homo frugi, Christo se adjungens, riteque edoctus fidei dogmata ab orthodoxis archipresulibus, baptismatis postremo gratiam impetrat. Recognita Severus profanos suos

pastores ad hunc mittit sine mora

quorum ope neophytum ad se pelliciat.

Is autem fidei tenax, et Christi lapis immotus, legatos illos sic coarguit : curavit enim ut familiaris homo

ad aurem sibi aliquid arcanum diceret : tum impuris pastoribus inspectantibus, moerore 8e correptum finxit princeps.

Illi causam rogant ; quos contra talia refert nuntiatum sibi, Michaelem summatem angelorumque ducem nuper mortuum. Illis serinonem talem respuentibus ;

fabula retecta, sic contra fatur regulus : Cur ergo vos humana cum natura

divinam pati, nuper tulistis dogma ?

Tunc illi victi pudore discedebant.

Cerlior Anastasius nescio quo auctore faclus fulminum jactu sibi in fatis esse

ut vite et regno terminum imponeret, cameram struxit arte venustam mira

cui fastigiatte nomen apte fecit ;

in qua diversans fulmine erumpente subitum vit:e finem nactus est.

Is ut Mesorum Gothorumque, Istri incolarum

À ANAZTAEIOX ET. KZ.

Τούτου καταστρέψαντος οὕτω τὸν βίον, Βουλῷῇ γερουσίας τε καὶ τῶν ἐν τέλει 1045 Συζεύγνυται δὴ βασιλὶς ᾿Αριάδνη ᾿Αναστασίῳψ πρὸς γάμου χοινωνίαν, Ἕλκοντι σειρὰν ἐξ ᾿Επιδάμνου γένους" Ὃν χράτορα δέδειχε τῆς "Popatóoq Οὐδρικίου σπεύσαντος εὐνούχου τόδε, 1050 Εὐφήμιος δ᾽ ἔστεψε τόνδ᾽ ἀρχιθύτης. Οὕτως ᾿Αναστάσιος ἔσχε τὸ χράτος, Ὅστις ἐπωνόμαστο Δίκορος θέσιν, Οἷς οὐχ ὁμοίας ἔσχεν ὁμματων κόρας, ᾿Λλλὰ μελαντέραν μὲν αὐτῶν θατέραν, 1055 Γλαυχὴν δὲ λαιὰν ὡς ἐπίσημον φέρων" Οὗτος βδελυρὰν εἰσφτρὰν χυσαργύρου Β Ὑπήκχοον τρύχουσαν ἅπαν bay &tux Δασμὸν πονηρὸν εὐσεδῶς παύσας ἔχει, Καθ’ 6v τις ἠνάγκαστο πᾶς συνεισφέρειν 1060 Ὑπέρ θ᾽ ἑαυτοῦ xal προσόντων ἀλόγων, ᾿Βτήσιον νόμισμα τῷ χοινῷ gópov: Kat δημοσίας οὔσας ἀρχὰς ὠνίους, Πρὸς δ᾽ αὖ διοικήσεις τε κοινῶν πραγμάτων Παύσας παρεῖχεν ἀδοτ᾽ τοῖς ἀξίοις" 4065 Καὶ τἄλλα δ᾽ ἀρχῆς εὐτυχῶς ἦν διέπων" Πλὴν Συγχυτικῶν καθυπαχθεὶς αἱρέσει, Τὰς ὀρθοδόξων ἦν κακῶν ἐκχλησίας, Τούτου κρατοῦντος θαυμάσιον συνέδη Φύλαρχος ἀνὴρ ᾿Αγαρηνῶν τῶν τότε 4070 Κλῆσιν ᾿Αλαμούνδαρος ἀγαθὸς τρόπους Χριστῷ προσελθὼν xal μυηθεὶς εἰχότως C Ἡρὸς ὀρθοδόξων ἀρχυθυτῶν ποιμένων, Ἕπειτα βαπτίσματος αὐχεῖ τὴν χάριν. Ταῦτα μαθὼν Σεδῆρος (20) αὐτοῦ ποιμένας 1075 ᾿Ανιέρους πέπομφε πρὸς τοῦτον τάχος" Σπεύδων δ᾽ αὐτῶν εἰς ἑαυτὸν ἑλκύσαι Ἐπεὶ δ᾽ ἐρασθεὶς πίστεως Χριστοῦ πέτρα κΑσειστος ἦν, μέτεισιν αὐτοὺς ὧδί πως" Ποιεῖ τινά οἱ τῶν ὑπ᾽ αὐτὸν ἐχχρίτων, 1080 Ἡρὸς οὖς ψιθυρίζειν τι προσκεκυφότα, Καὶ τῶν βδελυρῶν ποιμένων δεδορκότων, Εἴτα φύλαρχος ἀλύειν ὑπεχρίθη" "Hpovto δ᾽ οἱ μὲν αἰτίαν’ ἧ δ᾽ ὅς τάδε" Ὡς μηνυθῆναι Μιχαὴλ πρωτοστάτην 1085 Καὶ ταγματάρχην ἀγγέλων νῦν τεθνάναι, Τῶν δ᾽ οὐκ ἀνεχτὸν τὸν λόγον ποιουμένων D Ὁ 9' ἐχκαλύψας τό δρᾶμα, τοῖς δ᾽ ἀντέφη" Καὶ πῶς παρ᾽ ὑμῖν συμπαθεῖν θείαν φύσιν ᾿Ανθρωπίνῃ, πέφυχε νῦν δεδογμένον ; 1090 'Ex τοῦδ᾽ ἀπηλλάττοντο χατῃσχυμμένοι. ΠΡρογνοὺς βασιλεὺς οὗτος οὐχ οἶδα πόθεν Ὡς ἐκ χεραυνῶν ἀστραπῶν αἵμαρτό ot Βίου γενέσθαι καὶ βασιλείας πέρας. θάλαμον δ᾽ ἀνήγειρε κάλλιστον δόμον 4005 Θολωτὸν αὐτὸν καλέσας φερωνύμως. Ἔν d διάγων ἀστραπῶν ῤηγνυμένων ᾿μξαπίνης εὕρατο τέρμα τοῦ βίου, Οὗτος Μυσῶν τε xal Σχυθῶν παριστρίων

(20) Scilicet Severus Antiochi patriarcha, hereticus Synchylicus οἱ Theopsschites.

52

53 ΟΞΒΑΒΙΘΞ.

᾿Επιδρομὰς λείας τε μάχας ἐχχλίνων 1100 Ἔχτισε τεῖχος εὖ μαχρὸν χεχλὴ μένον" "Av0pa τε φριχτὸν εἶδε νυχτὸς xag' ὕπνους Τόμον χεροῖν φέροντα xai φάσχοντά οἷ" Ὅρα διὰ σὴν φευχτέαν δυσπιστίαν Ζωῆς δὶς ἑπτὰ σὴς ἀπαλείφρ χρόνους" 1105 Χαλχοῦ τ᾽ ἀνιστᾷ χίονι στήλην "l'aópoo (21) Τῆς πρὶν πεσούσης τῷ χρόνῳ τῷ παμφάγῳ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ O ePAZ ET. e'. Οὕτω λιπόντος ᾿Αναστασίου βίον, Ἰουστῖνος Θρᾷξ ἐξ ἀσήμου τοῦ γένους Εἰς ὕψος ἀνήνεχτο τῆς χραταρχίας, 1110 Αὐτὴν ἔχων ἄνωθεν ἀφωρισμέντν" Μαρτύριον δὲ, κινδυνεύων τεθνάναι Πρὸς δικόρου πρὶν, ῥύεται πρὸς ἀγγέλου" ᾿λνὴρ προσηνὴς εὐσεδόφρων ἀγχίνους, Τοὺς πρὶν φυγάδας πίστεως ὀρθῆς χάριν. 4115 Αὐτὸς κατάγων xai τιμῶν ὥσπερ δέον, Στοιχῶν τετάρτης συνόδου θείοις ὅροις δόγματι πάντας τήνδε θεσπίζει σέθειν, Καὶ ταῖς πρὸ αὐτῆς ἐγχρίνειν Ocoxplsotet" - Καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ Πατέρας θεηγόρους 1120 Καταγραφῆναι διπτύχοις ἐχχλησίας. ΙΟΥΣΤΙΝΊΑΝΟΣ O ΜΕΓΑΣ ET. AH. Καὶ τοῦδε βίον xa! κράτος λελοιπότος, Σχηπτουχίαν εἴληφε τὴν τῶν Αὐσόνων ἸΙουστινιανὸς μεγαλουργὸς χράτωρ, [Πολλῶν δομήτωρ xal χαλῶν δομημάτων. 4125 Ναῶν, γεφυρῶν, ἀστέων, λαμπρων δόμων,

Αλλων τε πλείστων χτισμάτων καινουργέτης"

Ὥνπερ χορωνὶς ἀπαράμιλλος πέλει Ναὸς σοφίας τοῦ Θεοῦ τε xai Λόγου Τῶν πανταχοῦ γῆς θχυμάτων θαῦμα ξένον.

1430 Οὗτος στρατηγοῖς τὴν κατορθῶν τὰς νίχας Βελισαρίῳ καὶ Ναρσῇ τοῖς γεννάδαις" Σωροὺς ἀπείρων χρημάτων χρυσαργύρου Ἐχ παντοδαπῶν ἐρανισμένος τρόπων, τάϊτ᾽ ἦν ἀφειδῶς ἐχχενῶν ὁσημέραι

14135 Εἷς Βαρθάρων ἄμυναν, elc κτίσεις δόμων’ Ἐφ᾽ οὗ χλόνος τῆς συνέδη φριχαλέος Ἐμφύλιός τε πρὸς βυζαντίδι μάχη,

Ka0' ἣν μυριάριθμον ἐχτάνθη στίφος, Μυριάδες τέτταρες ἀνῃρημένων.

1140 Ἥλω πολύ τε πλῆθος ἀῤῥενοφθόρων, Ὥνπερ κολαστὴς ἀσυμπαθὴς εὐρέθη. Οὗτος βραδευτὴς συνόδου πέμπτης ἔφυ, Ἵτις τετάρτης ἐμμὲνουσα τοῖς ὅροις. ᾿Ὠριγένην, Δίδυμον, σὺν θεοδώρῳ

1145 Μοψουεστίας αἱρετικχῷ ποιμένι, ᾿Εχκηρύχτους τίθησι xai βδελυχτέους, Ἐν τῷδε xai σύνευνος dj θεοδώρα Μερὶς ἀγαθὴ xai θεοῦ θεία δόσις Βοηθὸς ἀνθάμιλλος εἴς τὰ πραχτέα"

1150 "Mc ἔργον οἶχος τῶν σοφῶν ἀποστόλων' Οὗτος πρὸς αὐτῷ τῷ τέλει τῷ τοῦ βίου ᾿Αλίσκεται φεῦ αἱρέσει βδελυχτέᾳ,

Μεθ’ ἧς φάος λέλοιπεν ἡλίου τόδε,

Α incursus, direptiones, ao prelia vitaret, murum fundavit merito dictum longum. Idem viri terrificam speciei vidit per somnium, prelato libro dicentem sibi : En ego propter tuam perversam fidem bis septem vitz tue annos deleo.

Je eneam statuam columne Tauri imposuit,

unde prior exciderat edaci impulsa tempore.

JUSTINUS THRAX AN. IX. Sic amittente vitam Anastasio, ortus obszuro Thrax Justinus genere ad imperii fastigium sublatus est, quod ipsi ccelitus predestinatum fuerat. Ejus rei indicium fuit, quod a dicoro jam occidendus, ab angelo est ereptus. B Vir fuit mitis, sani dogmatis, perspicax, qui rectae fidei causa extorres homines reduxit atque debito in honore habuit : herensque quart» synodi divinis placitis, edicto cunctis mandavit hanc colere, et oum priorom voluit reputari numero; Patresque ejus àuctores Deo afflatos Ecclesie diptychis inscribi nominatim.

JUSTINIANUS MAGNUS AN. XXXVIII.

Postquam Justinus vita regnoque cessit, Romanorum sceptrum manu corripuit magnificus imperator Justinianus, pulchrorum passim auctor edificiorum, templorum, pontium, urbium, palatiorum, aliorumque magno numero aedificiorum; C quorum incomparabilis coronis est templum sapientie Dei Verboque structum, miraculorum in orbe omnium maximum. Victorias hic per duces patrabat suos Narsete ac Belisario viris strenuis : acervos enim auri argentique, . quos innumeris modis congerebat, dein large quotidie profundebat struendis edificiis, propulsandis Barbaris, Sub eo motus contigit terre horrificus, atque in urbe Byzantio civile bellum, in quo plurima ferro cesa faít turba, millia scilicet quadraginta. Plurimis quoque deprehensis Sodomitis, horum imperator fuit inclemens vindex.

D Idem curavit fieri quintam synodum,

que firmiter insistens quarte regulis Origenem atque Didymum cum Theodoro heretico pastore Mopsuestie

damnatos sacro subdidit anathemati. Tunc etiam conjux Cesaris Theodora preolarum Dei donum et pars optima gerendis rebus emula auxiliatrix erat. [psa sapientium struxit edem apostolorum. Jam vite termino proximus Justinianus in exsecrandam heresim heu incidit, qua innexus solis hujus lucem deseruit.

(21) Nempe suam statuam posuit Anastasius loco status decidue Theodosii.

54

b EPHRJAEMII CHRONOGRAPHI

JUSTINUS JUNIOR AN. XIII. Post hunc Justinus comis atque pius ornavit ἃ Deo datum regium stemma, et vir pragmaticus et bonus imperator, beneficus, benivolus, modesto spiritu, probus, magnanimus, miti ingenio. Hic velut arca re bona redundans, virtitubusque rege dignis preditus, justitia tamen magis prefulgebat, Ipsi sociata fuit federe conjugii femina ἃ Deo docta Deique reverens, Sophia dicta, moribus vere sopha. Hec miseris spem ferendo etatem trivit. Nam exstinguendis fenerantium sortibus quotquot in urbe regia versari novit, alieno ere pressos expedivit, syngraphas atque pignora ad se recepit ; quorum alterum dominis restitui jussit, alterum igni tradens, rem malam abstulit. Justinus infirmam corporis ob compagem raroque ob morbum prodiens in publicum, hominibus injustis auxit impudentiam : quare mororis jaculo confixus, consiliique inops cum Davide aiebat : Quis, oro, vindex latus leget meum? Quis adversariis mecum adversabitur? Tum quidam adstans, ceu quoniam Isaias, vir animosus, iniquitatis osor, Rex, inquit, adsum; opera mea prompta est. Ergo is obtinuit munus prefectnre. Hunc rex hortando fecit animosiorem contra rapaces homicidasque lupos. Sio iste ad rem gerendam munitus fuit. Ergo dum juridico pro tribunali sedet, quidam accessit ignobilis atque pauper de viro nobili splendidoque expostulans propter injurie crimen et maleficium. Ergo is peccati auctorem in jus vocat, qui vadimonium deserit. Vocat iterum : ille superbis rem preterit auribus. Id ubi datori potestatis regi innotuit, dictum laude dignum protulit : $1 quidem ipse preter jus quid fecero, hortor de regio detrahas me throno. Igitur pretor rapiens ex convivio hominem illum forte tunc prandentem, pauperis causam ut par est cognovit : cumque rapinv crimen emersisset, plagis merito impositis castigat reum propter contempti judícii impudentiam. Multam preterea rapta pro re persolvere longe graviorem cogitur ille invitus : eamque pauperi pretor habendam tribuit.

TIBERIUS AN. IV.

Ubi Justinus sceptrum cum vita amisit, exstitit imperii successor Tiberius religionis amans bomo legumque reverens, nihil in Ecclesie institutis innovans, sed in prescriptis conquiescens regulis,

IOrZTINOZ O NEOZ ET. ΙΓ΄ Μετ΄ ὃν προσηνής, εὐσεδὴς, ᾿Ιουστῖνος 4155 Κοσμεῖ τὸ βασίλειον ἐκ Θεοῦ στέφος, ᾿Ανὴρ περιδέξιος, ἀγαθὸς κράτωρ, Εὐεργετιχὸς, εὐμενὴς, ταπεινόφρων, Χρηστὸς, μεγαλόψυχος, ἧπία φύσις" Οὗτος ταμεῖον ἀγαθῶν πεπλησμένον 1160 Ἐν βασιλικαῖς ἀρεταῖς διαπρέπων Δικαιοσύνῃ μᾶλλον ἡγλαϊσμένος" Ὥπερ συνῆπτο πρὸς γάμου χοινωνίαν Γυνὴ θεόφρων xal θεὸν φοδουμένη Κλῆσιν Σοφία, καὶ σοφή τις τοὺς τρόπους" 1165 "H« ἔργον οἶκτος ἀπορων xxt χρηστότης. ψὕτη δανεισταῖς χαταδαλοῦσα χρέα “Ἄπασιν οἷς οἴχησις ἦν αὕτη πόλις Χρεῶν λύσις δ᾽ ὄφλουσι χαθισταμένη, Ἐγγραφάς ἀπείληφε, μνήμονας δόσεις, 1170 Ὧν θάτερον μὲν τοῖς χεχτημένοις νέμει, Τὸ δ᾽ πυρὶ δέδωκεν εἰς ἀμνηστίαν" Οὗτος νοσώδους σαρκίου πλᾶσιν ἔχων Καὶ μὴ προϊὼν συχνάχις ἐκ τῆς νόσου ᾿Αρπαχτιχοῖς ηὔξησεν ἀναισχυντίαν. 1172 Ῥομφαίᾳ λύπης τοιγαροῦν τετρωμένος Μετὰ Δαδὶδ ἔφασχεν ἀπορῶν τάδε᾽ Τίς ἂν τιμωρὸςσ υμπαραστήσαιτό uot ; "II voy ἀναστὴσαιτο κατ᾽ ἀντιδίχων ; Καὶ τὶς παρελθὼν, ὡς Ἡσαΐας πάλαι, 4180 ᾿Ανδρεῖος ἀνὴρ καὶ μισῶν ἀδιχίαν, "Avat, ἰδού πάρειμι, κέχρησό μοι, ᾿Επαρχικὴν εἴληφεν οὐχοῦν ἀξίαν, Πρὸς δ᾽ αὖ σθένος χράτιστον ἐχ βασιλέως Καθ᾿ ἁρπαχτόρων xal λύχων βροτοχτόνων {185 Οὕτω κατωχύρατο τἀνδρὶ τὸ σθένος. Ἐπεὶ δὲ προὐχάθητο χρίνωνὼς δέον, Βροσῆλθεν αὐτῷ δυσγενής τις καὶ πένης Κατ᾽ ἀνδρὸς ἱστὰς εὐγενοῦς περιδλέπτου ᾿γνδικίας ἔγκλημα xai φαυλουργίας. 4100 Μεταχαλεῖται τὸν ῥέχτην τῆς καχίας" Ὁ δ᾽ οὐχ ἀπαντᾷ xal πάλιν δὶς μηνδει" Καὶ πάλιν αὑτὸς οὐδ᾽, ἄκροις dol χλύων. Ἥχουστο ταῦδα τῷ δότῃ τῆς ἀξίας" "H δ᾽ ὃς παρευθὺς ἀξιέπαινον λόγον" 1195 Κἂν αὐτὸς εἰπὼν ἀδιχῶν ἐγώ πελω, Κατάσπασόν με τοῦ βασιλείου θρόνου, Κἀντεῦθεν ἀνάρπαστον ἐχ συσσιτίου Τὸν ἀνδρα λαδὼν ἑστιώμενον τότε. Καὶ συνδικάσας τῷ tb onc πρὸς δίχην, 4200 Kai καταλαδὼν ἁρπαγῇ χεχρημένον, Αἰχίζεται μάστιξιν αὐτὸν ἀξίαις Τῆς εἰς διχαστήριον ἀναισχυντίας" Εἰσπράττεται δὲ καὶ δίχην ἀδιχίας Εἴσπραξιν ὧν ἥρπασε πολλαπλασίω᾽ 4205 Καὶ ταῦτα τῷ πένητι δίδωσι φέρων.

TIBEPIOZ ET. A. Τούτου τὸ βιοῦν xai κράτος λελοιπότος, Ἄρχει μετ᾽ αὐτὸν Τιδέριος τοῦ χράτους Φιλευσεδής τις καὶ Θεοῦ τρέμων νόμους, Μηδὲν νεοχμῶν τῶν ἐθῶν ᾿Εχχλησίας, 1210 ἀλλ᾽ ἐξομαρστῶν τοῖς νόμοις τοίς χειμένοις,

57 CARBARES. 58

Σοφῶς φυλάξας τῇ θετῆ μητρὶ σέδα,

Ὡς ἦν θεμιτὸν Σοφίᾳ βασιλίδι. Μείλιχος, εὐέντευχτος, ἡδὺς τοῖς φίλοις, Ἐχρθροῖς δὲ δεινὸς xal τιθείς σφισι δέος

1215 Καλοῖς στρατηγοῖς xal στρατῶν εὐανδρίᾳ. Οἷς συγκαθεῖλε δυσμενῶν πολλὰς πόλεις, Λείαν μαχράν τ’ ἤλασε λάφυρα axóAa * Εἷς πάντα φιλότιμον αὐχῶν τὴν χέρα Εἷς ἐνδεῶν οἶχτόν τε xal πτωχῶν δόσιν "

1220 Κτίσεις τε ναῶν καὶ δόμων γηροτρόφων. Ὃς αἰχμαλώτους βαρδάρους Πέρσας πάλαι Εἰς τήνδ᾽ ἀχθέντας τὴν βασιλίδα πόλιν Μετημφιαχὼς ἐν στολαῖς σφᾶς ἐντίμως Ei ἰδίαν πέπομφεν ἥκειν πατρίδα *

1225 "Ey' οὔ πεπομφὼς ᾿Αδάρων ἀρχηγέτης Ἄτησεν ἄνδρας τεχνίτας χειρωνάχτας Αὐτῷ σταλῆναι πρὸς βαλανείου χτίσιν * Ὁ δ᾽ αὖ λαδὼν, γέφυραν ἐν ῥοαῖς Ἵστρου Τεύξας, ἐκάκου ᾽Ρωμαίδος τοὺς ὅρους.

MAYPIKIOE ET. Κ΄.

1230 Toócoo τελευτήσαντος εὐσεοῶς βίον, Μαυρίχιος κράτιστος ἔσχε τὸ χρᾶτος, ᾿Ανὴρ μεγαλόψυχος ἀνδρεία φύσις, ἴΑλλος τις Ἰὼδ ἀναφανεὶς γεννάδας,

Καὶ μακαριστὸς τοῦ τέλους χρηματίσας "

4235 Τἄλλα μὲν οὗτος πᾶσιν ἦν πεφιλμένος, Ἡδὺς, ἱλαρὸς, εὐμενὴς αὐτοχράτωρ. "Hoc βεδηκὸς, ἐμόριθὲς προδειχνύων, Εἴθός τι σεμνὸν ἄξιον τυραννίδος,

Φρενῶν βάθει, σώματος ἀλχῇ τ᾽ ἐμπρέπων,

1340 θεοῦ συνιεὶς elc θελημάτων τέλος,

Πλὴν εἶχε καί τι παραχνίγον τῷ ῥόδῳ,

Ἕ τῷ σίτῳ τι καὶ ζιζάνιον τἄχα,

Φειδωλὸς ὑπείληπτο πᾶσι καὶ γνίφων (22), Ἥττων τε χρυσοῦ χρημάτων οὗτος χράτωρ -

4945 Καὶ δῆλον ἐξ ὧν χατερεῖ τρέχων λόγος * ᾿ἘΒπῆλθεν ἄρχων 'A6dpov θρόκῃ τότε Σὺν ἀμυθήτου στρατιᾶς ὁμαιχμίᾳ, "HAacs λείαν καὶ λάφυρα λαμθάνει.

Καὶ πλῆθος ἐζώγρησεν ἄλλο μυρίον

4250 ᾿Ανδρῶν, γυναικῶν, καὶ βρεφῶν, καὶ νηπίων. Ἐς χιλιάδας E δὶς ἀριθμουμένων.

Καὶ τί με δεῖ γράφοντα μηχύνειν λόγον ; Ἰστᾷ τιμὴν σφῶν χιλιάδας ἕξ μόνας 'H βαρδαρικὴ φιλόχρυσος καρδία "

1255 Αἰτεῖ τί δοχθὲν, προσφέρει τι xai βίας " 'O μὲν βασιλεὺς φεῦ προτιμᾷ χρυσίον - Ὁ Βάρθδαρος δὲ (μὴ ἑαγῇς μοι καρδία)

"Q θηριώδους, ὦ μανικῆς καρδίας Κτείνει τοσοῦτον μυριάριθμον στίφος " 1260 Αἰματόφυρτος ἔλχεται ῥοῦς αἱμάτων, Ὡς χατὰ πρανοῦς ὕδωρ ψυχρὸν ἐκρέχον " ΓΑναξ συνῆχεν ἔμμονον φέρων φρένα, Αἰσθητιτὴν χαρδίαν, ὡς σὴς ὀστέων Ἥπερ καχοῦ γένοιτο τελχῖνος φθόνῳ. 1265 Θεὸν λιπαρεῖ τοῦ μίσους τὰς εὐθύνας

(22) Ita cod. Quare hino aperte cognoscimus huic vocabulo sensum eumdem a Niceta etiam

À matri adoptive legitimum obsequium

prebens prudenter Sophie regine.

Vir blandus, comis, jucundus amicis, hostibus formidandus quos terrebat egregiis forti cum milite ducibus, quorum virtute multas urbes hostium diruit, et opimas manubias retulit.

Idem munificam cunctis porrexit manum clemens erga miseros, largus indigis, struendis templis et gerotrophiis deditus. Barbaros etiam Persas captivos quondam δὰ hanc traductos urbem regni sedem, singulos exornatos decoris vestibus

ad suas remisit patrias postliminio.

Rege sub hoc, legatos Abarorum princeps misit qui peterent dari sibi opifices

artis peritos ad structuram balnei :

4008 ubi accepit, ponte junxit Istrum, atque hinc Romanos fines vastare copit.

MAURICIUS AN. XX. Postquam Tiberius pie vitam clausit, regnum obtiauit Mauricius preestantissimus vir magni spiritus, indole forte preeditus, alter quodammodo visus patientia Jobus, vite sue termino laudatissimus. Hic universo populo in amore fuit, suavis, hilaris, benivolus imperator, morum constantiam gravitater;que gerens, Statura venerabili et rege digna, mentis consilio, corporis vigore cluens, semperque ad Numinis placita cursum dirigens. Verumtamen in rosa spina fuit, et tritico zizanium subnatum est : parcus atque avarus hic videbatur omnibus atque auri fame laborans imperator; quam rem sermo sequens conf(irmabit. Rex Abirorum Thraciam tunc invasit cum conjurato exercitu innumerabili, predam abduxit, manubias rapuit. In his ingentem turbam cepit vivam virorum et mulierum ac puellorum, quorum sunt numerata millia duodecim. Porro ut historiam rei pauci exsequar, his simul cunctis nummum haud plus sex mille barbarica avaritia pretium statuit ; petit responsum, minas intentat quoque : at rex hominibus, pro nefas! aurum preefert. Tum Barbarus (ah mihi ne cor dispereat !) proh belluinum animum aoc furiosum ! tam grandem turbam ense districto metit : atra volvuntur humi fluenta sanguinis frigidus ut labitur per praseps aque humor. Id audiit immotam mentem gerens rex, corde tamen vulnerato, ceu depascitur o88a teredo invidi magi fascino. Deum igitur rogat, cito culpe penam

Choniata tribui, quem auctorem non recte intelli- git Cangius in lexico.

50 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

ut ab se repetat, et animum cura solvat. Ergo visus est sibi per somnium cernere multam utroque e sexu mortalium turbam adstare coram imagine Christi Domini, regemque adversus clamoribus expostulare; ipso presente remque cum metu audiente. . Tunc ab imagine vox emissa sonuit ; ubinam is vellet malorum ponam luere qui se avaritiae obstrinxit piaculo?

num hio, ubi supplicium clementius erit, an illic alias penas experiri ?

Is hic 86 malle, verbo intellecto, ait.

Tum se traditum Phocee fuisse audiit. Somno discusso, verissimum visum putat, que vidit queque audiit in eo spectaculo. Protinus ergo advocat Philippioum

carcere ex injusto, vinculis detraotís, queis suspicione motus eum gravaverat ; pacem impertit, veniam vicissira preteritarum impetrat injuriarum.

Horum gestorum talis fuit exitus.

Exin exercitus motu seditioso imperatorem acclamavit Phocam,

qui fretus armis Byzantium veniens, . stemmate ornatur manu archipresulis, Mox pretium opere facturum se putavit, si Mauricii genus omne perimeret. Quamobrem de mandato oruenti animi, Phoce tyranni, inquam, scelestissimi, (mitto enim quidquid intermedium exetitit) principis uxor liberique gladio

ceduntur. Aderat spectans Mauricius caedemque heroico tolerabat animo, gratias imo Deo ob eamdem agens.

Ipse ad extremum nece injusta periit. Rex hic quadraginta Christi martyrum templum absolvit ornans mirifice,

nempe quod Tiberius struere ceperat.

PHOCAS TYRANNUS AN. VIII. Phocas tyrannice regnum occupavit, nefarius homo, sanguinarius animus, sevus tyrannus, cruoris canis appetens, mulierosus, comessator, ebriosus, imperii dedecus, vel magis exitium, prosperitatis Romane evereor, carnifex populi, demon, et labes; aqua, igne, mari, gladio, perdens, alios triatissime (pro miseriam !) alios imminutos corporis partibus sinens ignominiam suam circumferre. Dum hic ignave desidet domi eoas inoursarunt provincias Perse : armis pulsarunt fines Cappadocas, Galatarum terras et Paphlagonum, ex Colesyria cunctaque Armenia praedas egerunt usque Ghalcedonem : tum Pal*estinam et fines Phonicios

(25) Hec Phoce verissima vituperatio prorsus infirmat fidem laudative inscriptionis his annis in Ro-

À

Ὧδ᾽ εἰσπραχθῆναι σχεῖν τε καχῶν τὴν λύσιν. "ESofs γοῦν τι κατ᾽ ὅνχρ οὕτω βλέπειν, Πολύ τι πλῆθος γηγενῶν παρεστάναι ᾿Ανδρῶν, γυναιχῶν εἶχόνι τοῦ Δεσπότου, 1270 Kaxa6ogv τὲ σφας ἄνακτος σὺν γόοις Αὐτοῦ συνόντος, συμπαρεστῶτος τρόμῳ. Φωνῆς τ᾽ ἀχούειν εἰχόνος προϊγμένης, Ποῦ τῶν καχῶν βούλοιτο δοῦναι τὴν δίκην Τὸν τοῦ μύσους αἴτιον ἐκ φειδωλίας ; 1275 ᾿Ἐνταῦθ᾽ ὅπου μέτριον ἔσται τὸ τρύχον, Ἢ ταῖς ἐχεῖθεν παρχπεμφθῆναι δίκαις ; Τὸν δ᾽ ὧδε φάναι συνιέντα τοῦ λόγου * Παραδοθῆναι λοιπὸν Φωχᾷ προσχλύει, Ὕπνου δ᾽ ἀνέντος, ὕπαρ οὐχ ὄναρ xpivet, 1280 "Qv εἶδεν, ὧν ἤχουσεν εἶναι τὴν θέαν Β Μεταχαλεῖται Φιλιππιχὸν οὖν τάχος Εἴρκτῆς τε δεσμῶν τῶν ἀδίκων ἐχλύσας Otc αὐτὸν ἐξέθλιδεν ἐξ ὑποψίας, Καὶ σπίένδετα' γε xat κομίζεται λύσιν 1285 “Ὧν“αὐτὸν εἰργάσατο καχῶν ἀδίχως. Καὶ ταῦτα μὲν πέπραχτο τόνδε τὸν τρόπον. Ἡ δὲ στρατιὰ στασιάσασα τότε Φωχᾶν ἀνηγόρευσαν εἷς βασιλέα - Μεθ᾿ οὗ πόλιν φθάνουσι τὴν βασιλίδα, 1290 Καὶ ταινιοῦται παλάμαις ἀρχιθύτου " Σπούδασμα προὔργου τῷδε λοιπὸν γίνεται Τὸ Μαυρίκιον παγγενῇ δοῦναι ξίφει. Ὅθεν κελεύσει, φεῦ φονιχῆς καρδίας, Φωκχᾶ τυράννου τοῦδε xal φχυλεργάτου 1295 Δεῖ γὰρ ἐπιτρέχοντα λιπεῖν τὰν μέσῳ, Γυνή τε παῖδες ἐχθερίζονται ξίφει, Τοῦ Μαυρικίου συμπαρόντος δρωμένοις, Καὶ τὰς σφαγὰς φέροντος ἀνδρειοφρόνως, Καὶ τῶνδε χάριν τῷ Θεῷ κατε:δότος. 1300 Καὐτὸς τέλος τέθνηχεν ἀδίχῳ χρίσει. Οὗτος τεσσαράχοντα Χριστοῦ μαρτύρων Νεὼν τελειοῖ φα᾿δρύνας ὑπὲρ λίαν Πρὸς Τιδερίου κτίσεως πρὶν ἠργμένης. 9$0KAZ O ΤΥΡΑΝΝΟΣ ET. Μ΄. Φωκχᾶς τυραννεῖ τοῦ βασιλείου κράτους, 4305 ᾿Ανὴρ ἀποφρὰς αἱμοχαρὴς καρδία, Τύραννος ὠμὸς καὶ φιλαίματος κύων, Γυναιχομανὴς καὶ φίλοινος καὶ πότης, Αὐταρχίας ὄνειδος ἣ μᾶλλον λύμη, Τῶν Ῥωμαϊκῶν ἀφανιστὴς πραγμάτων, 1310 Ὑπηχόων δήμιος, ἀλάστωρ, φθορὸς, Ὕδατι, πυρὶ, καὶ θαλἄσσῃ καὶ ξίφει

C

D

Οἴκτιστα τοὺς μὲν ἐχδιδοὺς, φεῦ τοῦ πάθους,

Τῶν δ᾽ αὖ μέλος μέρος τι σώματος τέμνων, Περινοστεῖν ὄνειδος εἴα τῷ βίῳ (23). 1315 Οὗ ῥᾳθυμίᾳ συνεχεῖ «' οἰχουρίᾳ 'Eàa Πέρσαι κατέδραμον χωρία, Ἐπῆλθον ὅπλοις Καππαδοκίας ὄροις, Καὶ Γαλατίας χαὶ Ηαφλαγόνων τόποις, Κοίλης Συρίας, τῆς ὅλης ᾿Αρμενίας, 1390 Λεηλατοῦντες xat μέχρι Χαλχηδόνος, Παλαιστίνην δὲ καὶ τόπους τῆς Φοινίχης

61 CJESARES. À in provinciam Persicam redegerunt,

Τοῖς ὑφ᾽ ἑαυτοὺς συνέταξαν χωρίοις. Τὸ δ᾽ 'A6ápov στράτευμα τάλιν ἐν δύσει Χώρας δυτικὰς χατέχειρε xal πόλεις.

1925 Ἢ στρατιὰ δ᾽ ἔφθαρτο Ρωμαίων μάχαις Λοιμός τε λιμὸς κατέτρεχε τὰς πόλεις ᾿Αμετρία χρύους τε καὶ χτηνῶν φθίσις, Καχὰ διωλύγια ποικίλα πάθη.

Τὸ κατ᾽ ᾿Αντιόχειαν δ᾽ "E6palov φῦλον

1330 Στάσιν χινοῦσι xai μάχην Χριστωνύμοις, Καὶ δρῶσι πολλοὺς εὐσεδῶν ἔργον ξίφους" M«s0' ὧν ᾿Αναστάσιον αὐτῆς ποιμένα,

Καὶ νεχρὸν αὐτοῦ τῷ πυρὶ δεδωχότες, Οὕτω καχῶν τις ἰλιὰς πάντ᾽ ἐχλόνει,

1335 Καὶ κυμάτων σύῤῥοια, καθάπαξ φάναι, Λαϊλάψ τε δεινὴ καὶ καταιγὶς καὶ ζάλη Καὶ τρικυμία πνευμάτων ἀντιπνόων ᾿Ἐφιλονίχουν τῷ βυθῷ καταδύσαι Αὐταρχίας ὁλκάδα τῆς ἐγχοσμίου,

1340 Ναύαρχον οὐχ ἔχουσαν οἰακοστρόφον. Οὕτω χαχῶς πάσχοντος Αὐσόνων κράτους Στρατηγὸς ᾿Ηράχλειος ᾿Αφριχῆς τότε Στόλῳ πεπλευκὼς εἷς βασιλίδα πόλιν Ἥττησε Φωχᾶν συμπλακεὶς τῷδ᾽ εἷς μάχην,

1345 Καὶ τόνδε χτείνας παραλαμῦάνει τὸ κράτος"

HPAKAEIOZ ET. ΛΔ΄.

Φωχᾶ φθαρέντος, ὡς ἔφην, αὐτοχράτωρ Ἱράκλειος πέφηνεν ἀριστεὺς μέγας Αλλος τις ὄντως Ἡραχλῆς χατὰ σθένος, Οὐ θηρίων γῆν ἐκχαθαίρων ἀλόγων 1350 Οὐδ Εὐρυσθέως προσταγαῖς εἴχων βίᾳ, ᾿Αλλ’ ἀπελαύνων ἐχδιώχων μακρόθεν Πόῤῥω τε τιθεὶς γῆς ὅλης Ρωμαΐδος Χριστοῦ δυνάμει οταυρικζ, παντευχίᾳ Ὡς θῆρας ἄλλους ἀγρίους φιλαιμάτους 4355 "II παλαμναίους καὶ θρασεῖς κύνας λύκους, Ηέρσας ἀναιδεῖς ἁρπαγαῖς κεχρημένους. Ὅς ὧν στρατηγὸς χκαρτερόψυχος μάχαις Καὶ ζηλοτυπῶν πατρίων νόμον χάριν Κλέους τε τοῦ πρὶν Αὐσόνων χραταρχίας 4360 Πολλοὺς ἀνατλὰς καὶ μεγάλους κινδύνους, Ὑπερμαχεῖ χάλλιστα Ρωμαίων ὅρων Εἷς πίστεως σύστασιν εὐσεδυφρόνων, Εἷς ἀντέρεισιν εὐαγῶν Χριστοῦ νόμων

e

At in occidente Abarorum exercitus

terras atque urbes populabatur.

Romans vires proeliis sunt accisa.

urbes afflixit fames cum pestilentia,

vis nimia frigoris et jumentorum lues, malorum cohors immensa et multiformis. Tum etiam Antiochie Judaicus populus sgeditiosa pugna Christianos appetiit, permultasque piorum vitas gladio messuil ; in his pastorem urbis Anastasium,

cujus etiam cadaver igni tradidit.

Sic malorum ilias quatiebat omnia, prorsus veluti quidam concursus fluctuum, turbo, procella, maris estuatio,

gravis tempestas natuum adversariorum, certabant profundo mergere

mundani imperii navigium

navarcho destitutum qui clavum regeret. Cum res Romane ita laborarent,

Africe per id tempus dux Heraclius armatam classem appellens ad urbem regiam, Phocam conserto prelio debellavit ;

quo occiso, sibi imperium vindicavit.

HERACLIUS AN. XXXI.

Phoca sublato, ut dixi, imperator processit Heraclius ingens heros

alter reapse Hercules propter vires :

nec vero terram purgans orutis belluis, neque Burysthei mandata coactus faciens,

( verum expellens longissimeque persequens

Romanisque finibus procul submovens, Christi virtute crucisque panoplia. feras aliae scvas et sanguinarias dirosque lupos atque canes rabidos, impudicos nempe Persas ac direptores. Hic cum dux esset in preliis strenuus et patriarum legum amore flagrans, dum veterem imperii gloriam revocat multis magnisque implicuit se periculis. fines Romani orbis protexit strenue, orthodoxorum dogmata confirmavit, pro sanctis Christi legibus arma movit,

mano foro detecte sub columna honori ejus regnantis ab assentatore dicuta, que est hujusmodi :

1 oPTIMO CLEMENTIS, reLicissiÉY«0QVE PRINCIPI DOMINO N. FocAE IMPERATORI PERPETVO A DO CORONATO TRIVMPHATORI SEMPER AUGVSTO SMARAGDVS EX PRAEPOS. SACRI PALATII AC PATRICIVS ET EXARCHVS ITALIAE DEVOTVS EIVS CLEMENTIAE PRO INNYMERABILIBVS PIETATIS EIVS BENEFICIIS ET PRO QviETE PROCVRATA ITAL. AC CONSERvaTA LIBERTATE HANG STaTvAM PiETATIS EIVS AVRI SPLENDonE uicANTEM HVIC SVBLIMI COLVMNaE& Ap PERENNEM

IPSIVS GLORIAM IMPOSVIT AC DEDICAVIT. DIE PRIMA MENSIS AUGVST. INDICT. VND. CP. PIETATIS EISV ANNO QVINTO

83 EPHRAMII CHRONOGRAPHI

proque dilatandis etiam imperii finibus, prorsus ut rem Romanam restitueret. Tunc autem Persidis regnatore Cbrosroe eoas ubique terras depredante,

fines quoque invadente Palestinos,

ita ut Theopolim ipsam Sionem ceperit ; Christicolarum periit immensus numerus millia hominum soilicet nonaginta ; partim in ipso prelio gladiis cesa, partim dolo Hebreorum pessumdata. Quippe hi captivos fraudulenter emptos, tenui repensa Barbaris pecunia,

protinus gladiis, pro dolor ! conficiebant. Barbari Sionis pastorem sacrumque lignum in Persidem abduxerunt patrium suam. Amc imperator audiens angebatur, nempe militum numero pauciore instructus, item pecunie auxilio destitutus, quominus hostem barbarum propulsaret. Mox tamen opes numerosumque exercitum armorumque apparatum apte instruens, pecunia e templis mutuata gratis, collecto de provinciis idoneo milite, adversus Chosroem Deo victorioso fretus cum exercitu in Persidem facit impetum. Exin vigorem animis subdente Deo, victorias nobiles, splendida trophea,

rex illic presens retulit de Barbaris. Occidit enim hostium catervas plurimas, predam abegit, manubias abstulit, strage, igne, vastitate attrivit Barbaros. His Heraclius patratis intra sexennium, post sanctum lignum cum Sionis presule Hierosolymis rursus collocatum,

δὰ regiam urbem septimo revertitur mirifica letitia redundans anno,

hymnis innumeris celebratus populi, heros et victor predicetus nobilis.

Hic rex quibusdam pastoribus obnoxius vel potius mercenariis, imo et lupis,

ex his synchyticis impurisque fontibus perniciem perpotavit exsecrabilem.

Sub eo Mahumetos populi seduotor fallax turpis atheoram princeps Agarenorum, nefande religionis antecessor,

&d hominum exitium orbi innotuit. Feminee hic ditis Persidis cum esset famulus, impostor, homo obscurus, stirpe ignobili, hanc habuit tori sociam et malitie.

Exin evasit princeps doctorque nugax nescio quo pacto apud Agare posteros. Idem progrediens ex ZEthribi regionibus imperatori post victoriam reduci occurens, eedem ad incolendum petiit ; qua mox impetrata, Syriam incursavit, et Romanorum terris potiri copit.

CONSTANTINUS HERACLII FILIUS

Postquam Heraclius finem vite imposuit,

64

À Εἴς τε πλατυσμὸν τοῦ xpátooc σχοινιθμάτων,

4365 ᾿Επάνοδόν τε Ῥωμαϊκῶν πραγμάτων. Λεηλατοῦντος τηνιχαῦτα Χοσρόου Περσῶν χρατάρχου πάντα τῆς "Ew pipr, Κατσδραμόντος xai Παλαιστίνης ὅρους, θεοῦ πόλιν τε τὴν Σιὼν ἡλωχότος,

1370 Χριστωνύμων ἔφθαρτο πλύέθος μυρίον Ἐς μυριάδων ἐννέα ποσουμένων"

Τὸ μὲν θερισθὲν τῶνδε πρὸς μάχῃ ξίφει, Τὸ δ᾽ αὖ φονευθὲν ᾿Εδραίων κακουργίᾳ. ᾿Ὠνούμενοι γὰρ αἰχμαλώτους δυστρόπως

4375 Μιχρᾶς τιμῆς οὗτοί γε πρὸς τῶν Βαρδάρων Ὑπῆγον εὐθὺς τῇ τομῇ φεῦ τοῦ ξίφους. Πέρσαι δὲ Σιὼν ποιμένα θεῖα ξύλα "Ec Ἰερσίδ᾽ ἀπήγαγον αὐτῶν πατρίδα. Ταῦρθ᾽ ὁ κρατῶν γνοὺς πυρπολεῖται καρδίαν.

4380 Στράτευμ᾽ ἀποχρῶν μηδαμῶς χεχτημένος, Μηδ᾽ αὖ δαπάνην χρημάτων ἀναλόγων Εἰς ἀντιπαλάμησιν ἐχθρῶν Βαρδάρων. Ὅμως δὲ καὶ χρήματα καὶ στρατοῦ στίφος Καὶ τὰ πρὸς ἐξόπλισιν εὖ ἀπαρτίσας,

4385 Τὰ μὲν πρὸς οἴκων ἱερῶν χάριν δάνους Τὸν δ᾽ ix θεμάτων συναγείρας ὡς δέον, Κατὰ Χοσρόου σὺν Θεῷ νίχης δότῃ Μετὰ στρατιᾶς ἐχδάλλει τῇ Περσίδι" θεοῦ τολοιπὸν ἐμπνέοντος τὸ σθένος

1390 Περιφανῆ τρόπαια γενναίας νίκας Ἐχεῖ παρὼν δέδραχε κατὰ Βαρδάρων. "Extetve xal γὰρ Βαρδάρων πλείστας ἴλας, Ἤλασε λείαν xal λαφυραγωγίαν,

Δῃῶν ἐρημῶν πυρπολῶ» τὰ Βαρδάρων,

C 4395 Ταῦτ᾽ ia χρόνοις ἕξ Ἡράκλειος ἀνύσας, 'Ξύλα τε σεπτὰ καὶ Σιὼν ἀρχιθύτην Ἱερουσαλὴμ ἐγκαταστήσας πόλει,

Πρὸς βασιλίδα καθυποστρέφει πόλει Ἐν ἰόδόμῳ κάλλιστα χαίρων τῳ χρόνῳ,

1400 Ὑμνούμενος στόμασιν ἀστῶν μυρίων, ὈΟφθεὶς ἀριστεὺς γεννάδας νικηφόρος. Οὗτος βασιλεὺς ἐξομαρτῶν ποιμέσιν Ἔ μᾶλλον εἴπεϊν μισθίοις τε xai λύκοις "Ex συγχυτιχῶν οὐ καθαρῶν ναμάτων

4405 ᾿Ανατροπὴν ποτίζει βδελυχτέαν.

"Ee' οὗ Μουχούμετ λαοπλᾶνος καὶ φέναξ Φύλαρχος αἰσχρὸς ᾿Αγαρηνῶν ἀθέων

Καὶ μυσταγωγὸς ἀθεμίτων ὀργίων Φρισίόροτος λύμη τις ἐξέφυ βίῳ.

D 1410 Ὅς ὧν γυναικὸς Περσίδος θὴς πλουσίας ᾿Ανὴρ γόης ἄσημος ἀτίμοτ γένους, Σύνευνον ἔσχε τήνδε xaxoceyvlac.

Εἴτα φύλαρχος καὶ διδάσκαλος πλάνος Οὐχ οἶδ᾽ ὅπως γένοιτο τῶν lx τῆς "Ayap.

4415 Οὔτος προϊὼν ἐξ ᾿Αθρίδου χωρίον Ὑποστρέφοντι βασιλεῖ νιχηφόρῳ Προσῆλθεν αἰτῶν χῶρον εἷς χατοιχίαν"

Καὶ παραλαδὼν κατέδραμε Συρίαν, Καὶ Ῥωμαϊκῶν χαταχρατεῖ χωρίων.

KONEZTANTINOX O ΥἹΟΣ ἩΡΑΚΛΕΙΟΥ͂ ET. Α΄.

1420 Τοῦδ᾽" Ηρα χλείου τὸν βίον λελοιπότος,

65 CARSARBS. 68

Ἑωνσταντῖνος παῖς ὀρθόφρων ἔσχε κράτος.

Μεθ᾿ ὃν σὺν υἱῷ Ηρχακλωνᾷ Μαρτίνα (24) *

Ὧν γλῶσσαν ἣ μὲν τέμνεται μάλ᾽ ἐνδίχως,

᾽Πραχλωνᾶς δὲ τοῦ προσώπου τὴν ῥῖνα, 4425 Φυγὴν χαταχριθέντες ἐνδικωτάτην ΚΩΝΣΤΑΣ O ΥἹῸΣ AYTOY HTOI O EITONOZ

HPAKAEIOY ET. KZ.

Εἶτα κατάρχει τοῦ χράτους τῶν Αὐσόνων

Κώνστας, διώχτης εὐσεθεστέρου μέρους,

Κωνσταντίνου παῖς, ἔγγονος δ᾽ Ἤρακλείου "

Τἄλλα μὲν οὐκ ἄχρηστος ὀφθείς τις κράτωρ, 1430 Σέδας δ᾽ ἀχρεῖος Οἰοφυσίτης τάλας *

Ὃς ἐχδιώχων ὀρθοδοξούντων μέρος,

Καὶ Μάξιμον δ’ ἤλασε τὸν θεηγόρον

Σὺν τοῖς μαθηταῖς, καὶ Μαρτῖνον τὸν πάπαν.

Ὅμαιμον αὐτοῦ χτείνας οὗτος ὁ χράτωρ 1435 Μισητέος χκέχριτο καὶ βδελυχτέος,

Καὶ μᾶλλον οἷς δέδραχε χαχῶς ἁγίους.

Διατριδὰς οὖν ἐκλιπὼν Βυζαντίδος,

Πρὸς Σικελίαν τὴν μέγίστην ἐκπλέει,

Καὶ Συράχουσαν ἔσχεν εἷς χατοιχίαν.

KONZTANTINOZ Ο ΙΩΓΩΝΑΤῸΟΣ ET. IZ.

1440 Τούτου σφαγέντος xal μεταστάντος βίου, Κωνσταντῖνος παῖς εὐσεδὴς [Πυγωνάτος Παραλαδὼν ἴθυνε τὴν χραταρχίαν * ᾿Ανὴρ ἀγαθὸς, ὀρθοδοξίας φίλος Ὅστις πατρῴαν χαχοδοξίαν λύων

1445 Ἤθροισε σεπτῶν πατέρων θεῖον στίφος, Συνέδριον χάλλιστον ὀρθοδοξίας, ᾿Επί γε Χριστοῦ δογματισάντων ἅμα Διττὰς θελήσεις xal φύσεις ἡνωμένας,

Καὶ χχαθελόντων πάντας ΟἸοφυσίτας.

1450 Τούτου κρατοῦντος, ᾿Αγαρηνῶν τις στόλος Τῇ βασιλίδι προσδαλὼν ταύτῃ πόλει (25) "Εόσχετο ξύμπαντα τὸν πέριξ τόπον " ἯἮρος μὲν ἱστὰς χαλεπὰς ναυμαχίας, Ὥρμιστο χειμῶνος δὲ τοῖς νεωρίοις

4155 Τοῖς τῆς Κυζιχοῦ μέχρις ἑδδόμου χρόνου * Ἐπεὶ δὲ τετρύχωτο μήχει τοῦ χρόνου, Ηλοῖά τε συντέτριπτο τούτου τὰ πλέω, Ὀφλισκάνων γέλωτα χαθυποστρέφει,

Καὶ xáxà τὴν κέλευθον ἅπας ἐφθάρη

1460 Λαίλαπι δεινῇ τῇ θεοῦ συνεργίᾳ.

Πρὸς τοῖς δ᾽ 'A64pwv στρατιὰ φρικαλέα ᾿Επῆλθε ταύτῃ τῇ βασιλίδι πόλει, Φρίσσουσα τοῖς δόρασι καὶ πανοπλίαις. Καὶ πᾶσα χατέφθαρτο 'Ρωμαίων σθένει,

1465 Τῶν νεχριμαίων Βαρδάρων ποσουμένων Ἐς χιλιάδας τριάκοντα τὰς ὅλας.

Ὑγρόν τε πῦρ εὕρητο τούτοις τοῖς χρόνοις Σύρου παρὰ τοῦ τέχτονος Καλλινίχου.

ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ O PINOTMHTOSZ ET. T.

Εἶτ᾽ ᾿Ιουστινιανὸς ἦρξε τοῦ χράτους 1470 Κωνσταντίνου παῖς, εὐσεδὴς κατὰ σέδας,

(21) Scilicet Martina noverca sustulit veneno Constantinum privignum, invasitque tyrannidem cum Heraclona (ilio; cujus sceleris justas ponas mox dedit.

À Constantinus fllius regnavit orthodoxus,

post quem Martina cum Heraclona filio. Sed enim matri merito lingua exciditur, turpiter Heraclonas truncatur naribus, uterque exsilio multatur justissimo. CONSTANS CONSTANTINI FILIUS, HERACLII NEPOS, AN. XXVII. Exin Romanorum obtinet imperium Constans piarum persecutor partium, Constantini filius, nepos Heraclii. Ceteris usibus non malus imperator, dogmate sed pravus, monophysita miser ; qui dum negotium fácessit orthodoxis, Maximum quoque theologum expulit cum suis discipulis, cumque Martino papa.

B Cum vero et proprium fratrem ocoidisset,

invisus plane evasit et abominabilis,

tum presertim quia sanctos injuría affecerat. Ergo Byzantii degere jam non sustinens,

δὰ insularum maximam Siciliam venit,

et Syracusis stabilem sedem flxit.

CONSTANTINUS POGONATUS AN. XVII.

Cum violenta Constans obiisset nece, Constantinus Pogonatus predicti fllius, delatum ad se imperium capit regere ;

vir bonus, dogmatis recti amans :

qui ut patris heresim solveret, congregavit venerabilium Patrum divinum cetum, pulcherrimum s8ynedrium orthodoxis;

qui definierunt, in Christo fuisse simul duas voluntates naturasque unitas duas, cunctisque valedixerunt monophysitis. Hoc imperante, quedam Agarenorum classis ad hanc adnavigans urbem regiam, populabatur omnem circa locum ;

vere quidem acres committens naumachias, hieme 8e subducens ad navalia

Cyzici ; atque id septennio factitavit :

sed cum jam lapsu temporis attrita esset, confracteque laborarent plereque naves, ridicula jam classis reversa est ;

tum universa in cursu pessum ivit

turbine gravi, vi conspirante Dei.

Insuper Abarorum formidabilis

exercitus ad hanc urbem accessit regiam,

D lanceis horridus et cataphracto milite.

Attamen universus Romanis viribus succubuit. tot cadentibus in acie Barbaris ut triginta millium summa collecta fuerit. Ignem quoque grecum his temporibus Syrus invenit artifex Callinicus.

JUSTINIANUS RHINOTMETUS AN. X.

Deinde Justinianus regnare copit Constantini fllius, religione sincerus,

(25) Hinc atque ex aliis locis similibus satis ap- paret chronologum Ephremium fuisse vel patria Byzantinum vel saltem inocolatu.

67

dogmate rectus, sed crudelis admodum. Hic e barbaris Sclavis delectu habito, puberes juvenes, bellatores validos cruentum Martem in preliis spirantes conscripsit, millia triginta scilicet, novum exercitum earum precipue, quem appellavit populum eximium : quo delectatus confidensque maxime, bellum suscepit adversus Arabes, pace cum ipsis dirempta inique. Barbaros igitur armis est aggressus, Qui abruptum fedus egre ferebant. Arabum copie vicissim processerunt Jurati federis scriptum suspensum conto gestantes primis in ordinibus. Mox obstinato acrique conserto prelio, nove phalangis defecit subito pars major, scilicet viginti mille, geque feedissime adjunxit hostibus. Quamobrem turpiter victus imperator JEgre periculo elapsus revertitur. Tunc autem (eheu inhumanum animum |! nov*9 phalangis partem residuam gladiorum ictibus cunctam subjecit. Barbari autem prohibonte nemine eoas cunctas incursabant partes. Ipse struendis domibus dabat operam, in regiis palatiis tempus conterens, gravis jam omnibus et intolerabilis. LEONTIUS AN. IIT. Igitur invisus imperio dejicitur Justinianus, Leontio rebellante doloque facili potentiam arripiente. Namque carceribus detentos liberans, hos adjutores habuit facinoris, aliosque multos rei perflciend» socios. Quare priorem thruno regem detrahens, eumque naribus ense inhoneste truncans, ad Chersonem urbem custodiendam misit Sic ad Leontium delata republica, clascis profecta ex Arabum ditione populabatur fines urbesque Africae. Vicissim igitur mittitur ἃ Cesare classis que hostibus adversetur : hec autem, prelio cum Barbaris conserto, Vinoitur, et rediens Crete tenet littora.

APSIMARUS AN. VII.

Illic Apsimarum, defectionis socium quemdam, Romani Dominum irm perii creant : Quicum ad urbem regiam properantes throno Leontium protinus deturbant, cumque duro carcere concludunt,

naribus prius de facie precisis.

Justinianus interim Cherso:e urbe profugiens, veluti accipiter laqueo,

(20) Ita cod. (27) En belle Ephremius confirmat vocabulum

ναινίς, quod ab antiquioribus lexicis abest, quod-

EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

Φρονῶν μὲν ὀρθὰ, πλὴν δ᾽ ἀπηνὴς εἷς ἄγαν. Οὐτος Σθλαδιχῶν (20) Βαρδάρων ἀποχρίνας Ἡθῶντας ἄνδρας ὁπλίτας ἑὁωμαλέους Φονιχὸν ἐχπνέοντας ἄρην ἐν μάχαις, Ἐς χιλιάδας τρὶς δέκ᾽ ἀριθμουμένους, Νέον συνεστήσατο σύνταγμα φίλον, Λαὸν περιούσιον αὐτὸ καλέσας 'Eo' ᾧ γεγηθὼς καὶ πεποιθὼς μειζόνως Κατ᾽ ἀντιπάλων ἐστράτευσεν ᾿Αῤῥάθδων, Σπονδὰς λελυχὼς τὰς πρὸς αὐτοὺς ἀδίχως. ᾿Ἐπῆλθε τοίνυν σὺν στρατιᾷ Βαρδάροις Σύγχυσιν ὅρκων ἐν λύπῃ ποιουμένοις * Στρατὸς δ᾽ ᾿Αράδων ἀντεπίγετ᾽ αὖ πάλιν Σπονδῶν γραφὴν ἔνορχον ἐχχρεμασμένην 1485 Κοντοῦ φέρων σφῶν στρατιᾶς ἢγουμένης. Καὶ συ ῥαγείσης καρτερᾶς δεινῆς μἄχης ᾿Αποστατῆσαν ix φάλαγγος τῆς νέας Τὸ πλεῖστον αὐτῆς, χιλιάδες δὶς δέχα, Ἡροστίθεται κάκιστα τοῖς ἀντιπάλοις. 4400 ᾿Εντεῦθεν αἰσχρῶς βασιλεὺς ἡττημένος Μόλις φυγὼν χίνδυνον ἀνθυποστρέφει. Καὶ τηνικαῦτα, φεῦ ἀπανθρώπου τρόπου. Τοὺς ἐχ νέου τάγματος ἐχλελειμμένους liavva, μαχαίρας τῇ τομῃχαθυπάγει. 4495 Ka? βάρδαροι μὲν τοῦ χατείργοντος σπάνει, "Eia πάντα χατέδραμον χωρία * Αὐτὸς δ᾽ ἀπησγόλητο χτίσμασι δόμων Ἐνδιατοίόων τοῖς βασιλείοις δόμοις, Τοῖς πᾶσι βαρὺς δυσαχθὴς δεδειγμένος.

AEONTIOZ ET. Γ΄.

C 1500 Ὅθεν μισηθεὶς ἀπελήλαται χρᾶτους ᾿Επιφυέντος τῷδε τοῦ Δεοντίου, Καὶ κράτος ἁρπάσαντος εὐχερῶς δόλῳ, Ὃς τοὐςφυλαχαῖς ἐγχαθειργμένους λύσας, Μεθ᾿ ὦν ἐθάῤῥει δράματος συνιστόρων, 1505 "Αλλων τε πολλῶν, ἐχτελεῖ Σεδογμένα, Καὶ χαθελὼν ἄνακτα τὸν πρὶν τοῦ θρόνου, Τεμών τε ῥῖνα τοῦ προσώπου καινίδι (27), Εἷς Χερσῶνα πέπομφεν ἔμφρουρον πέλειν. Οὕτω χρατοῦντος τοῦ χράτους Λεοντίου, 4540 Στόλος πεπλευχὼς ᾿Αῤῥάξζων ἐνθαρχίας Ὅρους ᾿Αφριχῆς χατέχειρε καὶ πόλεις " Καὶ πέμπεται δὴ πρὸς βασιλέως στόλος Εἷς ἀντιπαράταξιν ὑπεναντίων, Ὃς συῤῥαγεὶς ἥττητο Βαρύάροις μάχῃ ἢ 1515 Καὶ παλινοστῶν πρὸς Κρητῶν νῆσον φθάνει͵ ΑΨΙΜΑΡΟΣ ET. Z.

"Ev0' ᾿Αψίμαρόν τινα συναποστάτην ᾿Ανεῖπον ὡς ἄναχτα τῆς Ῥωμαίδος "

Μεθ᾿ οὗ πόλιν φθάνουσι τὴν βασιλίδα, Καὶ καθελόντες τὸν Λεόντιον θρόνου Φρουρᾷ καθειργνύουσι μεστῇ πιχρίας, Πρόσθεν τεμόντες τοῦ προσώπου τὴν ῥίνα, Ἦν δ᾽ Ἰουστινιανὸς ἐν τῇ Χερσῶνι

Ὅθεν διαδρὰς, ἱέραξ ὡς ἐκ βρόχων,

4475

1480

1520

que Herodianus nuper editus epimer. p. 68. expli-

cat μάχαιρα.

68

69 CJESAREBS.

Πρὸς Βουλγάρων ἄρχοντα διέπτη τάχος"

4525 Καὶ πείσας αὐτὸν δωρεαῖς δαψιλέσιν Ὑποσχέσει κήδους τε καὶ χωρῶν δόσει, Σὺν βαρδαριχῇ στρατιᾷ φθάνει πόλιν. Καὶ νυχτὸς δλχὸν ὑπόγειον εἰσδύσας Ἐντὸς δι΄ αὐτοῦ γίγνεται Βυζαντίδος.

1530 Καὶ πάλιν ἀπείληφε τὴν χραταρχίαν, Κτείνας τὸν Λεόντιον σὺν ᾿Αψιμάρῳ ᾿Αμοιδαδὸν πρὶν χεχρατηκότας κράτους"

ΠΑΛΙΝ O PINOTMHTOZ ET. C. ᾿Αμύνεται δὲ xal τινας τῶν ἐν τέλει. Οὗτος τρέφων ἔναυσμα μήνιδος γόλου

4535 Πόλει Χερσῶνος xal προσοίχοισ Χερσῶνος, Ζητοῦσιν αὐτὸν ἀνελεῖν πεφευγότα,

Ἔχ τῶνδ᾽ ἀνῆψε θυμικὴν σφοδρὰν φλόγα Εἷς τῶνδε πυρπόλησιν, εἰς ἔρημίαν᾽ Στρατιὰν οὐχοῦν εὐτρεπίσας μυρίαν.

1540 Καὶ νχυτιχὸν στράτευμα σὺν βαρεῖ στόλῳ Ἐφ᾽ ὧν ἐφίστα xal στρατηγῶν δυάδα, Ἡρηστῆρας ἐχπέπομφε κατὰ Χερσῶνος" Φειδὼ κελεύσας μηδενὸς λαδεῖν ὅλως Οἵς 4$ πόλις πέφυχε κατοιχουμένη,

1545 Κτεῖναι δὲ πάντας ὡς προδάτων ἀγέλην, Κτείνοντας ἐχτέμνοντας, ὧν τραγῳδίας Πιμπρῶντας αὐτοὺς ἐχθερίζοντας ξίφει, Οἱ μὲν πόλιν ἔπλησαν οὕτω τοῦ φόνου, Μύσους τ᾽ ἐναγοῦς καὶ στεναγμῶν xal γόων

4550 Σωροὺς ἀναστήσαντες αὐτῇ πτωμάτων, Ὡς σφίσιν ἐντέταλτο͵ φεῦ, φεῦ τοῦ πάθους ! Οὐδ’ ἀνεχτὴν ὄμμασιν ἡμέροις θέαν, Πάντας ἀφειδῶς ὑπάγοντες τῷ ξίφει, Μόνης ἀώρου νηπίων ἑλιχίας

4955 Καὶ μειραχίσχων συμπαθῶς πεφεισμένοι. Ὁ δὲ χρατῶν Ὑνοὺς νηπίων σωτηρίαν, Φάλαρις fj Ἔχετος ἹΠἹρώδης πλέον, Κύων ὁ φιλαίματος, ἐξώργιστό πως,

Οἷς ταῦτα μὴ γένοιντο πάρεργον σπάθης" 4560 Καὶ μηνιῶν ἦν, καὶ στελεῖν ἄλλον στόλον Δράσοντα τὴν δήωσιν ἠπείλει τάχος" Ταῦτ᾽ ἄρα λαὸς Χερσῶνος λελειμμένος

Στόλος τε παρὼν ἐκ βασιλέως τότε ᾿Δποστατήσας Φιλιππιχὸν Βχαρδάνην

4565 Εὐθὺς ἀνευφήμησαν ὡς βασιλέα’

Μεθ᾿ οὗ καταπλεύσαντες ἦχον εἷς πόλιν,

Καὶ συλλαδόντες ἐκθερίζουσι ξίφει

Βάραν φονουργὸν χράτορος σὺν τῷ γόνῳ. ΦΙΑΙΠΠΙΚΟΣ O ΚΑΙ ΒΑΡΔΑΝΗΣ ET. B' c.

Οὕτω μὲν ἔσχε Φιλιππιχὸς τὸ χράτος,

4570 Δοχῶν μὲν εἶναι ῥητοριχὸς ἐν λόγοις, ᾿Επήθολος λόγον τε καὶ μαθημάτων,

Καὶ πρός τι πᾶν εὐχρηστος ἐν συνουσίαις, Πρὸς δ᾽ αὖ περιδέξιος ἐν συνττχίαις" ᾿Αδέξιος πάμπαν δὲ πρὸς τὰ πραχτέα,

4576 Τὴν γλῶσσαν αὐχῶν μὴ συνάδουσαν λόγοις (28):

Οὗτος πεπωχὼς συγχυτιχῶν ναμάτων "Ἔσπευδε τάλας ἀχυρῶσαι καθάπαξ Σύστημα σεπτῶν Πατέρων θεηγόρων,

(28) Ita codex ; quee lectio improbabilis videtur.

À ad Bulgarorum regem raptim advolat :

quo magnis sibi donis conciliato

oblatis etiam nuptiis et terris aliquot, cum barbarico exercitu ad urbem venit, arcanumque aquaductum noctu permeans intra Byzantii menia recipitur.

Sic ergo rursus imperium adipiscitur. Leontio cum Apsimaro interfectis,

qui alternatim antea regnaverant.

RHINOTMETUS ITERUM AN. VI. Exin et senatores interfecit aliquot. Tum ultricis ire fomitem corde gerens contra Chersonem contraque hujus finitimos, qui se extorrem perdere conjuraverant, nunc demum excitavit ingentem flammam

p ut eos igne redigeret in solitudinem.

Igitur comparato ingenti exercitu,

cum maritimo milite et classe gravi, duobus etiam prepositis ducibus, fulgurum instar contra Chersonem misit; mandans ut nemini prorsus parcerent, quotquot in urbe cives habitarent,

sed cunctos rita pecudum interficerent. mactando, jugulando (heu tragoediam !) urendo flammis, gladiis demetendo.

Illi sic jussi cede replerunt urbem, infandis cedibus et luctu et gemitibus ; exstruxeruntquein urbe ingentem cumulum aggestis cadaveribus (pro miseriam 1) intolerandum mitibus spectaculum, cunctis inclementer trucidatis civibus.

Ex his infantium tantum acerba δ 88

ac puellorum meruit clementiam.

At ubi rex cognovit servatos pueros, Phalaris alter, Echetus, Herodes,

canis imo cruentus, ira excanduit,

quod hec mantissa cedi non accesserit, Jamque furebat, et statim novam classem exitii causa missurum se minabatur ; interim tamen reliquus Chersonis populus cum classe regia tunc ibi presente conversis armis Philippicum Bardanem subito motu Cesarem acclamarunt :

quo duce ad urbem regiam navigantes : Justiniano potiti, gladio demetunt

ejus credule caput. et filii pariter.

PHILIPPICUS BARDANES ΑΝ, II. MENS. VI. Atque ita imperium obtinuit Philippicus, vir sermone quidem admodum rhetoricus, doctrinis atque litteris eruditus, omni consilio abundans in colloquiis, preterea satis dexter in variis casibus ; sed tamen ad gerendas res ineptus, vana lingua preditus haud factis consentanea. Cum hic synchyticos fontes ebibisset, Btatim heu miser abrogare voluit impio stultorum synedrio hereticorum,

7A EPHRJEMII CHRONOGRAPHI 72

augustum Patrum theologorum coctum qui divinam sextam synodum approbaverant. Namque in partium hereticarum monacho preedicti imperii mercedem promiserat petenti sext» synodi abrogationem.

Sub eo Messorum turme Thracios fines ablata incursaverunt preda innumera, ipsius regalis urbis usque ad monia.

Tum et Agareni terras orienti obversas omni re corrasa armati diripuerunt.

Ergo dum hic Cesar pigre maleque gerit

imperium, vel rempublicam dum potius subruit,

et simul recta dogmata perverti curat, a senatoribus captus in convivio lumine oculorum merito orbatus fuit.

ANASTASIUS, QUI ET ARTEMIUS, AN. I,

VEL UT ALII AIUNT. AN. II.

Deinde summa rerum fuit concredita regali cum fastigio sapienti viro protasecretis doctrinarum cato,

qui apostolorum itemque Patrum dogmata. collaudans, apprime amabat orthodoxiam, ad rerum quoque regimen recte exercitus, nunc Anastasius nomine, Ártemius olim. Hic pastorem hireticum Joannem

statim deposuit, Germanumque magnum ad Byzantinam censuit transferendum sedem e Cyzico cum pastorum consilio. Idem et classem misit adversus hostium classem Phonicise Syrieque vastantem littora navarchum autem classi preposuit

Magno diaconum Ecclesie, quem honore generalis decoravit logotbete.

Is feliciter navigans Rhodum usque,

illio in navalibus portum tenuit.

Cum autem convenisset robur militum

cum tribunis qui classem apte regerent, tum demum ut in mandatis a rege habuerat diaconus duces capit violenter iracundeque cogere ad navigandum ;

qui simul omnes stalim conspirantes crudeliter diaconum gladio czedunt.

Deinde ad Adramyttium profecti urbem, ibi Theodosium quemdam exactorem publicorum vectigalium deprehendentes, virum imperando plane ineptum,

affatim rudem, merum idiotam,

et quidem reluctantem acclamant Cesarem. Re comperta Anastasius, discessit protinus, Bithynamque urbem Niceam insedit.

THEODOSIUS ADRAMYTTENUS AN. II.

Theodosius autem Byzantium properans, intra receptus creatur imperator. Tum vero assumptis electis senatoribus quibuscum presul quoque Germanus erat, Niceam simul cuncti ad regem veniunt, ut fama est, rem actam nuntiantes. Is autem statim veste mutata comam

Α “Εχτῆς χυρωτὸν συνόοου θεοχρίτου 1580 Ματαιότητος δυσσεδεῖ συνεδρίῳ" Tivi. μοναχών αἱρετιχῆς φρατρίας Αἰτοῦντι χάριν τῆς προγνώσεως τίνων Τοῦ χράτος ἕξειν ἀθέτησιν συνόδου 'Eg' οὐ Μυσῶν στράτευμα θρέκης χωρία 1585 Ἤλασε λείαν χαταδραμὸν μυρίαν, Φθάσαν πρὸ τειχῶν ἄστεως βασιλίδος. Οἱ δ᾽ 'Avapr,vo! τὰ μέρη τὰ xa9' Ἔω Δεηλατοῦσι χαὶ σχυλεύουσιν ὅπλοις. Οὕτω ῥεθύμως, πλημμελῶς ἀρχὴν στρέφων, 1690 Μᾶλλον δὲ χοινὰ πράγματα χαταστρέφων, Εἰλικρινῆ τε δόγματα διαστρέφων, Ἔν συσσιτίῳ συσχεθεὶς τοῖς ἐν τέλει, "Ἔσδεστο λίχνους ἀξίως τῶν ὀμμάτων.

B ANAZTAEZIOZ O ΚΑῚ APTEMIOZ ET A' OI AR T B.

Εἴτα παρῆλθεν εἰς διοίχησιν ὅλων 1595 ᾿Αρχήν τε βασίλειον πρωτασηχρῖτις Σοφός τις àvi,2 xal μαθημάτων ἴδρις, ᾿Αποστολιχῶν δογμάτων ἐπαινέτης, Πρὸς δ᾽ αὖ πατρικῶν, φίλος ὀρθοδοξίας" "Hoxr μένος πράγματα χαλῶς διέπειν, 1600 Αναστάσιος ᾿Α»τέμιος παιδόθεν. Ὃς Ἰωάννην αἱρετιχὸν ποιμένα Καθεῖλεν εὐθύς" Γερμανὸν δὲ τὸν μέγαν Mexzat:07,v2: πρὸς θρόνον Βυζαντίδος Ἔχ Κυζίκου χέχριχε σὺν ἀρχιθύταις. 1605 Οὗτος στόλον πέπομφε xas' ἐχθρῶν στόλου, Ὅρους κακοῦντος Φοινίχης xal Συρίας, C Ναύαρχον εἶναι προστεταχὼς τοῦ στόλου θεοῦ μεγάλης λευΐτην ᾿Εχχλησίας. Αὐτὸν τιμήσας γενιχὸν λογοθέτην" 1610 Ὃς ἐχπεπλευχὼς εὐμαρῶς ἄχρι Ρόδου ᾿Ἐλλιμενίζει τοῖς νεωρίοις 'Ῥόδου. "Enc! δὲ συνήθροιστο ταγμάτων στίφος, Καὶ ταγματάρχαι πρὸς σύναρσιν τοῦ στόλου, ᾿ς Ὡς ἦν βασιλεῖ προστεταγμένον τόδε, 1615 Βίαν ἐπῆγε τοῖς στρατηγοῖς λευΐτης, Hpóc ἀπόπλουν σφᾶς ὀργίλως παροξύνων. Οἱ δὲ στασιάζουσι πάντες εὐθέως, Καὶ λευίτην σφάττουσιν ἀφειδῶς ξίφει" Καὶ πρὸς πόλιν φθάνουσιν ᾿Ατραμυττίου 1620 Ἔνθα Θεοδόσιον πραχτόρων ἕνα Τῶν δημοσίων εἰσφορὼν εἰληφότες,

D "Avbpa πρὸς ἀρχὴν μηδ᾽ ὅλως πεφυχότα ᾿Αγροῖχον ὄντως ἰδιώτην παντάπαν ᾿ "Axovt' ἀνηγόρευσαν εἰς βασιλέα"

1025 Ὅ γνοὺς ᾿Αναστάσιος ᾧχετ᾽ αὐτίχα Καὶ Βιθυνῶν Νίκαιαν καταλαμδάνει.

ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ O ATPAMYTTHNOZ ET E.

Ὁ δ' αὖ Θεοδόσιος φθάσας τὴν πόλιν

Εἴσεισιν ἐντὸς, ἀναδείκνυται χράτωρ᾽

Καὶ παραλαῤὼν προχρίτους γερουσίας, 1630 Οἷἵς καὶ συνῆπτο Γερμανὸς ἀρχιθύτης,

Εἰς Νίκαιαν ἥχουσι πρὸς βασιλέα,

"A συμδεδήχει οειχνύοντες, ὡς ἕπος.

Ὁ δ’ αὖ μετημφίαστο χαρεὶς τὴν κόμην

73

Μοναδικῷ τάγματι χατειλεγμένος " 1635 Καὶ καθαρῶς εἴληφε τὴν σκηπτουχίαν Νέος θεοδόσιος ἔξω κινδύνων, Χρηστὸς μὲν ἀνὴρ εὐμενὴς ὑπηχόοις, δὺς γεραρὸς xai σεμνὸν φέρων βίον * Εἰς δ᾽ αὖ μεταχείρισιν ἀρχικὴν ὅλως 1640 Ἢ] διέπειν πράγματα πλημμελὴς πάνυ * Ὃς κληρικὸς κέχαρτο λιπὼν τὸ χράτος Μετά τε βραχὺν τῆς βασιλείας χρόνον.

AEQN Ο ΙΣΑΥ͂ΡΟΣ ET. KA. Τυραννιχῶς δὲ καταχρατεῖ τοῦ χράτους Ὁ θηριώδης ἐξ ᾿Ισαυρίας Λέων

4645 ᾿Ανὴρ ἀποφρὰς, δυσσεθὴς, καχεργάτης, ᾿Ανήμερος θὴρ xai δαφοινός τις δράχων, ᾿Ασπὶς ἰὸν τρέφουσα θανατηφόρον, Τελχὶν, ἐριννὺς, κἐρύερος, ψυχοφθόρος, Ἢ βασιλίσκος ἐμφυσήματι μόνῳ,

4650 Βροτοὺς ἀναιρῶν καὶ παραπέμπων ὅδῃ, Λύσσης μανίας ἐμπεπλησμένος κύων, ᾿Επωνύμως λέοντι πάντα δειχνύων, Βροσηγορίαν ὡς δὲ θηριωδίαν Καὶ βλέμμα xal νίνημα χαὶ φονουργίαν *

1655 Ὃς πρῶτος ἠθέτησε τιμὴν εἰκόνων,

Καὶ τοῦ τιμᾷν ἔπαυσε Χριστοῦ τὸν τύπον, ἸΙνδάλματα, φεῦ | καλέσας τὰς εἰκόνας * Ὡς αἱρετικῶν ἀσεδῶν διδαγμάτων θησαυροφυλάχιον αὐχῶν καρδίαν *

1660 'Avip ἄγροιχος σχαπανεὺς ὀνηλάτης ΠΙρόσθεν βίον βάναυσον ἕλχων Ex νέου, Εἶτ᾽ αὐτοχράτωρ, ὦ θεοῦ τῶν χριμάτων ! Καὶ βασιλεὺς δέδειχτο τῆς Ρωμαΐδος Οὐ μᾶλλον ἣ τύραννος ἀνθρωποχτόνης.

4665 Τῷ δ᾽ ἐντυχόντες ἄνδρες 'Εδραίων δύο Γόητες ἄκρως μαγικὴν ἦσχημένοι Ἐξ ᾿Αῤῥάδων ἄρχοντος ἐχπεφευγότες * ᾿ὨΩφθέντες ὡς φέναχες αὐτῷ καὶ πλάνοι, Διατριδὰς ἔχοντι xax' ᾿Ισαυρίαν

4670 Νέῳ βαναύσῳ καὶ πένητι καθάπαξ Προεῖπον αὐτῷ τὸ xpázoq ᾽Ρωμαΐδος,

CARSARES.

ἃ radit, cetuique jungitur monastico.

Τοῦ δ᾽ ἀφορῶντος πρὸς τύχην xal τὴν τέχνην,

Προῤῥήσεώς τ’ ἔκδασιν μὴ δεδεγμένου, Οἱ δ᾽ ἰσχυρῶς ἔφασχον ἐκδῆναι τάδε, 1675 Ἤτουν τε πίστεις. εἴ πέρας πεφασμένοις Ἔψοιτο, τυχεῖν τούσδε χαταθυμίων, Καὶ δὴ προαχθεὶς ὀμνύει σφίσιν νέος, "H μὴν ἁμαρτεῖν οὐδαμῶς αἰτουμένων Καιροῦ διδόντος τὴν ἔχδασιν τῶν λόγων. 4680 ᾿Επεὶ δ᾽ ἐπιδέθηκε τῶν σχήπτρων Λέων, Δυὰς 'E6paluv τῷ χρατοῦντι προστρέχει, ᾿Αναμιμνήσχει τῶν προὐπεσχημένων, Αἰτεῖ σεδαστῶν ἀθέτησιν e?xóvcov, Καὶ πείθεται βασιλεὺς δοῦναι χάριν 4685 "Ayaotv ὄντως καὶ λίαν ψυχοφθόρον Ἰ᾿οουδαϊκῇ δυάδι τρισαθλίᾳ “ Νέμει δὸ ταύτην, ὦ ξένων ἀχουσμάτων | Καινῆς τραγῳδίας τε δυσηχεστάτης " Τοῦ χριστομαχεῖν ὧδε λοιπὸν ἠργμένος 1690 Πάντα ταραχῆς ἀναπιμπλᾷ xal ζάλης. Ἐπεισπεσὼν γὰρ ὡς λέων βρυχητίας

PATROL. GR. CXLIII.

2U

Bic legitimam accepit potestatem

novus Theodosius extraque pericli aleam ; indole vir bona, subditis benivolus,

suavis, venerandus, castis moribus ;

ged ad regendos tamen imperio populos

et res administrandas plane futilis.

Quare se sponte exauctorans fit clericus post modicum in imperio exactum tempus.

LEO ISAURUS AN. XXIV.

Exin imperium corripuit tyrannice ferinus ille ex Isauria Leo scelestus homo hereticus et maleficus, bellua crudelis et draco sanguinarius, aspis venenum alens exitiosum,

B magus, erinnys, cerberus, animarum

D

pestis, vel basiliscus afflatu solo

mortales perimens atque demittens orco, rabie atque furore concretus canis, cuncta leonis nomini pre se ferens congrua, ferinum ingenium animi, intuitum, gestum, homicidiariam manum. Primus hic imaginibus abrogavit

honorem, vetuitque coli Ghristi crucem,

imagines habens, heu! in idolorum loco. Nimirum hic haeresibus scelestissimis arcam veluti prebuit pectus suum : rusticus vir, fossor, agaso, qui ἃ puero vecturas onerum corpore suo fecerat,

is deinde imperator (o Dei judicia !)

et rex creatus est Romanarum rerum,

imo potius tyrannus homicida.

Huic olim occurrentes Judei duo prestigiatores, magis periti apprime,

ab Arabum principe extorres facti,

cui impostores planique visi erant,

huic, inquam, in Isauria degenti adhuc adolescenti bajulo et prorsus pauperi Romani imperii sceptrum predixerunt.

Is cum fortunam suam artemque inspiceret, vaticinationem veridicam non putabat ;

illi vehementer rei exitum promittebant, fidemque nostulabant, si faeta congruerent dictis, ut voti sui compotes ab eo fierent.

. Ergo permotus juvenis juratam fidem

obtulit, fore ut illi impetratis gaudeant, sf vaticinii exitum tempus afferat.

Cum ergo sceptrum reapse obtinuit Leo, δὰ impeératorem accurrunt Judei duo, admonent promissorum, petuntique ab eo nt venerandas imagines tolli curet, Annuit imperator ut beneficium maleficum vere, animabus exitiosissimum, par Judaeorum tristissimum impetraret ; idque concedit ; o rem auditu absurdam! o trage diam novellam et ingratissimam ! Sic ergo pereequendi initium faciens omnia tumultu replet ac turbatione.

Nam furialiter aggressus ceu leo rugiens,

3

74

75 EPHR/EMII CHRONOGRAPHI 76

Ecclesiam, clerum, fideliumque ovile, gregem pastoris dilaceravit Christi,

et martyres exhibuit ipsi plurimos

qui strenue usque ad sanguinem certavorunt pro veneranda Domini sui imagine.

In his cetum duodecim sapientium

80 docendis litteris prespositorum

cum suo presule et vite moderatore, quem magistri eecumenici ornabat dignitas, Christi combustos martyres effecit ;

cum bibliotheca librorum instructissima diris impiisque flammis eos absumens. Germanum quoque presulem primarium irreligioso dogmati haud assentientem expulit, et pro eo lupum obstrusit gregi. Idcirco Roma senior adversus novam dissociavit commuuionis vincula,

quum preeideret ipsi Gregorius divus, qui objurgato nequicquam Iconomacho pacifica pactus est cum Frenois federa populo Barbaris oriundo Germanicis, liberumque aerem respirare maluit. Leone regnante, Arabum exercitus innumerus partim mari classe vectus partim pedester Byzantio appropinquavit predandoque totam nudavit viciniam.

' [s tamen universus Dei virtute periit.

CONSTANTINUS COPRONYMUS AN. XXXIII. Leone exstincto, excepit potentatum Constantinus filius vel potius catulus, qui Copronymi cognomine distinctus est : vir prestigiator magus et maleficus, demoniacornm magister mysteriorum, hereseon malus cinnus et colluvies, errorum omnium scatebra vel sentina ; haud minus falsi dogmatis infaustus heres, quam regie dignitatis, patri factus; fidelium exagitator, piornm carnifex, quotquot Christi Domini crucem adorabant. Hic ob sua meleficia atque haeresim atque ob ferinum cruentumque ingenium justum cunctorum odium in se converterat, Artavasdi potissimum curopalate militari civilique dignitate insignis,

Ἐχχλυησίᾳ χλήρῳ τε πιστῶν ἀγέλῃ Ποίμνην χατεσπάραξε Χριστοῦ ποιμένος, Καὶ μάρτυρας ἔδειξεν αὐτῷ μυρίους 1605 Αἵματος ἄχρι χαλῶς ἐγωνισμένους Ὑπὲρ σεθαστῆς εἰχόνος τοῦ Δεσπότου * Μεθ᾿ ὧν σοφῶν σύστημα διπλῆς ἑξάδος ᾿Ανδρῶν λογάδων xal διδασχάλων λόγων Σὺν σφῶν προέδρῳ πραχτέων παραινέτῃ 1700 Οἰχουμενιχῷ τὴν τιμὴν διδασχάλῳ Χριστοῦ παριστᾷ μάρτυρας πυριφλέχτους, Αὐτῷ δόμῳ φύλακι παντοίων βίδλων (29 Συγχαταφλέξας σφᾶς ἀφειδῶς ἀθέως * Καὶ Γερμανὸν δὲ ποιμενάρχην τοῦ θρόνου 1705 Τῷ δυσσεθδεῖ δόγματι μὴ πεπεισμένον Ἐλάσας (30), ἀντέστησε τῇ ποίμνῃ λύκον. Ταῦτ᾽ ἄρα Ῥώμη πρεσθύτις τῆς πρὸς νέαν Διαῤῥαγεῖσα φιλίας κοινωνίας Αὐχοῦσα Γρηγόριον (34) ἔνθεον θύτην 1710 Τὴν χριστομάχον ἐξελέγχοντα πλάνην Εἰρηνιχὰς τίθησι σπονδὰς πρὸς Φράγγους 'Ex Γερμανικῶν Βαρδάρων χατηγμένους, ᾿Βλεύθερον θέλουσα πνεῖν τὸν ἀέρα. Τούτου χρατοῦντος στρατιά τις ᾿Αῤῥάδων 1715 Μυριάριθμος ναυτιχῆς ναυαρχίας Πεζῆς τε λοιπῆς προσδαλοῦσα τῇ πόλει Λεηλατοῦσα χατέχειρε τὰ πέριξ, πᾶσα χατέφθαρτο τῷ Θεοῦ σθένει.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ͂ΝΟΣ O ΚΟΠΡΩΝΥΜΟΣ ET. AT*. Τεθνηχότος Λέοντος, λαμθάνει κράτος 1720 Κωνσταντῖνος παῖς fj σχύμνος μᾶλλον φάναι, ᾿Επώνυμον σχὼν τὴν Κοπρώνυμον θέσιν * ᾿Ανὴρ γόης μάγος τε χαχῶν ἐργάτης Τῶν δαιμονιχῶν μυσταγωγὸς ὀργίων, Τῆς δυσσεδείας χυχεὼν fj πλημμύρα - 1725 Καὶ παντοδαπῆς ἀμάρα δυσπιστίας, Οὐχ ἧττον ὀφθεὶς χαχοδοξίας τάλας Κληροῦχος ἤπερ πατέρων αὐταρχίας, Πιστῶν ἐλατὴρ, εὐσεοῶν ἀναιρέτης, ... Οἷς προσχυνητὸς χαρακτὴρ ἦν Δεσπότου, 1730 Τούτῳ δι’ ἃ πέπρακτο καχῶν (32) καὶ πλάνην Καὶ θηριώδη καὶ φονουργὸν xaxlav, ᾿ Ὄντι μισητῷ πᾶσιν ἐνδίχῳ τρόπῳ, Τῷ δ᾽ ᾿Αρταδάσδῳ χουροπαλάτῃ πλέον ᾿Ανδρὶ στρατηγῷ σὺν τῷ βουληφόρῳ,

(29) En alterum Byzantine bibliothecse incendium — Ecce enim Cavieus idem, pontiflcie auctoritatis, ut

sub Leone Isaurico, post primum quod accidit sub

Basilisco (v. 1017). Quo jam minus miremur tot D

auctores sempiterno exitio periisse.

(30) His lectis, que ob Germani patriarche con- gltantium orthodoxiamque collaudandam, atque ob Leonis Isaurici imp. crudelissimam heresim ob- jurgandam dicit noster Ephremius ; puderet,credo, gi viveret, Caveum doctissimum Anglicanum, qui (Script. eccl. ed. an. 1720, p. 408) de Germano agens ita scribere ausus est : Infegro quadriennio Germani pertinaciam patienter tulit clementissimus imperalor (Leo Isauricus) ; cum vero nullis monitis, nullis documenlis ad sanam mentem et obedientiam decretis cxsareis ac synodicis przstandam | adduci posset, anno. demum 130 habita synodo, sede pa- triarchali motus est. Sed ita nimirum loqui solent homines cum prejudicato partium studio Jactantur.

tum tempora erant, odio imbutus, id preefatione quoque p. 21 insulsum errorem ex aliena ridicula relatione hausit. Quia enim in bibliothecee Vaticans publicis legibus illud quoque mandatum est, uta peritis scriptoribus antiqui codices, siqui carie vel alio chartarum vitio vehementius laborant, diligen- ter et fidelissime exscribantur; atque ita tum we- tus exemplar, tum novum juxta custodiatur; id com suo relalore Caveus ad impie fraudis suSpiciopne oblique convertit ; quasi nos adeo corrumpepdis auctoribus indulgeamus, ut ei proprium etiam munus et conductos stipendio homines deerege- rimus. Quo dicto nihil impudentius, nihil gravi auctore indignius esse potest.

(31) Intellige Gregorium 11.

(32) Malim χαχῶς.

77

1735 Τῇ δ᾽ εὐσεδείᾳ μᾶλλον ἠγλαϊσμένῳ. Καττύεταί τις ἐν θέματ᾽ ᾿Οψιχίου Κατ’ ᾿Αῤῥάδων στράτευμα χινοῦντι τότε "Eviópa δεινὴ πρὸς στρατιᾶς ἐγχρίτων Πρωτουργὸν ᾿Αρτάδασδον ἐξευρηχότων * "Bv γνοὺς ὁ κρατῶν, ἐχδιδράσχει τὸν μόρον Ἵπποις ταχυπτέροις τε καὶ προθυμίᾳ. Ἡ δὲ στρατιὰ καὶ λοχαγοὶ ταγμάτων ᾿Ανεῖπον ᾿Αρτάδασδον ὡς βασιλέα, Μεθ᾿ οὗ κατειλήφασι τὴν Κωνσταντίνου * "H« ἀσμένως ἔντοσθεν ἐλθὼν ὡς δέον Φημίζεται στόμασιν ἀστῶν ὡς ἄναξ ᾿Αναχτοριχῆς τυγχάνων εὐφημίας. Εὐθὺς δ᾽ ἀνεστήλωσε Χριστοῦ τὸν τύπον Καὶ προσχυνεῖν δέδωχεν αὐτὸν ὡς θέμις. 4750 ᾿Εφίσταται δὲ καὶ Κοπρώνυμος πόλει Τὸ πρὶν ἀναπαιτῶν ἀδεῶς ἔχειν χράτος * Ἐπεὶ δ᾽ ἀπηγόρενον ἅπαντες τόδε, Ἡρὸς ὅπλα χωρεῖ καὶ μάχας ἐμφυλίους, Καὶ δρᾷ τι καχὸν ἀστιχοὺς χαὶ τὴν πόλιν, 4185 ElenAetv σιτηγοὺς χωλύσας νῆας ἔσω * ᾿Αφ᾽ οὗ πολίταις βουλιμιᾷν συνέθη. Ἐπεὶ δ᾽ ἐπεισέφρησε συγχλονῶν πόλιν Σὺν στρατιᾷ τε μηχαναῖς τε xal δόλῳ, Συνίσταται μάχη τις ἐξ ἑχατέρων 1760 ᾿Αντιστατοῦντος αὐτοχράτορος νέου. ᾿Αλλὰ χριμάτων τὴν ἄδυσσον Κυρίου Τίς ἂν ἱχανῶς ἐξιχνιάσειέ πως : Νίχην ἀπηνέγκατο τύραννος μἔχῃ " Ἥττητο δ᾽ ᾿Αρτάδασδος αἰσχρῶς ὀρθόφρων, 1765 Καὶ συσχεθεὶς ἔσδεστο λύχνους ὀμμάτων Σὺν υἱέσιν αἴσχιστα διττοῖς, ὦ δίκης ] "AlÀot τε πλεῖστοι τῶν ἐπισήμων πάλιν Κακοὺῦ παραπέλαυσαν ἐκ Κοπρωνύμου. Οὗτος βδελυρὸς ἀσεδὴς συναλίσας ᾿Ανιέρων σύστημα μισθίων λύχων Ὁμορφόνων Tj xal πλέον χακοφρόνων, Ὃ συνόδων χέχληκχεν, ὦ θεοῦ νόμοι! Οἰκουμενιχὴν ἑδδόμην, ὦ τῇς πλάνης Ἐπ’ ἀθετήσει τῶν σεδαστῶν εἰχόνων 4775 Θεῖον Βλαχερνῶν καταλαμθάνει δόμον " Ἐπ’ ὀκρίδαντος δ᾽ ἀναδὰς τολμητίας Φωνῇ τορῷ τε καὶ χερὶ βδελυχτέᾳ Ὡς φατνιάρχην δειχνύει Βυζαντίδος Κωνσταντῖνον τάλανα Συλαίου λύχον * 1780 Τελῶν δ᾽ αὐτοῦ τὴν ἀθεμιτουργίαν, Εἴτα μετ᾽ αὐτοῦ ποιμένων τ᾽ ἀνιέρων Πάντων ὁρώντων xai κλυόντων ἐν φόρῳ Τὴν προσχύνησιν καὶ τιμὴν τὴν εἴχόνων ᾿Απηγόρευσε δυσσεδῶς͵ ὦ μανίας | 1785 Καθυποδαλὼν ἀφρόνως ὁ μαινόλης ᾿Αραῖς ἀναθέματος ἄνδρας ὁλὔίους, Σοφὸν Γερμανὸν, Γεώργιον Κυπρόθεν Τοὺς ποιμενάρχας τῆσδε τῆς Κωνσταντίνου, Πρὸς δ' αὖ ᾿Ιωάννην τε τὸν Δαμασκόθεν. 1790 Οὗτος διωγμὸν ἀσεθῶς φριχαλέον Κατ᾽ εὐσεδούντων προσχυνητῶν εἰκόνων Ὡς χριστομάχος ἀναχινήσας τάλας Πάντας ἐχάχου, καὶ πλέον ῥακενδύτας,

1740

1745

4770

CASARES.

A sed pietate magis exornati.

B

c

Ergo versanti in provincia Opsicii Copronymo, dum Arabes bello premeret, insidie graves a copiarum summatibus sStruuntur duce Ártavasdo facinoris.

Re comperta imperator, necem effugit equis velocibus et experrecto animo.

Tum vero exercitus ordinumque duces imperatcrem creant Artavasdum ;

quicum ad urbem Constantini veniunt ; ibenterque in eam receptus Artavasdue merito civium vocibus rex salutatur,

eique tanquam domino fit acclamatio.

Is autem exerit statim Christi crucem colendamque exhibuit prout decebat.

Sed et Copronymus urbi supervenit pacifice postulans recipere imperium ; quod dum communi voto cuncti pernegant, is arma movet civileque bellum : statimque insigni cives damno afficit frumentarias naves accessu prohibens,

ex quo fames gravissima urbi accidit.

Sed postquam urbis moenia subiit quatiens exercitu machinis et artificio,

utrimque pugna accenditur, dum Copronymo omni resistit ope imperator novus.

Sed judiciorum Domini quis abyssum Scrutari satis poterit ὃ superior

commisso proelio discedit tyrannus, turpiter vincitur Arlavasdus pius, captusque orbatur miserrime utroque lumine cum duobus filiis (heu supplicium !) insuper et alios optimates plurimos

malis suppliciis perdidit Copronymus, Impius hic maledictusque congregans turbam de mercenariis profanis lupis concordi vel excordi potius mente preditis, quos appellavit synodum (o Dei leges !) septimam ccumenicam (o imposturam 1) ob augustas imagines abolendas

ad sanctum Blachernense processit templum : ibique inscenso impudenter ambone

elata voce, impia protenta dextera, Byzantine urbis antistitem declarat Constantinum infaustum Sylei lupum : peractaque illic impia cerimonia,

cum illo aliisque episcopis profanis cunctis in foro audientibus videntibusque venerationem honoremque imaginum abrogat hic hereticus (o vesaniam !)

Stulte etiam subjecit furiosus homo maledictis anathematis sanctos viros sapientem Germanum, Georgium Cypriuni, qui Byzantii hujus pastores fuerant;

80 Joannem insuper Damascenum.

Idem scelestus persecutione horribili commoltaadversus cultores imaginum, tristissimi christomachi persona induta, cunctos vexabat, presertim eaccophoros

79 EPHRAEMII CHRONOGRAPHI

quos inter Stephanum et Andream monachos Christi Domini martyres effecit,

aliamque plurimam cum monachis catervam. Eo regnante tyrannice, Palestinam

tum etiam Syriam et ipsam urbem regiam maximus terre motus agitavit,

isque mortalium numerum ingentem hausit. Preterea morbus pestilens exitiosus

late per orbem grassans alflixit urbes :

neo porro narranti mihi supputare exstinctorum lue hominum licet numerum. Summa etiam hiems et gravissima, quotquot fuerunt, regis urbi ingruens, permultum huic detrimentum attulit : frigoris enim vis intolerabilis

dura constrinxit glacie et constiparit

cum ipsum mare tum fluvios vastissimos : quare et hie portus Constantinopoleos gradu cuique calcabilis evasit,

lanigeris pecudibus atque onerariis jumentis, cunctisque demum pede utentibus. Mox tepescente post solutam hiemem

aere flatibus veris advenientis,

gelida crusta dissilire cepit :

tum ventus vehemens gelida fragmenta, insulis amplis collibusque paria,

impulit in muros urbique allisit ;

quare tum corruit maxima pars monium. Atque has rerum vices est experta

urbs dum imperium teneret Copronymus.

Mt0' οὗ Στέφανον, ᾿Ανδρέαν μονοτρόπους 1795 Μάρτυρας ἀπέφηνε Χριστοῦ Δεσπότου,

"AÀÀov; τε πλείστους σὺν μονασταῖς μιγάδας.

Τούτου τυραννοῦντος, ἐν τῇ Παλαιστίνῃ

Κἀν τῇ Συρίᾳ χαὶ βασιλίδι πόλει

Σεισμὸς μέγιττος καὶ χλόνος γῆς συνέδη, 1800 Δι’ o5 βροτῶν ἔφθαρτο μυρίον στίφος.

"Ἄλλη φθορά τε καὶ φθισίδροτος νόσος

᾿Επεισπεσοῦσα χατέτρυχε τὰς πόλεις *

Ὡς μὴ δυνατὸν ἐχνομίζεσθαι τάχα

Τὸ πλῆθος ἅπαν τῶν νεχριμαίων φθάνειν * 1805 Χειμών τε πάντων βαρύτατος xal μέγας

᾿Επεισπεπαιχὼς τῇ βασιλίδι πόλει,

Πολλὴν ἐνειργάσατο ταύτῃ τὴν λύμην, ᾽

Ὡς χρυσταλωθῆναί γε τῷ πολλῷ ψύχει

Κρύει τ᾽ ἀμέτρω συμπιληθῆναι πάλιν 4810 θάλατταν αὐτὴν xai ποταμῶν ἀπλέτους *

Ὡς τόνδε πορθμὸν τὸν πρὸ τῆς Κωνσταντίνου

Βατὸν πέλειν ἅπασι τοῖς ἡρημένοις

Ταλασιουργοῖς χτήνεσιν ἀχθηφόροις,

Καὶ πᾶσιν ἁπλῶς τοῖς ποσὶ χεχρη μένοις. 1815 θαλφθέντος ἁέρος δὲ χειμῶνος λύσει ^

᾿Επιδιδούοης ἐξ ἔαρος ἀλέας

Τὸ χρυσταλῶδες συνεχὲς διεῤῥάγη, |

Kal πνεῦμα σφοδρὸν τμήματα τῶν χρυστάλων

Πολυπλέθροις νήσοις τε χαὶ βουνοῖς ἴσα 4820 Ἐπῆγε τείχη καὶ προσήρασσον πόλει,

Καὶ πλεῖστα κατήρειψε τειχέων τότε.

Ταῦτα μὲν οὕτω συνέχυρσε τῇ πόλει

Κοπρωνυμοῦντος χατέχοντος τοῦ χρἄτους,

LEO FILIUS COPRONYMI EX CHAZARA AN. V. (* AEON O ΥἹΟΣ ΑΥ̓ΤΟΥ͂ O ΕΚ ΧΑΖΑΡΑΣ ET.

Illo claudente sine penitentia vitarr,

imperii sceptrum filius excepit Leo, quem Chazara peperit patri Constantino : improbus vir, imo Libyca queedam bellua, heeres paterni regni et furoris simul. Hio βὰν primordiis se simulavit pium, ferinum ingenium mente repostum celans. Vulpinam ergo vestem et speciem gerens, vulgo habebatur bonus piusque princeps; presertim quia mtrajfica cunctis manu subditis large dona cónferebat,

sibi confirmans regni fundamentum diuturnamque a benivolentia potentiam. Quare ut gratise amorisque indicium facerent . . populus eimul et duces exercituum rogarunt ut bujus filius Constantinus imperatorium consequeretur nomen.

Is autem precatus est ut jurati omnes

lege sancirent ne preter se quemquam preterque filium suum et hujus posteros ad imperatoriam veherent dignitatem ; nemoque repugnavit sermoni improbo. Lex ergo conditur plena juratis formulis. Tum Leo pietatis flietam abjiciens speciem, ferinum animum revelavit omnibus : nactusque aliquot cultores imaginum viros illustres, corpore animoque nobiles, "oruciatos pessime inclusit carcere.

Οὗ περ καταστρέψαντος ἀσεδῶς βίον

1825 Τούτου Λέων παῖς ἔσχε τὴν χραταρχίαν Χαζάρας ἐχφὺς τῷ πατρὶ Κωνσταντίνῳ * ᾿Ανὴρ πονηρὸς, Λιθυκόν τι θηρίον, Κληροῦχος ἀρχῆς καὶ πατρῴας μανίας * Ὃς πρῶτον ἄρξας εὐσεδεῖν ὑπεχρίθη,

4830 Τὸν θῆρα δ᾽ ὑπέχρυψεν ἔνδον χαρδίας * ᾿Αλωπεχῆς δ᾽ Evoupa καὶ σχῆμα φέρων Πᾶσι δοχῶν ἦν εὐσεδὴς, χρηστὸς κράτωρ, Καὶ μᾶλλον οἵσπερ φιλότιμον τὴν χέρα Παρεῖχε πᾶσι δαψιλῶς ὑπηχόοις,

1835 Αὐτῷ χρατύνων τοῦ χράτους τὰς χρηπίδας, Καὶ μνώμενος χρόνιον εὔνουν τὸ χράτος * Ὥνπερ χάριν τίνοντες αὐτῷ xal σχέσιν Ἐῤγχλυδες ἅμα xai στρατηγοὶ ταγμάτων Ητοῦντο παῖδα τοῦδε τὸν Κωνσταντῖνον

1840 ᾿Αναχτορικῆς τυγχάνειν εὐφημίας.

Ὁ δ᾽ ἐμπεδοῦν ἅπαντας ὅρχοις ἠξίου

Ἧ μὴν ἑχυτοῦ παρεχτὸς καὶ φιλτάτου

Καὶ τοῦδε σειρᾶς καὶ γένους χατηγμένων Μηδ’ ἂν ἑλέσθαι xpáxop' ἄλλον σφᾶς ὅλως -

41845 Καὶ πᾶς τις εἴξε τοῖς παρανόμοις λόγοις, Ὅθεν τόμος γέγραπτο μεστὸς ὁργίων.

Τῆς εὐσεδείας οὗτος ἐχδὺς τὸ δρᾶμα, Θῆρα τὸν ἐντὸς ἀπογυμνοῖ τοῖς ὅλοις - Καί τινας εὑρὼν προσχυνητὰς εἰχόνων

4830 “Ανδρας τιμίους, εὐγενεῖς ψυχὴν, δέμας,

Αἰκίζεται χάχιστα xai καθειργνύει,

8ι

CJAESARES.

82

EIPHNH ΣΥΝ TQ Τῷ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΩ. KAlA IRENE CUM CONSTANTINO FILIO. DEINDE X.

KONZTANTINOXZ MON MONH. ET. ΚΑ΄.

Τούτου καταστρέψαντος ἐν τάχει βίον, Εἰρήνη κρατεῖ σὺν γόνῳ Κωνσταντίνῳ, ᾿Ανδρεία γυνὴ φύσιν, εὐλογημένη,

1855 Εἰρηνικὴν διδοῦσα τοῖς πᾶσι δόσιν, Δῶρον Θεοῦ σθένος τε τῆς χραταρχίας, ἸἸαὴλ Δεδώρα τε σώτειρα xpátouc,

Ὡς ἀῤῥενόφρων καθελοῦσα παντάπαν Τὴν Χριστομάχον Εἰκονομάχων πλάνην,

1860 Ἐν συνοδικῇ Πατέρων θείων κρίσει.

Καὶ πρὶν μὲν αὕτη σὺν Κωνσταντίνῳ γόνῳ Ταῖς εἰχόσιν ἦν ἀποδιδοῦσα σέθας,

Καὶ τὴν σχετικὴν προσχύψησιν ὡς δέον. Ὡς δ᾽ ἐγαρατὴς γένοιτο τῆς μοναρχίας

4865 ᾿Εχχλησίας ἥνωσεν ἀλλήλαις ὅλας Περιελοῦσα σκανδάλων τὰς αἵἴτίας. Ταράσιον γὰρ τῶν περιδόξων ἕνα Τῶν δογμάτων πρόμαχον ὀρθοδοξίας Πρωτασηχρῆτις συγχλητιχὸν ἀξίαν

4870 'Ev ἐκλογῇ τε Πατέρων θεοχρίτων Καὶ κανονιχῇ συνοδιχῇ τε χρίσει Εἰς πατριάρχων ἀναδιθάζει θρόνον * Κἀν τῇ Νικαίᾳ Πατέρων θεηγόρων Συνηλικχυΐα σύνοδον πανταχόθεν

4875 'Γοὺς ἀθετοῦντας προσχύνησιν εἰχόνων ᾿Αναθέματι παρέπεμψεν ἐνδίχως - ᾿Εχχλησίᾳ δ᾽ ἔνειμε νόμον τὸν πάλαι, ᾿Αγλαΐαν κάλλος τε σεπτὰς εἰχόνας,. Ταύτης χρατούσης, ἐν μαχρῷ τείχει Θράκης

1880 ᾿Ανὴρ ὀρύττων κατὰ τύχην σχαπάνος ᾿Ἐντυγχάνει λάρνακί τινι λιθίνῃ Νεχρὸν φερούσῃ γρὰμματ᾽ ἐγγλυμμένα, Λέγοντα Χριστὸν Μαρίας ἐκ παρθένου Μέλλειν τεχθῆναι, καὶ Θεὸν τοῦτον σέδειν..

4885 ᾿Επὶ δ᾽ ἀνάχτων Εἰρήνης Κωνσταντίνου ἸΙάλιν ἰδεῖν ἥλιον αὐτὸν ἀχτῖσιν.

Καὶ πυρχαϊᾶς συμδάσης ὀλεθρίας ᾿Αναχτόρων χέχαυτο τῆς Ἐχχλησίας θωμαίτης κάλλιστος ἔχλαμπρος δόμος

1890 Ὃς ἔνδον εἴχεν ἐντεθησαυρισμένα Ὡς Μωσαϊκχὰς xai θεογράφους πλάχας Τὰ χρυσογλώττῳ Πατέρι συγγεγραμμένα Σεπτὰ σχεδιάσματα Γραφῆς ἐνθέου, ᾿ Ἔνκφανσιν, ἀνάπτυξιν, αὐχοῦντα ξένην,

1895 “Αντινα συμπέφλεχτο, φεῦ τῆς ζημίας! Καὶ δρᾶμα συνέστηχεν ἐχ σχευωρίας Τῆς τε στρατιᾶς καὶ λοχαγῶν ταγμάτων 'Ev βασιλίδι συναλισθέντων πόλει Κατὰ χρατούντων Εἰρήνης Κωνστανιίνου.

1900 Οἶἷσπερ συνηρίθμητο xal Μωσηλέ τις ᾿Ανὴρ στρατηγὸς δεξιὸς πρὸς μάχας, "Αναχτ᾽ ἀνειπεῖν Καίσαρα Νιχηφόρον,

Τοῦ Κωνσταντίνου πατρόθεν θεῖον μέγαν. *O φωραθὲν πέπαυχε τὴν τυραννίδα,

1905 Τῶν δραμχτουργῶν xal συνιστόρων ἅμα

Δίκην τισάντων σχέμματος τὴν ἀξίαν.

ΚΑΙ EIPHNH ΠΑΛΙΝ

SOLUS CONSTANTINUS. ITERUM IRENE SOLA. SUMMA ANNORUM XXI.

Leone pauio post amittente vitam, regnat Irene cum Constantino fllio, virili animo mulier et benedicta, largiens universo populo pacis munus, ipsamet Dei domum et publice rei robur, Jael altera et Debora et imperii salus : qu: delevit fortiter ubique Iconomachorum hereticum errorem per synodicum sanctorum Patrum judicium. Ipsa jampridem cum Constantino filio imaginibus cultum adhibebat, easque debito honore prosequebatur.

B Deinde vero consecuta iinperium

cunclas Ecclesiasinter 8e sociavit, scandali causa procul ablegata

. Tarasium ením perillustrem hominem

orthodoxorum dogmatum defensorem, protasecretis et gradu senatorem, venerandorum Patruim suffragiis canonicoque synodi judicio patriarchalem evehit ad sedem.

Tum Nicec Patrum theologorum universale congregans concilium

eos qui imaginibus cultum negabant perculit justo fulmine anathematis : Ecclesie vetus institutum reddidit, lucem, splendorem, sanctasque imagines.

C Hac imperante, in longo Thracia mero

nescio quis fossor dum terram forte subruit, quamdam offendit arcam lapideam, corpore incluso, litterisque insculpis, que aiebant: Christum de Maria virgine naturum, seque hunc ut Deum venerari : sub Constantino autem atque Irene rursus se radios solis visurum.

Exin damniflcis flammis excitatis Ecclesie in patriarchio deflagravit pulcherrimum edificium splendidumque nomine Thomaites, in quo reposite Mosaicarum instar tabularum

Patrís Chrysostomi scripture erant, eximie scilicet commentationes

que sacra biblia mire declarabant.

Has absumpsit ignis (proh perniciem !) Tum etiam motus seditiosus exstitit

a militibus ordinumque ducibus

in urbe regia conspirantibus.

adversus Irenem et Constantinum. Horum in numero Moselus quidam erat dux militaris, belli peritus ;

hique acclamabant Cesarem Nicephorum, qui Constantini magnus erat patruus.

Re deprehensa, tyrannis opressa est, criminis auctoribus et consciis simul debitas moliminis poenas Juentibus.

Mos elus autem et Cesar Nicephorus lucem oculorum merito amiserunt.

Sed Constantinus procedente tempore curem reipublice uni sibi vindicans, communione imperii matrem submovet, fitque reapse contras fas monsrcha :

qui res malorum mundo cohortem peperit ingretumque facinus piis auribus,

quod quamvis tragicam vicit tragodiam, reumque ipsum oculis cassum dedit.

lrene enim doloris impatientia

et recipiendi imperii amore percita

calicem filio parat sane amarum mulsumque miscet morte temperatum : conscios habens doli ac ministros

quod muneribus ceperat et promissis duces exercituum et senatores ;

quibus adjuta filium imperio dejicit

eique exstinguit lumina oculorum.

Heu quid non cogis homines, ambitio, t maleficioram socium prebens fascinum !

te nihil habent demones exitiosius.

Tunc 80] tantum non sustinens videre crimen, nonnisi hebetem lucem obscuramque emisit diesque exhibuit noctibus persimiles ; atque ita manserunt tenebre ad plures dies. Sic ergo imperium rursusad Irenom rerumque arbitrium, metu remoto, rediit. Jam Hadriano papa Rome mortuo,

vir venerabilis honorandusque Leo pontificalem rite occupavit sedem ;

cui seditiosi invidique homines

oculum haud lethaliter vulnerarunt,

spe sua, volente sic Deo, frustrati.

Is vero ad regem Francorum Carolum confugit, hujusque ope recepitsedem, maleficisque meritam inflixit poenam. Quare is Carolum stemmate regali ornavit, cumque Rome imperatorem fecit.

Hinc tenuerunt Romam Fraaci barbari, qui Germanorum genere oriundi erant, quod me superius memini jam scribere. Gens hec olim sua relieta patria

fines Italie primitus ingressa est,

eamque armis susque deque concursans, inelyle presertim Rome molesta erat. Sed enim imperante Leone Isaurico heresimque fovente, ut jam diximus, Rome veteris primas et sacerdos Gregorius ab se repulit divinitus

jugum imperii et sacram communionem, et cum externo genere Francorum,

omisso bello, pacem feedusque iniit. Denique sub Irene Constantinoque regibus, intra Romana menia Francos Leo,

Carolo coronato, ut dixi, excepit ;

qui sic totius Italie evaserunt domini. Carolus post receptam coronam regiam 'egatos misit ad Irenem principem

À

1925

1935

1945

1950

1055

EPHR/EMII CHRONOGRAPHI

Ὁ Μωσηλὲ δὲ xal Νικηφόρος Καῖσαρ Τὴν ὀμμάτων πήρωσιν ἔσχον εἷς δίκην. ὋὉ Κωνσταντῖνος συμπροϊόντι χρόνῳ 1910 θαῤῥῶν ἑαυτῷ πραγμάτων τὴν φροντίδα, Κοινωνίας ἔπαυσε μητέρα κράτους. Καὶ δείκνυται μόναρχος, οὐ καλῶς δράσας, Ὃ συμφορᾶς ἤνεγκε τῷ βίῳ βάρος, Καὶ δρᾶμα πιχρὸν ἀχοχῖς εὐγνωμόνων 4915 Πᾶσαν τραγικὴν ἐκνιχῶν τραγῳδίαν, Αὐτῷ δὲ τῷ δράσαντι φωτὸς ζημίαν * Αὕτη γὰρ οὐ φέρουσα πράως τὴν λύπην Φιλαρχίας ἔρωτι xal χράτους σχέσει, Παιδὶ σκύφον χίρνησι μεστὸν πιχρίας 1920 Καὶ χυχεῶνα θανάτου πεπλησμένον, Συνίστορας ἔχουσα καὶ ῥέχτας δόλου Οὖς δωρεαῖς ἔπεισεν ἁδραϊς xal λόγοις Τοὺς ταγματάρχας στρατιᾶς τούς τ᾽ ἐν τέλει,

Δι’ ὧν συνέσχε καθελὼν τόνδε χράτους, Καὶ φωτὸς ἡμαύρωσεν αὐτοῦ τὰς κόρας 9 Φεῦ οἵα ποιεῖς καὶ τυρεύεις͵ ὦ φθόνε, Τελχῖνα συνέριθον αὐχῶν xaxlac,

Ἢ δαιμόνων κάκιστον ἀνθρωποκτόνον ! Τόθ᾽ ἥλιος φῶς μὴ φέρων βλέπειν μύσος,

1930 ᾿Αμυδρὸν ἐξέλαμπε καὶ βεδυσμένον

Τὰς ἡμέρας δρῶν νυξὶ παρεικασμένας,

Καὶ τοῦτο πολλῶν ἡμερῶν παρατάσει, Οὕτω μὲν αὖθις Εἰρήνη κραταρχίαν

Καὶ πραγμάτων πρόνοιαν ἔσχεν ἀφόδως - Τοῦ δ᾽ ᾿Αδριανοῦ πάπα θανόντος Ῥώμης, Αἰδοῖος ἀνὴρ καὶ σεδάσμιος Λέων Προεδρίαν εἴληφε ταύτης ἐννόμως *

Ὃν στασιασταὶ συλλαύόντες ix φθόνου Ὄμμα τ᾽ ἐλωθήσαντο τοῦδ᾽ οὐχ elc βάθος Σφήλαντος αὐτοῖς τοῦ Θεοῦ τὰς ἐλπίδας. Ὅθεν Καρούλῳ προσφυεὶς ῥηγὶ Φράγγων, Τούτου συνάρσει λαμῦὔάνει πάλιν θρόνον, Καὶ τοὺς ὑδριστὰς ἀνταμύνεται δίχῃ "

Ὃν καὶ διαδεῖ βασιλιχῇ ταινίᾳ, ᾿Αναγορεύσας αὐτοχράτερα Ῥώμης *

"Ae! οὗ κατέσχον βάρδαροι Φράγγοι Ρώμην, 'Ex Γερμανῶν ἕλχοντες ἄνωθεν γένος,

Ὡς ἀνόπιν εἴρητο συγγράφοντί μοι. ᾿Ιταλίας μὲν τοῖς ὅροις εἰσεφθάρη

Πρῶτον γένος σφῶν ἐχλιπὸν τὴν πατρίδα, Καὶ τὴν Ἰταλῶν τοῖς ὅπλοις κατατρέχον, Ῥώμην μεγαλώνυμον ἡνία πλέον.

Τοῦ δ᾽ ᾿Ισαύρου Λέοντος ἄρχοντος χράτους Καὶ δυσσεδοῦντος, ὡς ἔφη φθάσας λόγος, "Pop παλαιᾶς ὁ πρόεδρος xai θύτης ᾿Αποστατήσας Γρηγόριος ἐνθέως

Ζυγοῦ τε κράτους ἵερας χοινωνίας

Ἔξωθεν ὄντι σπένδεται Φράγγων γένει,

Καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς συγχαταλύει μάχην͵ 1960 'Eni δ᾽ ἀνάχτων Εἰρήνης Κωνσταντίνου Ῥώμης Λέων ἔντοσθεν αὐτοὺς εἰσάγει Καὶ ταινιοῖ Κάρουλον, ὡς ἔφην ἄνω, Καντεῦθεν ἤρξαν τῆς ὅλης ᾿Ιταλίας. Κάρουλος οὗτος ἀξιωθεὶς τοῦ στέφους 1965 Ἔστειλε πρέσδεις πρὸς κρατοῦσαν Εἰρήνην

85 CASSABES.

À ut sibi conciliaret ejusdem nuptias,

Γάμους ἑαυτῷ μνώμενος βασιλίδος, Καὶ τῇδε τυχὸν στερχτέους πεφηνότας. Καὶ τάχ᾽ ἄν ἧκε πρὸς πέρας τὰ τῶν γάμων, Εἴ μὴ μέγα τις ἐν βασιλείοις σπάδων

4970 *Q χλῆσις ᾿Αέτιος ἰσχύων τότε, Κῆδος τὸ πρὸς Κάρουλον ἴσχυσε σδέσαι, Πάντα κινήσας λίθον, ὡς παροιμία, Tip παρενεῖραι τῇ χραταρχίᾳ θέλειν Alovxa χασίγνητον ἄνευθεν φόθου.

ΝΙΚΗΦΌΡΟΣ O ΓΕΝΊΚΟΣ (88) ET. e. ETEPOI Δ "

1075 Ὅθεν βασιλὶς τοῖς ὅλοις μισουμένη Ἔκχπετωσιν ὑπέμεινε τῆς μοναρχίας. Ἄλλου παρεισφρήσαντος αὐτῇ σὺν δόλῳ ToU λογοθέτου γενικοῦ Νικηφόρου, ᾿Ανδρὸς μιαροῦ καχοήθους τοὺς τρόπους.

1980 ᾿Βρασιχρημάτου τε xal φιλαργύρου, Ηάσης ταμείου χαχίας ἀπληστίας Ἔφορχον, d6£6atov αὐχοῦντος τρόπον. Οὔτος «£j ὄρχια τῇ βασιλίδι Δῆλον τιθείσῃη χρημάτων ἀποχρύφων

4985 θησαυρὸν ἁδρὸν τῇδέ που χεχρυμμένων, Ἄχαρι μηδὲν μηδαμῶς πεπονθέναι" Ἐπείπῦρ δπέδειξεν αὐτῷ μυρία,

Εἰς νῆσον ἐξόριστον ἐχπέμπει βίᾳ ᾿Επωνυμίαν Πριγκίπου χεχτημένην.

1990 Εἴτα μετατίθησιν slc νῆσον Δέσδον. Ὅρκων ἑαυτοῦ μηδένα τιθεὶς λόγον" Ἔνθα περαίνει τὸν δρόμον τούτου βίου. ἸΙανσπερμία δ᾽ Qv παντοδαπῆς xaxlac ᾿Απληστίας μάλιστα τῆς ὀλεθρίας

4905 Καχῶν ὑπῆρξεν εὁρετὴς τελεσμάτων, Καπνικαλληλέγγυον εἴσπρασιν νόθον ᾿Ἐπινοήσας συντριόὴν ὑπηκόοις.

Καὶ τοῦτο δεῖγμα τῆς ἑαυτοῦ xaxlaq Ὡς ἐχπλέου γένοιτο γεῦμα τοῦ πίθου.

Φ000 ᾿Ανὴρ παλιγχάπηλος ἀφνειὸς πάνυ

Πρὸς τοῦδε χληθεὶς, ἐχδιάζεται λέγειν

᾿Αριθμὸν αὐτῷ τοῦ προσόντος χρυσίου.

Καὶ φάμενον τὸν, οὐχ ἀληθεύειν φάναι.

Τοίνυν ἐπιθεὶς σὴν χεφαλῇ μου χέρα

Ὄμννε, φησὶ, κατὰ ταύτης εἰς τόσα.

Ὁ δ’ ἕδρα βληθεὶς δειλίᾳ τὴν καρδίαν,

Εἰπὼν δεκάχις χρυσίου λιτρας δέχα,

“ἃς καὶ χομισθῆναί γε προστάττει τάχος"

Ὥνπερ δέχα δοὺς, εἶχε λοιπὰς ὁ χράτωρ,

1010 Οὐ δεῖ τοσούτου, σάμενος, σοὶ χρυσίου, Οὗτος κατ᾽ ἐχθρῶν ἐχστράτεύσας Βουλγάρων Δεηλατούντων δυτιχάττα χωρία,

Μάχην συνῆψε χαρτερὰν ἀντιπάλοις" Καὶ πρῶτον εὐτύχησε xavà Βαρδάρων".

2015 Εἴτα νιχᾶται, χτείνεται πρὸς τῇ μάλῃ" Προσχτείνεται δὲ μυριάριθμον στίφος ᾿Ανδρῶν στρατηγῶν, εὐγενῶν τῶν ἐν τέλει. Τῆς δὲ στρατιᾶς οὐδ᾽ ἀριθμήσαιτό τις.

2005

qua res ipse regine valde placuit.

Et nuptie quidem fortasse peragende erant, nisi in aula regali spado quidam,

nomine Aetius, tunc precipue prepotens affinitatem Caroli impedivisset,

omnem, ut est in proverbio, movens lapidem; nempe ut tutius Leonem fratrem suum,

quod sibi erat in votis, imperio obtruderet.

NICEPHORUS GENERALIS AN. IX, VEL UT ALII AIUNT, AN. VIII.

Ergo regina Irene invisa omnibus amissionem imperii perpessa est, alio per fraudem occupante sceptrum generali nempe legotheta Nicephoro; viro nefando, predito malis moribus, pecunie cupido, atque opum amasio, omni malitia pleno, avarissimo, instabill perjuroque et mente et lingua. Hic obligata imperatrici fide opes reconditas sibi revelanti, thesaurum grandem quem 8eposuerat, nihil molestum fore experturam ; postquam illa ostendit auri acervum, protinus exsulem pepulit in insulam quam vulgo nomine indigitant Principis : inde ad aliam insulam Lesbum transtulit, nulla sacramenti ratione habita, ubi illa vite sue cursum clausit.

C. Ipse concretus homo malitia omnigena

Sed avaritia in primis pestifera

novorum tributorum inventor exstitit, velut illegitima capnice pensionis excogitatio subditis molestissimzae.

Age jam proferam improbitatis specimen, ut gutta totius dolii gustus sit.

Vir dardanarius et apprime dives

8 rege accersitus effari cogitur

quantam auri vim gestaret in loculis.

Is dicit; rex verum dixisse negat.

Porro tuam, inquit, capiti meo manum imponens, jura per hanc quantum habeas, Is paruit, animum quatiente metu; dixitque centum auri se habere libras : quas illico ad se afferri rex mandavit ; datisque decem, reliquas rex retinuit ; Haud opus est tanto tibi, dicens, auro. Hic suscepta in Bulgaros expeditione,

qui regiones hesperias incursabant gravem cum hostibus pugnam commisit : et primum quidem Barbaris superior fuit ; mox victus, vitam amisit in prelio.

Periit simul caterva plurima

ducum, nobilium, et senatorum.

Nam gregariorium numerum nemo iniverit.

(33) Codex mendose habet in titulo rubricato o τοῦ γενικοῦ. Sed emendatur a textu mendum mar-

ginis.

87 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI STAURACUS NICEPHORI FILIUS AN. I, VEL À xTAYPAKIOX O YIOX AYTOY ET. Α΄, OI

UT ALII AIUNT MENSE I.

Ceso Nicephoro rex Bulgarorum caput abscidit, ejusque compagem osseam argento auroque affabre exornans dein habuit pro scypho (heu piaculum !) in letis cetibus atque conviviis, irridens scilicet Romanorum reges et su: victorie plaudens magnopere. Tum et Stauracius in prelio sauciatus, Nicephori invenustus et simplex filius, qui imo insipiens et intellectu carens brevi superstes, mox vitam amisit, regui specie, non regno, potitus.

MICHAEL RHANCAB/EUS AN. Il.

Stauracio exstinoto successit imperator illustris Michael dictus Bhancabeus, vir honorabilis, indoles gratissima, probis moribus, mitis, honestatis ara, - et religiosus bone rei thesaurus, rectorum dogmatum defensor optimus. Hic cum videret virtute ac litteris. insignes homines de Studii ccenobio Platonem, Theodorum, cum fratre suo Thessalonicensi Josepho, clausos carcere, quia patriarche sapienti Nicephoro communicare prorsus recusabant Bacra in synaxi atque mysteriis, quoniam laicus homo ad eximiam sedem patriarcharum subito pervenerat, atque in hoc proposito firmiter herebant; curavit statim ut gregem pastori adjungeret Cum vero multi renovare insaniam adversus sacras molirentur imagines ; ipse aliquot captis ponaque coerecitis, cunctos ad colendam adegit crucem. Monacho rursus quodam deprehenso, qui Deipare Virginis imaginem male dedolaverat (proh vesaniam !) hunc statim lingua merito privavit. Deinde Michael conscripto exercitu Mosos aggregitur Thraciam vastantes : eumque se horride pugne implicuisset vincitur ipse, Bulgari triumphant. Jam causa cladis fuit sine dubio Leo, Armenia oriundus, dux copiarum, et obtinendi sceptri summe cupidus : qui calente prelii discrimine sponte per dolum parmulam abjecit, fugiens ipse copiasque adhortans ad suam precipitem imitandam fugam. Sic conciliavit imperio infamiam. Postea rebellans purpuram sumpsit. At Christi mores imitatus Michael, re cognita, imperio ultro se abdicavit,

(34) In titulo rubricato scribitur per compendium μῇ., nihilque additur, ita ut videatur intelligendus ensis unus. Attamen Zonares regnanti Staura-

MHBNA (34). Τούτου πεσόντος, Βουλγάρων ἀρχηγέτης 2020 Τεμὼν κεφαλὴν καὶ λαθών τῆσδ᾽ ὀστέον, Καὶ τοῦτο χυλῶς σχευάσας χρυσαργύρῳ. Ἐχρῆτο λοιπὸν ὡς κύλιχι, φεῦ μύσους ! Ἐν φιλοτησίαις τε χαὶ συσσιτίοις, Ἐπεγγελῶν ἄναξι Ρωμαίων τάχα, 2025 Κἀπὶ κατορθώματι χομπάζιν μέγα. Kai Σταυράχιος δ᾽ ἐν μάχῃ τετρωμένος Hai τις δυσειδὴς, ἀφελὴς Νιχηφόρου, ᾿Αδέλτερός τε xai φρονήσεως asp, Βραχό τι βιοὺς ἀπολείπει τὸν βίον, 2030 Φαντασίαν σχὼν οὐχ ἀλήθειαν χράτους.

Β MIXAHA O ΡΑΓΚΑΒΑΙ͂ΟΣ ET. Β΄.

Τούτου θανόντος ἀναδείκνυται χράτωρ Λαμπρὸς Μιχαὴλ τοὐπίχλην Ραγχαδαΐος, ᾿Ανὴρ τιμήεις, χαριεστάτη φύσις, Χρηστὸς τρόπους πρᾶός τε, καλῶν ἑστία, 2039 Φιλευσεδής τις ἀγαθῶν μυρμηκία (35), Ὑπέρμαχος χράτιστος ὀρθῶν δογμάτων. Οὗτος λογάδας ἀρετῆς, λόγου φίλους Εὑρὼν μοναχῶν τῆς μονῆς τοῦ Στουδίου Πλάτωνα Θεόδωρον ἄμ᾽ ὁμογνίῳ 2040 θεσσαλονίχης ᾿Ιωσὴὲφ χαθειργμένους, Ὡς ποιμενάρχῃ τῷ σοφῷ Νιχηφόρῳ Μὴ συμμετασχεῖν ἀξινῦντας μηδόλως Κοινωνίας θείας τε xai μυστηρίων, *Ax' ix λαϊκῶν εἰς πανύζηλον θρόνον

Ὁ 2045 Τῶν πατριαρχῶν ἀθρόως ἀνηγμένῳ,

Καὶ τοῖδε λοιπὸν ἐμμένειν ἡρημένους, Σπεύσας συνάπτει ποιμένι χαὶ ποιμνίῳ" ᾿Ανδρῶν δὲ πολλῶν χαινίσαι τὴν μανίαν Τὴν χατὰ σεπτῶν εἰχόνων πειρωμένων, 2050 Συσχὼν τινὸς aiv σωφρονίσας τ᾽ abate, Ἔπεισε πάντας εὐσεδεῖν Χριστοῦ τύπον. Καὶ vtva δ᾽ εὑρὼν τῶν μοναχῶν οὗ πᾶλιν Τῆς μητρανάνδρου Παρθένου τὴν εἰκόνᾳ Καχῶς ἀποξἔσαντα, φεῦ τῆς μανίας 2055 Γλώθσης ἀπεστέρησεν εὐθὺς ἐνδίχως" Καὶ Μιχαὴλ δὲ στρατιὰν συναλίσας Κατὰ Μυσῶν ἔξεισι δηούντων θράφκην Καὶ συγχροτήσας τὴν μάχην φριχαλέαν, Ἧτταν ἀπηνέγχατο, Βούλγαροι νίκην, 2060 Δέοντος ἥττης αἰτίου πεφηνότος Ἐξ ᾿Δρμενίας στρατιᾶς στρατηγέτου, "Ἔρωτ᾽ ἐρῶντος δριμύτατον τοῦ χράτους. Συῤέήξεως οὖν συμπεσούσης xal uy mq Αὐραίρετος ῥίψασπις ὥφθη σὺν δόλῳ, 2065 Αὐτός τε φεύγων χαὶ στρατιὰν προτρέπων Αὐτὸν μιμεῖσθχι προτροπάδην τε τρέχειν Οὕτω περιέδαλεν αἰσχύνην xpáte:. "Ἔπειτ᾽ ἀποστὰς ἀναζώννυται χοάτος" | Kai γνοὺς Μιχαὴλ ὁ φιλοχρίστου τρόπου, 2070 ᾿Εχὼν ὑπεξίστατο τῆς χραταρχίας

cio duos attribuit menses cuin sex diebug. (35) Ita codex, non μυρμηχιά,

AE

*

89 CARBARES.

Πέμψας τυράννῳ τὰ παράσημα xpátouc, Αὐτὸς δ᾽ ὑπεκστὰς, γίγνεται μελαμφόρος. ΛΕΩΝ O APMENIOZ ET. Z. Οὕτω μὲν οὗτος σχῆπτρα λαδὼν χατέχει Σχαιὸς λέων θὴρ ἄλλος ἐξ ᾿Αριεενίας.

2075 Ἱεροθδοὰμ ἄλλος ὑπάρξας, νέος Κάκιστος ὄντως οἰχέτης καὶ δραπέτης Ἐχ Σολομῶνος δεσπότου βασιλέως ᾿Αποστατήσας καὶ δόλον προσαρτύσας, Μᾶλλον δ᾽ ἀποστὰς xxl νοσήσας ἐσχάτως

2080 Κακὴν ἐπανάστασιν ἅμ᾽ ἀποστάσει * Ὕφαλος ἀνὴρ, ὀργιλώτατος, φέναξ,

Μῆνιν ἐναύων εἷς φρυχτώρησιν πάθους, Kal καταπυρπόλησιν οἷς ἔδρα χόλον, Ὄνψις στυγνός τις συννεφὴς τὰς ὀφρύας,

2085 "Απιστος ἦθος, ποικίλος χαμαιλέων, Καχόν τι τερμέριον (36) εὐσεδῶν στίφει Βαρὺς κολαστὴς μιχρὰ προσχεχρουχκόσι. Τοῖς προσκυνηταῖς εἰχόνος Χριστοῦ πλέον. Πλὴν πρὸς μάχας ἦν γεννάδας τολμητίας,

2090 θυμουργὸς, ὀξὺς, ἀρεϊκὸς καθάπαξ, Κοινῶν τε διοίχησιν εὖ ἠσκημένος.

Καὶ γὰρ στρατεύσας κατὰ Μυσῶν Βαρύδάρων Κατατρεχόντων γῆς ὅρους Ρωμαΐῖδος, Περιφανὲς τρόπαιον ἱστᾷ xai νίχην,

2005 Λείαν Μυσῶν θεὶς τὰ κατὰ σφᾶς, ὡς λόγος. Πρὸς δ᾽ αὖ δικαίου καὶ νόμων ἦν τις φύλαξ, Πράγματα δημόσια καλῶς διέπων "

Οὐ χρημάτων γὰρ ὡνίους ἐθναρχίας Ἢ ταγμάτων γε προὐτίθει στρατηγίας,

2100 "H χοινὰς ἀρχὰς πραγμάτων τε φροντίδας, ᾿Ανδράσιν ὑπῆν μὴ πεφυχόσι νέμων * Πάσας δὲ τιθεὶς σὺν λόγῳ τε xai χρίσει ᾽λρχαιρεσίας καὶ διοικήσεις ὅλων.

Τοὺς δ᾽ ἁρπαγαῖς χαίροντας εἴργεν ἐννόμως *

2105 Καὶ γάρ ποτ᾽ ἀνδρὸς γαμετὴν πενεστάτου Τῶν τινος ἁρπάσαντος εὐγενεστάτων, Ἐπεὶ τιμωρὸς ὦπτο μηδόλως χλύων Ὕπαρχος οὕτω πράγματος παρανόμου, Αὐτὸς δι’ αὐτοῦ τὸν βιαστὴν εὐθύνει.

2410 Τὸν δ᾽ ὕπαρχον πέπαυχε τῆς λειτουργίας. ᾿Αλλ’ ἀποδεχτέα μὲν ὑπάρχει τάδε "

Ἡ δ᾽ αὖ σεδαστῶν μανία xac! εἰκόνων Ἅπαν ὑπερδέθηχεν εἶδος χαχίας. Ἔστεργε καὶ γὰρ ἦ συνεσχέθη πλάνῃ, .

2115 Εἰς ἥνπερ ἐμπέμτωχεν ἠπατημένος Πρὸς ἀμονάχων δυστρόπων λαοπλάνων, Οἷς μυσταγωγοῖς χρώμενος παραινέταις Ὡς δῆθεν ἀπόῤῥητα φράσειν εἴδόσιν, Καρποῦ τε τοῦ πνεύματος ἠξιωμένοις.

420 Καὶ τῶν δ᾽ ἀλιτήριος εἴξας τοῖς λόγοις 'Avaveot χάκιστα τὴν ἐσδεσμένην Ἐκ συνοδικῆς ἀποφάσεως πλάνην, Καὶ πνεῖ σφοδρόν τι καὶ λεόντειον τάλας Κατ᾽ ὀρθοδόξων εὐσεθῶν Χριστοῦ φίλων *

2125 Καὶ ποιμενάρχην τὸν σοφὸν Νιχηφόρον. Τὸν δόγμ᾽ ἀνατρέποντα τὸ βδελυχτέον

A missis tyranno dignitatis insignibus : ipseque secedens, fit atratus monachus. LEO ARMENIUS AN. VII.

Sic iste quidem sceptrum occupavit, gcivus leo, nova bellua ex Armenia, alter Hieroboam, vere novellus pessimus famulus et fugitivus & Salomone domino suo rege deficiens structis insuper insidiis ; imo rebellans, paransque animo gcelestum bellum nedum apostasiam : gubdolus homo, iracundus, fallax, confovens iram ad obsidendum facinus, ad congumendum quos odio haberet, trux vultu, adducto tristis supercilio,

B infidis moribus, varius chameleon, noxium piorum occetui portentum, gravis culparum levium punitor, maxime siquia Christi typum coleret. In pugnis tamen animosus audax, promptus, actuosus, mavortius affatim, rei quoque publice regendt; prudens. Hio armis sumptis contra Mcesos Barbaros, qui' Romanas terras incursabant, trophrieum insigne post victoriam struxit, gpoliis opimis, ut aiunt, relatis. Justi prelerea legumque custos publicam rem preclare dirigebat : neque venales pretio prafecturas vel militares obtulit ducatus;

(; neque civiles item magistratus viris commisit r;uneri ineptis; sed cum ratione rectoque judicio officia attribuit et procurationes. Raptores autem legibus coercuit : nam et uxorem viri pauperrimi cum summas quidam sibi vindicasset, quoniam prefectus haud admissis precibus tam scelestum facinus non vindicaverat ; ipse imperator puniit raptorem, prefectum autem officio spoliavit. Atque in his quidem laude dignus Leo. Sed enim odio sanctarum imaginum omnem excessit malitiae limitem. Quippe hunc errorem valde amplectebatur, in quem inciderat fuco deceptus

D, di his impiis i toril

pseudis monachis impiis impostoribus

qui sibi in sacris aderant consiliarii, ceu nempe eventuum arcanorum conscii, et sancti Spiritus munere exornati. Quamobrem horum instinctus sermonibus impius princeps pessime resuscitat synodico exstinctam decreto heresim, gravem leoninamque iram spirans adversus et orthodoxos pios Christophilos : et archipresulem doctum Nicephorum, qui abominando dogmati resistebat,

36) Ita codex; cujus vocabuli notionem ab aliis discere studes.

9ι EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

sede depositum pellit in exsilium

ad Proconesum insulam Hellesponticam ; &d quam dum navi deportatus ducitur, mirum in cursu contigil prodigium. Nam sancti viri cognito spiritaliter itinere dius Theopbanes, procul licet, qui monasterio preerat in agris posito, et ture facibus incensis magnum prosequebatur veluti salutans virum. Vieissim de nave hic cernuus adorebat amicum qui transeuntem se honorabat. Igitur nautis jure demirantibus

et quemnam adoraret sciscitantibus, Inclytum, inquit vaticinans, Theophanem confessorem et monachorum presidem, qui sanctum asceterium in agro inco!unt. Deinde Leo balbum Michaelem splendidum virum ex optimatium numero quem hactenus amicum in aula habuerat, vinctum carceri tradit custodiendum : mox etiam immiti animo decernit ipsi luendum igne supremum supplicium :

et sine mora rem transacturus erat,

nisi regina conjux intercessisset.

Ergo hic dimissus vinculis, conjuratos advocat, notos sibi rei gerende socios, quibuscum Leoni statim struit insidias. Hi sub auroram introgressi clanculum

in aulam regiam, Papie favore,

sub clericali veste sucocinoti gladiis,

ceu matutinis canticis daturi operam, armis eductis I.eeonem confodiunt psallentem in ecclesia inter clericos :

qui territus ad divinum altare confugiens in eo violentam pertulit necem loco, quem violaverat hereticus infelix.

Qua priusquam occideret, hoc visum aocidit. Mater Leonis conspexit per somnium

in Blachernensi templo adstantem sibi feminam exornatam in regium morem, quam circumstabat cum decenti ordine candidatorum manipulus virorum. |

Sed pavimentum redundabat sanguine. Insuper audiit dicentem mulierem;

ut regis matris scyphus ad bibendum cruore plenus exhiberetur.

Qua talem potum prorsus respuente, mulier respondit, Nonne fllius tuus divinum Filium meum et me colentibus plagas imponit praeter fas cruentas ὃ

Ipsa rogavit igitur regem filium

scelus ut omitteret, nequid mali accideret ; verum hic maternis haud paruit monitis.

MICHAEL BALBUS AN. IX. Sic interfecto, ut diximus, Leone, Michael balbus procedit imperator, qui pedes adhuc pedicis conclusos gestans ad regium devenit fastigium ; 'atimque ad Magnam progressus Ecclesiam

Τίθησιν ἐξόριστον ἐχόα ὧν θρόνου Εἰς Προιχόνησον νῆσον ᾿Ελλησποντίων * Εἰς ἣν διαπόντιος ἦν ἐσταλμένος,

2130 Καὶ κατὰ τὸν πλοῦν, ὦ τεραστίου λόγου ] Τῷ πνεύματι γνοὺς τὴν χέλευθον ἁγίου θεοφάνης πόῤῥωθεν ἔνθεος λύχνος Μονῆς προεστὼς τῆς κατ᾽ ἀγρὸν κειμένης θυμιάμασιν ἡ μμέναις τε λαμπάσιν

2135 Προὔπεμπεν otov δεξιούμενος μέγαν.

Ὁ δ᾽ ἐκ χελεύθου προσχύνησιν ἦν νέμων Τῷ τὴν προπομπὴν ηὐτρεπιχότι φίλῳ.

Ὥς εἰκὸς οὐχοῦν θαυμασάντων ναυτίλων Καὶ τίνι προσκύνησιν εἰπόντων νέμει,

2140 Ἢ δ᾽ ὃς προαθρῶν, Γεννάδᾳ Θεοφάνει Ῥμολογητῇ καὶ μοναχῶν προστάτῃ ᾿Ασχουμένων κάλλιστα κατ᾽ ἀγρὸν μέγαν. Οὗτος κατασχὼν Μιχαὴλ τραυλὸν θέσιν Τῶν τινα λαμπρῶν χαὶ περιφανεστάτων

2145 Καὶ πρόσθεν οἱ φίλων τε καὶ τιμωμένων, "Ev φυλαχῇ τίθησι καὶ καθειργνύει * Εἶτα χαταχέχριχεν αὐτοῦ χαὶ μόρον Τὸν διὰ πυρὸς 3) μιαρὰ καρδία "

Καὶ τάχ᾽ ἂν ἐξήνυσεν αὐτὸν αὐτίχα,

2150 Bl μὴ βασιλὶς εὐνέτις ἦν ἐνστάτις.

Ἐπεὶ δ᾽ ἀφείθη, καλέσας συνωμότας Συνίστορας δέσμιος οὖς ἤδει τάχος,

Σὺν σφίσι τῷ Alovti χαττύει λόχον "

Οἱ xal κατ᾽ ὄρθρον παραδυσθέντες λάθρα

2155 Τοῖς βασιλείοις Παπίου συνεργίᾳ Ἐν χληρικῶν σχήματι καὶ ξιφηφόροι, Ὡς δῆθεν ἀνοίσοντες ᾧδὰς ὀρθρίας, Σφάττουσι τὸν Λέοντα τοῖς ξιφιδίοις Ἐν τῷ νεῷ ψάλλοντα σὺν χληρουμένοις,

2160 θείᾳ τραπέζῃ προσπεφευγότα φόδῳ, Ἐκεῖ βιαίως τὸν βίον λελοιπότα,

Ἔνθα περ᾽ ἐξύδρισεν ἀσεδῶς τάλας, Πρὶν fj δὲ ταῦτα συμπεσεῖν, ὦπται τάδε " Ἔδοξε μητρὶ τοῦ Λέοντος xaz' ὄναρ

2165 Naip Βλαχερνῶν εἰσδῦσαν παρεστάναι Γυναῖχα χαταθρεῖν χοσμίαν βασιλίδα Λευχεινοῦσιν ἀνδράσι τιμωμένην, Λορυφορουμένην τε σὺν εὐταξίᾳ.

Τὸ δάπεδον δὲ πλῆρες αἱμάτων βλέπειν,

2170 ἸΙρὸς δ᾽ αὖ ἀχοῦσαι τῆς δορυφορουμένῃς Σκχεῦος λεγούσης μητρὶ τοῦ βασιλέως Νέμειν πιεῖν αἵμανος ἐμπεπλησμένον. Πόσιν δὲ τῆσδε παντελῶς ἀρνουμένης, Γυναῖχα φάναι, Σὸς δὲ παῖς οὐχ αἱμάτων

2175 Υἱὸν Θεόν μου προσχυνοῦντας χἀμὲέ γε Τίθησι πλήρεις μαστιχῶν παρανόμως ; Ἐδεῖτο παιδὸς τοιγαροῦν στεφηφόρου Λῆξαι μανίας μὴ καχόν τι καὶ πάθῃ " ᾿Αλλ’ ἦν ἀπειθὴς μητρικαῖς συμθουλίαις.

MIXAHA O ΤΡΑΥ͂ΛΟΣ ET. e'. 2180 Οὕτω σφαγέντος τοῦ Λέοντος, ὡς ἔφην, Τραυλὸς Μιχαὴλ ἀναδείχνυται χράτωρ, Ἔτι σιδήρῳ τοὺς πόδας καθειργμένος ᾿Αναγορευθεὶς βασιλεὺς αὐτοχράτωρ * Εἴτ᾽ εἰς μεγάλην προσδρα μὼν ἐχχλησίαν

93 2185 IIap' ἀρχιθύτου γίνεται στεφηφόρος.

Ἄλνωθεν οὔτος εἴλχε σειρὰν τοῦ γένους 'Ex Φρυγίας μὲν, ἄστεος δ’ ᾿Αμορίου, ᾿Εχφὺς πενιχρῶν ἀπόρων τε πατέρων, ᾿Ανὴρ ἀποφρὰς, δυσσεδὴς. πιστῶν λύμη

2190 Βαρὺς τιμωρὸς ὀρθοδοξούντων μέρους, Βάρδαλις οἷον ποιχιλόχροος σέθας, ἌΛλλος χαμαιλέων τις ἀμείδων χρόας, Τῆς ἀἱρετιχῶν παντοδαπῆς χαχίας Ηανσπερμία τις παμμιγὴς βδελυχτέα,

2105 ᾿Αθιγγάνοις τε καὶ χριστομάχοις φίλος, Σαδδουχαίοις μάλιστα τοῖς τρισαθλίοις, "AX τε λοιπῶν αἱρετιχῶν φρατρίᾳ, Ἔστεργε τὰ Σάδθατα καὶ νουμηνίας" Μέ.λλοντ᾽ ἀγαθὰ καὶ πάλιν δρόμου βίον,

. 9200 Καὶ τῶν προφητῶν" διέσυρε τὸ στίφος" Οὐχ ᾧετ᾽ εἶναι δαίμοτας τὸ παράπαν" Τὸν ᾿Ιούδαν ἔφασχεν εἶναι δεχτέον"

Μὴ κατὰ καιρὸν ἐχτελεῖσθαι χατ᾽ ἔθος. Πάτχα τὸ σωτήριον ἀπεφλυάρει"

2205 Ηορνείαν ὠνόμαζεν οὐχ ἁμαρτίαν,

Οὔτ᾽ ἄλλο καχῶν, φιλόποινος καρδία" θεόν τ᾽ ὀμνύναι τῶν ὅλων παρηγγύα, Ὡς μὴ τρισυπόστατον ὁμνῶν Τριάδα. Οὗτος βαρὺς ἔπνευσεν εὐσεδῶν μέρει

2210 καθυποδαλὼν αἰχίαις σφᾶς ἀγρίαις Καὶ φυγαδείαις καὶ τελευταῖον μόροις Ὑπὲρ σεδαστῶν προσχυνητῶν εἰκόνων" Πρὸς τοῖσδε καθείργνυσι φωστῆρας δύο Εὐθύμιον Σάρδεων σὺν Μεθοδίῳ,

2215 Τύπτει τ᾽ ἀφειδῶς μαστίγων πολλῶν βάρει Ὧν Εὐθύμιος εὐψύχως φέρων πόνους ᾿Εναποθνήσχει βασάνοις λαδὼν στέφος" Καθείργνυται δὲ Μεθόδιος μακρόθεν. ἤΑναχτι τῷδε Θωμᾶς τις ἀποστάτης

2220 Ἐπιφυεὶς ὅπλοις τε καὶ βαρεῖ στόλῳ ἸΙορθῶν ἐδήου τὰ πέριξ Βυζαντίδος"

Καὶ τοῦτ᾽ ἐπὶ μήχιστον οὐ καλῶς ἕδρα" Ὅμως δίχην ετισε συσχαθεὶς τάλας Διπλοῦν ὑποστὰς ὧν ἔδρασε τὸν μόρον.

2225 Τούτου χρατοῦντος, ᾿Αγαρηνῶν τι γένος, Οἴχησιν ἴσχον δυτικὴν ᾿Ιδηρίαν, ᾿Αρχῷ προσῆλθεν ἀξιοῦν ἀποιχίαν Σφίσι παρασχεῖν εἴς τινα θέσθαι τόπον, Τοῦ δὴ κατ᾽ αὐτοὺς ἐστενωμένου τόπου

2230 Kai μὴ σθένοντος σφῶν φέρειν συνοιχίαν. Καὶ πείθεται φύλαρχος αὐτῶν τοῖς λόγοις, Καὶ τούσδε λαδὼν ἐξέπλευσε σὺν στόλῳ, Λαφυραγωγῶν, πυρπολῶν νήσους ὅλας. Καὶ πειρατικῆς ἀναπιμπλῶν ναυτίας.

2235 Ἐπεὶ δὲ καθώρμισε τριήρεις Κρήτῃ,

Τὸ πάμφορον δ᾽ ἔόλεψε νήσου καὶ θέσιν Εὖ κράσεως ἔχουσαν ἄλλων θ᾽ ὡρίων, Φλέγει μονωθεὶς πάντα πυρὶ τὸν στόλον’ Καὶ τοῦ κατ᾽ αὐτὸν ναυτιχοῦ πεφλεγμένου

2240 Καρδίαν οἀχ ἥκιστα χαύσεως στόλου Καὶ γαμετῶν καὶ φιλτάτων μιμνημένου, Νῦν ὑμῖν ὧδε χῶρος εἷς κατοιχίαν

Γάλα, μέλι ῥέουσα γῆ τις, ἀντέφη,

CASSARES. A &b archipresule stemma regni accipit.

Hic sui trahebat generis originem urbe ex Amorio Phrygia in provincia, genitus infimis sine re parentibus. Ipse vir nequam, hereticus, fidelium pestis, et carnifex partis orthodoxe : secta tam varius quam curium pardaleos, alter quin adeo discolor chamsleon, hereticorum omnigeue malitie cinnus atque colluvies abominabilis, Athinganis christomachisque favens, ac Sadduceis potissime tristissimis, aliisque insuper sectis hereticis ; Sabbata observabat et neomenias, future vite bona et resurrectionem

B et prophetas omnes irridebat ;

demonas prorsus nullos esse putabat ; Judam dicebat esse laude dignum ; preter suum tempus paschalem ritum

8 nobis celebrari blaterabat ; 8Scortationem negabat in culpis ponere vel quidquam esse mali furiosus homo ; Deum sicjurare summum suadebat, tanquam trium hypostaseo non sit Trias. Hic molestus erat partibus orthodoxis, quas cruciatibus diris exercebat,

neo non exsiliis et supremis suppliciis propter augustarum cultum imaginum. Preterea comprehendit insignes duos, Sardium episcopum Etbymium cum Methodi

multoque et gravi verbere cecidit.

In his Euthymius fortiter dolores ferens stemma lucratus moritur in cruciatu ; Methodius remotum in carcerem ablegatur. Regnanti huic Thomss rebellis quidam | hostis exortus, armis et classe gravii cunctam Byzantii diripiebat viciniam ; idque permulto malum duravit tempore : sed ad extremum captus infelix Thomas factorum suorum duplam persolvit poenam. Sub hoc item rege, Agarenorum quedam tribus occiduam incolens Iberiam principem suum precibus fatigabat

ut se in coloniam duceret ad alias terras, quoniam arctiore nune habitabat loco

qui jam non caperet incolarum numerum. Paruit tribulium princeps sermonibus, impositoque in navibus populo

insulas coepit depredari, incendere, mareque opplevit piraticis navigiis.

Cumque appulisset ad Cretam triremes, miratus insule uherem naturam, temperiem eris, commoditates ceteras, remotis arbitris, classi subjecit ignem.

Post id, cum socia turba dolore arderet haud minus quam incendio flagrabant naves, propter uxorum ac pignorum memoriam : Nunc, ait princeps, vobis hio est manendum in regione que lacte et melle fluit ;

95 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI

quam ut occupetie, ore vos, amici, À Ἥνπερ χατοιχήσατε συσχόντες φίλοι, ductisque uxoribus piguora procreetis. 2245 Kal φίλτατα χτήσεσθε γήμαντες τάχα. Tempore ex illo Ismaelis populus 'Ex τοῦδε λοιπὸν 'Ioua,À loy opóv γένος fortiter insulam ejusque arces tenuit. Νῆσον κατέσχον xai τὰ τῆς νήσου χράτη ΤΠΕΟΡΠΙῸΒ MICHAELIS FILIUS AN. XII. ΘΕΟΦΙΛΟΣ O ΥἹΟΣ AYTOY ET. IB. Mortali Michael vita discedens Ὁ Μιχαὴλ δὲ τὸν βίον καταστρέφει imperium filio tradidit Thephilo ; Λιπὼν τὸ χράτος παιδὶ τῷ Θεοφίλῳ qui religione ἃ pueris imbutus prava 2250 Σέδας piv οὐ τρέφοντι καλὸν ix νέου, paterne visus et potentie simul ᾿Αλλὰ παρῴας δυσσεθείας xal χράτους hereseosque heres et successor : Ὀφθέντι χληρούχῳ τε καὶ διαδόχῳ, imo copioso regioque modulo», Μᾶλλον δὲ πολλῷ xat βασιλικῷ μέτρῳ ut in proverbio est, patrem superans, Νιχῶντι, χαθά φασι͵ τὸν φυτοσπόρον impietatis sue fervidum furorem, 2255 Τῆς δυσσεδείας διαπύρῳ μανίᾳ, contra cultores imaginum spirans. . "Hv προσχυνηταῖς ἐμπνέων ἦν εἰχόνων. Ceterum juris incorrupti tenax Στάφθμη δὲ δίκης ἀῤῥεποῦς πεφυχότι, justarumque legum custos erat ; B Kai τῶν νόμων φύλακι τῶν εὖ χειμένων" cujusce rei proferam testimonia Καὶ τῶνδε μαρτύριον ἃ μέλλω φράσειν" Illustris vir imperatricia frater, 2200 Λαμπρῶν τις ἄνὴρ σύγγονος βασιλίδος nomine Petronas, dignitate drungarius, Κλῆσιν Πετρωνᾶς, δρουγγάριος ἀξίαν, adversus vicinam feminam injurius erat, Ἐν γειτόνων γύναιον οἰκοῦν ἠδίκει dum exstruendis altius cubiculis Τῷ τὰς διαίτας τῶν δόμων ὀψοῦν μέγα illius domum detrimento afflceret. Τῷ δωματίῳ προξενεῖν τοῦδε βλάθδην" Mulier igitur regem invocavit, 2265 Ὃ xai προσῆλθε βασιλεῖ τούτου πέρι. qui jussit a Petrona damnum refici. Ὁ δ᾽ εὖ κελεύει Πετρωνᾷ λύσαι βλάθδην. Hic de sua nihil remisit injustitia. ᾿Αλλ᾽ οὗτος αὖθις ἀδιχῶν οὐκ ἀνίει" Accessit ergo ad regem mulier iterum, Πρόσεισι γυνὴ tip στεφηφόρῳ πάλιν contra drungarii vim expostulans, Καταδοῶσα τὴς βίας δρουγγαρίου, suamque injutiam clamitans questa est. 2270 Τὴν ἀδικίαν ἐχτραγῳδεῖ σὺν γόοις" Tunc rex submissis qui rem cognoscerent, Στείλας βασιλεὺς ἐξετάζει τὴν δίχην, ubi Petronam crimini affinem scivit, — . Καὶ γνοὺς Πετρωνᾶν ὑπόδικον αἴτίαις flagris in eum rite animadvertit, C Αἰχίζεται μάστιξιν αὐτὸν ἐννόμως, et sio punitum publice iu urbe exposuit : Καὶ στηλιτεύει φανερῶς iv τῇ πόλει, tum ediflciam a fundamentis subruit, 2215 Kai συγχατασπᾷ τὰς διαίτας ix βάθρων jussitque femine materiem attribui. Καὶ τῇ γυναικὶ τὰς ὕλας διανέμει" Insuper onerariam plenam mercibus Καὶ φορτίδα δὲ τῶν ἀγωγίμων πλέαν navem conspicatus e regia domo, Ἰδὼν mpoxóyac ix βασιλείων δόμων qua nuper a mercando reversa fuerat : Ἐξ ἐμπορίας κατάρασαν ἀρτίως ut hanc regine conjugis esse audiit, 2280 Ka! βασιλίδος τυγχάνειν γνοὺς φορτίδα ipsam cum mercibus igne consumpsit ; |». Ἔμφορτον αὐτὴν τῷ πυρὶ χαταφλέγει, quia reges, inquit, haud decet mercari Μὴ δεῖν βασιλεῖς ἐμπορεύεσθαι λέγων, nec dardanariorum vitam sequi ; Μήτ᾽ οὖν παλιγκάπηλον ἀνύτειν βίον» ged privatorum id conditioni relinquere, Moloq δ᾽ ἰδιώτιδι ταῦτ᾽ ἀφιέναι, ut hinc tuenda vite copiam habeant. 2285 Ὡς ἂν ἀφορμὰς συμπορίζωνται βίου. At quantum justi fervidus amans erat, ᾿Αλλ᾽ ὡς δικαίου διάπυρος ἦν φίλος, tantum gravis iracundusque erat Οὕτως ἐπαχθὴς x«l δύσοργός τις λίαν, adversus vera religionis asseclas : ῃ Τιμωρὸς ὑπῆν εὐσεθεῖν ἠρημένοις, gacrarum etenim odio imaginum Ἐλύττα xal γὰρ κατὰ σεπτῶν εἰχόνων, imbutus, quicumque his adhibebant honorem, 2290 Καὶ προσχυνητὰς ἱερῶν μορφωμάτων ganctos vitaque angelica viros praeditos, ἤλνδρας ἁγίους, ἀγγελικχοὺς τὸν βίον velut hostes, impios abominabiles, Ὡς δυσμενεῖς τε δυσσεδεϊς, στυγητέους omni affligebat molestiarum genere, Πάσαις ἐχάχου τῶν λυπηρῶν ἰδέαις, nullam omittens eevitie speciem. Μηδὲν προλείπων εἶδος ἀπανθρωπίας, Cruciabat igitur, pellebat in exsilium, 2295 ᾿᾽Ηχίζετ᾽, ἀπήλαυνε, κατεπυρπόλει, urebat, c&co vinctos tenebat carcere, | Εἰρκτῇ ζοφώδει χατέχλειε δεσμίους - mergebat aquis, longis urgebat prenis, Βυθοῖς ἐδίδου xai μαχραὶς xaxovy (atc, faciem compungebat (o supplicium novum l) "Eocttzev ὄψεις, ὦ ξένης τιμωρίας! Que patrans hic furiosus satanicola, Καὶ ταῦτα ποιῶν ἐκμανῶς Σατὰν λάτρις sibi videbatur rem Deo acceptam facere 2300 Αὐτῷ δοχῶν ἦν τὰ Θεῷ πράττειν φίλα,

aique gratum exhibere famulitium o0 Ἢ καὶ λατρείαν τῷδε δεχτὴν προσφέρειν,

97

Ἦ φησι Χριστὸς ἐν λόγοις Εὐαγγέλοις. Ταῦτ᾽ ἄρα πλείστους ἐνθέως ἠνδρισμένους Καὶ χριστομάχοντ οὔδ᾽ ἐλέγξαντας πλάνην 2305 Μόρῳ παραδοὺς μάρτυρας ἀπειργάχει" “Ἄλλοι δ᾽ ἐναπέμειναν ἀλεῖπται βίῳ, Οἷς Μεθόδιος θυνάριθμος τυγχάνει Καὶ Θεοφάνης σωφρόνως στιγματίας, Καὶ ζωγράφος Λάζαρος καυθεὶς τὰς χέρας, 2310 Αἷς εὐχερῶς ἔγραφεν εἰχόνας πάλιν. θεόφιλος σχεῖν σύζυγον βίου θέλων Κοινωνὸν ἅμα τοῦ κράτους xal τοῦ λέχους, Χορὸν συνῆξε παρθένων πολλάχόβθεν Καλῶν ἀπασῶν, ὄψιν εὐπρεπεστάτων 2315 'E» αἴσπερ ἐξέλαμπε τῶν ἄλλων πλέον Οἷἴος σελήνης πλησιφαοῦς τις κύκλος σώματος ὥρᾳ, λαμπρότητι τοῦ γένους Καὶ μαρμαρυγαῖς τῶν λόγων Blxacia: Χρυσοῦν τι μῆλον ἀμέλει φέρων ἄναξ 2320 Περιπολῶν ἦν τὸν χορὸν τῶν παρθένων Μνῆστρον σχοπῶν δοῦναί τι τοῦτο φιλτάτῃ" Ὦ5 οὖν θεᾶται παριὼν Εἰκασίαν, Κάλλους περιττοῦ θχυμάσας χάρην, ἔφη. Διὰ γυναιχὸς φαῦλα πάντ᾽ ἀπεῤῥύη. 2325 "H δ᾽ ἡρήμ᾽ ἀντἔφησεν εὐστόχως ἄγαν, 'AXX ix γυναιχὸς πηγάζει xai βελτίω" Ὁ $' αὖ θαυμάσας τὴν παρθένον, Καὶ δοὺς τὸ μῆλον παρθένῳ Θεοδώρᾳ. Χώραν ἐχούσῃ πατρίδα Παφλαγόνων, 2390 Πλὴν εὐπατριδῶν πατέρων χατηγμένῃ Καινωνὸν αὐτὴν ἄγεται χράτους, λέχους, Τὴν Elxac!ay παραδλέψπς, ὡς ἔφην' Ἥ μὴ τυχοῦσα χοσμικῆς σχηπτουχίας Οὐ νυμφίου τε γημενοῦς βασιλέως, 2336 ΠΛλουτεῖ νοῃτὸν παντάναχτα νυμφίον, Καὶ βασιλείας οὐρανῶν χληρουχίαν. Μονάσασα δὲ καὶ μονὴν δειμαμένη, Ῥσχεῖτ᾽ ἐν αὐτῇ προσλαλοῦσα ταὶς βίόλοις, "Hc μεστὰ συγγράμματα χαρίτων ἔφυ. 2340 Ἡ δὲ βασιλὶς ἣ Θεοῦ θεία δόσις Στέργουσα «ρύδδην εἰκόνας σεδασμίας Κατεῖχεν ἔνδον εὐλαδῶς χιδωτίου, Μανίαν ἐχχλίνουσα τοῦ συνευνέτου Ἥνπερ προσῆγε προσχυνηταῖς εἰχόνων. 2345 Καὶ δή ποτ᾽ αὐτῆς προσχυνούσης εἰγόνων, Αἴσχιον ἀνδράριον αὐτοῦ Θερσίτου Παράφορον νοῦν xal παραχεχομμένον, ᾿Αναχτόροις ἄθυρμα, ψυχαγωγία, ᾿Ηρώτ᾽ ἐπίσταν, Τί τάδ᾽ ἐστὶ, ὦ Μάνα ; 2350 Οὕτω γὰρ ὠνόμαζε τὴν βασιλίδα" Ἡ δ' ἀφελῶς εἰρηχε, Κακὰ νινία. Ἐκεῖθεν οὖν ἔδραμε πρὸς βασιλέα Ἐχεῖνό τ᾽ ἀνθρώπιον ὡς εἴθιστό οἱ. Ὁ δ᾽ ἤρετο ἐξ ὅτου περ᾽ ἕκειν xal πόθεν" 2355 Τόδ᾽ ἐχμάνας ἔφησεν ἥκειν ἐνθάδε, Καὶτ ἧνδε καλὰ προσχεχτῆσθαι νινία. Συνεὶς βασιλεὺς εἴχόνας τὰ νινία, θυμοῦ πνέων ἄπεισι πρὸς βασιλίδα Καὶ λοιδορεῖται καὶ καθιχνεῖται λόγοις. 2300 Ἡ δ᾽ ἦν σοφιστὴν ἀπατῶσα κακίας,

CAEBARES.

À utait Christus in sermone evangelico.

Si ergo plurimos decertantes fortiter, scelestamque hujus arguentes neresim, morte damnatos effioiebat martyres. Aliquot tamen martyrii hortatores gupervixerunt, in quibus Methodius, Theophanesque honesto compunotus stigmate, et pictor Lazarus qui perustis manibus, belle tamen rursus pingebat imagines, Jam Theophilus appetens vite sociam imperii simul torique participem, chorum undecumque collegit virginum, quarum etsi nulla non erat formosissima inter has tamen magis emicabat,

qualis est lunre cumulatus orbis, venusto corpore et generis splendore sermonisque etiam dignitate Icasia. Aureum ergo pomum manu gerens chorum virginem rex circumibat,

ut hunc gratissime daret arrbabonem. Ut autem vidit in transitu Icasiam, formam eximiam mirans puelle, ait : Cuncta obvenerunt mala per mulierem. Illa submisse, sed prudenter admodum, Atqui ex muliere meliora manant, ait. Rex admiratus virginem, preteriit ; pomoque tradito virgini Theodore patriam quidem habenti Paphlagoniam, sed de patriciis genite parentibus,

hanc simul imperii torique participem fecit, preterita, ut jam dixi, Icasia : quaà ubi mundanum non est adepta sceptrum, terrenique regis nuptiis excidit, Bpiritalem et omnium Regem sponsum lucrata ost et coelestis regni sortem. Monialis enim condito monasterio,

in hoc se exercuit litteris dans operam ; ejusque exstant pleni lepore libri.

At imperatrix, inclytum Dei donuin, sacras imagines clanculum colerrs, servabat reverenter in arca conditas insanum odium conjugis declinans,

quo cultores imaginum prosequebatur. Cumque illa aliquando has ipsas coleret, homuncio quidam Thersite deformior dementi mente preditus et insipiens, regii palatii ludicrum ludibrium, rogavit adstans : Quid hee tunt, o Mana? hoc enim nomine reginam appellabat. Illa pure respondit, Sunt pulchre pupe. Protinus ad regem illinc cursu concito homuncio ille venit pro more suo.

Rex sciscitatur undenam ipse veniat : vesanus illinc sese redire ait,

et reginam possidere pulchras pupas. Rex pupas intelligens esse imagines,

ira inflammatus pergit ad reginam, eamque objurgat compellans verbis asperis. Ipsa cavillatorem decipiens improbum,

90 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI 10€

ait se in speculo contemplantem spectra, Α Τὰς iv κατόπτροις ἐμφάσεις λέγουσά πως formam suam appellasse puparum nomino, Μορφῆς ἐμῆς ἰδεῖν τε φράσαι vivía, Sio elocuta regis exstinxit iram. Οὕτω θυμοῦ σδέννυσιν εἰποῦσα φλόγα. Rex hio Theophilus sepenumero Οὗτος βασιλεὺς Θεόφιλος πολλάκις tum per se ipse tum per duces bellicos, 2305 Kal δι᾽ ἑαυτοῦ xai στρατηγῶν ταγμάτων quos multos habuit forti animo preeditos, ἴλλλων τε πολλῶν ἀνδριχῶν. εὐχαρδίων, Maouelem presertim ac Theophobum Μανουὴλ δ' οὐχ fx«oxa xai Θεοφόδου, feliciter bellavit cum hostium cede. Máya« χατώρθου χτιννύων ἀντιπάλους" Ambo enim erant dextri fortesque, ἝἭστην γὰρ ἄμφω δεξιὼ, ῥωμαλέω, neminique cedobant suorum temporum 2370 Kal τῶν κατὰ σφᾷς οὐδενὸς λελειμμένω Blrenuitate vel arte imperatoria. Εὐκχνδρίαις τε xal καλαῖς στρατηγίαις. Ipse Theophilus liberalem manum Kai χεῖρα δ᾽ εἶχε φιλότιμον. πλουσίαν, munificamque omnibus porrigebat. Ἑὐεργετιχὴν, φιλόδωρον εἰς ὅλους" Quare etiam hospitium splendidum magnum, Ὅθεν ξενῶνα xat φαεινὸν xal μέγαν ad »eregrinos oxciendos exstruens 2375 Εἷς ἀνάπαυμα τῶν ξένων ἀπαρτίσας suimet ediflcio nomen indidit, D Κλῆσιν ἑχυτοῦ τῷ δομήμκτι νέμει, quod antea fuerat scortorum Justrum. - Οἴχων γυνάιχῶν ὄντα τὸ πρὶν ἀσέμνων" Nec rei venerce prorsus erat obnoxius, “Ἡττητὸ δ΄ οὐδὲν ἀφροδισίων σφόδρα sed castimonis studebat mirifice. T$ σωφροσύνῃ προστετηκὼς ἐχτόπως" Alexio autem cognomento Moseli 2380 ᾿Λλεξίῳ δὲ τῷ Μωσηλὲ τοὐπίχλην ex Armeniorum Crinitarum claro genere, Ἔξ ᾿Αρμενίων Κρηνιτῶν λαμκροῦ γένους βίροηυο viro et duci magnanimo, ᾿Ανδρὶ στρατηγῷ, γεννάδᾳ, ῥωμαλέῳ

el venustate vultus exornato, Κατὰ χαρίτων ὄψιν ἠγλαϊσμένῳ, Maríam filiam nuptiis copulavit, Μαρίαν συνῴκισε τὴν θυγατέρα, addito honore tituli cesarei ; 2980 Τιμήσας αὐτὸν ἀξίᾳ τῇ Καισάφων' misitque cum classe contra Longobardos. Kal σὺν στόλῳ πέπομφε πρὸς Λογγιδάρδους Sed enim invidente comitatu, Φθονουμένου δὲ τοῖς xav! αὐτὸν ἀνδράσι atque apud regem calumniante Cesarem Kai τῷ βασιλεῖ γ᾽ ἐνδιλδεόλημένον, uxor dum vixit calumnias dispulit. Διαδολῶν σύζυγος ἦν ζῶσα λύτις" Sed postquam illa vitam deseruit, 2390 Ἐπεὶ δ᾽ ἐχείνη κατέλιπε τὸν βίον, statim Alexius mundi se pompa abdicans Εὐθὺς περιφάνειαν ἐχγιπὼν βίου, Cesarea dignitate, propinquis, caris, C Καίσαρος ἀξίαν τε, συγγενεῖς, φίλους, profanique omni tumultu seculi, “᾿Αλλὰ τε πάντα xal πλέον τύρδην βίου, pauperem Christi exemplo saccum induit, Τὸ κατὰ Χριστὸν ἀμφιέννυται ῥάχος, conobiumque tonsa coma ingressus est 2395 Καὶ τρίχα καρεὶς τὴν μονὴν ὑπεισέδυ, Anthemii scilicet quod ipse construxerat, "Hv αὐτὸς ἀνήγειρε τὴν ᾿Ανθεμίου" ibique monachus vite confecit cursum. 'Ev f μονάζων χαταλύει τόν βίον, Exin Amorio Theophili patria Τοῦ δ᾽ Λμορίου πατρίδος Θεοφίλου Agarenorum capto exercitibus, Ταῖς ᾿Αγαρηνῶν σνρατιαῖς ἡλωχότος, innumerabilis turba gladio periit, 2500 ’᾿Απειραριθμήτου δὲ κτανθέντος στίφους aliasque plurima servituti addicta Kai πλῆθος ἥλω μυριάριθμον τότε δὰ Barbaros jure belli abacta ost : ᾿Αχθὲν δορυάλωτον σὐτοῖς BapÓdpote, atque in his erant legionum duces Ἔν οἷς στρατηγοὶ τῶν ἐχεῖθι ταγμάτων illic bellantium quadraginta duo, Δεκὰς τετραπλὴ (37) σὺν ἀπλῇ EuvtoplBt, qui etiam marlyres denique evaserunt. 2403 Ol μαρτύρων süpavto xal στέφη τηλος" Hos ut redimeret rex legationem misit "Qvrto πέπομφε πρέσθδεις ὁ κράτωρ signiflcantem Persidis tyranno D ᾿Απαγγελοῦντας τῷ κρατοῦντι Περαίΐδος ut hos dimitteret acceptis redimiis Λοῦναι λαθόντα λύτρα τὴν λύσιν σφίσιν centenariis quatuor cum viginti. Κεντηνάρια πρὸς τέτρασι δὶς δέκα, Bed verba respueruntaures barbare. 2410 'AAXA' οὐ προσέσχεν ἀκοὴ φαύλη λόγοις" Quare imperator longo moerore affectus. Ὄθεν βασιλεὺς ἐχταχεὶς μαχρᾷ λύπῃ contracto morbo misere abrupit vitam, Νοσήσας ἀπέῤῥηξε χαχῶς τὸν βίον, uxorem atque optimates valde exorans Πολλὰ δεηθεὶς συζύγου τῶν τ᾽ ἐν τέλει ut abolendos cCrarent imagines ; χαθαιρέσει στέργοντας τῶν εἰχονισμάτων atque ut Joannem lupum, non pastorem, 2415 Τῶν ᾿Ιωάννην Aóxov, οὐχὶ ποιμένα, Ecclesie cathedram retinere sinerent. Ἐν καθέδραν κατέχειν Ἐχχλησίας.

(37) Cod. τετραπλῇ.

101

MIXAHA Ὁ YIOZ eEOe4IAOY ΣΥΝ TH MHTPI eEOAQPA ΚΑΙ AYeIZ MONOZ.OMOY ET. KE.

Εἴτα κρατάρχει τοῦ χράτους θεοδώρα Σὺν παιδὶ βραδεύονσα γαλήνης δόσιν" Ἧς πρῶτον ἔργον χατάγειν τοὺς φυγάδας 2420 Τούς τ᾽ ἐν φυλακαῖς ἐχλύειν χαθειργμένους, Νεῖμαί τε παῦλαν τοῦ διωγμοῦ καθάπαξ * Μετὰ δ᾽ ἀναστήλωσιν ἔσπευδε δρᾶσαι Τῶν ἱερῶν τε προτχυνητῶν εἰκόνων. Εἶτα κατάγει τοῦ θρόνου 'Iodvvny, 2425 ᾿Αντεισάγει δὲ Μεθόδιον ἀξίως, Οὐ προστατοῦντος ὀρθοδόξων τοῦ στίφους Καθίδρυσις γένοιτο σεπτῶν εἰκόνων, Εἰς τοὐμφανές τε προχύνησις τοῖς ὅλοις. Τόθ᾽ ἣ βασιλὶς ποιμεναρχῶν πληθύος, 2430 Πρὸς δ᾽ αὖ λογάδων ἐνθέων μονοτρόπων Δεῖται λιπαρῶς τοῦ ξυνευνέτου χάριν * Ὥς ἂν ὑπ᾽ αὐτοῖς διαλλαχταῖς, εὐχέταις Θεὸς βασιλεῖ Θεοφίλῳ πταισμάτων Καὶ χριστομάχου τῆς πλάνης λύσιν νέμοι 2435 Συγγνωμονήσας ὡς συμπαθὴς Δεσπότης. Καὶ τῶνδε προσσχὼν ταῖς λιταῖς εὐξαμένων, Οἷα θεὸς φίλοικτος, εὔσπλαχνος φύσει, Ὡς πρὶν Μανασσῆν ἀξιοῖ σωτηρίας (38). Ὁ δ᾽ ἐνδίχως ἔχπτωσιν ὑποστὰς θρόνου 2440 Γόης ᾿Ιαννῆς ἐν μονῇ που διάγων Χριστου τε μητρὸς τοῦδε λαδὼν εἰκόνας Ὄμματ᾽ ἀπεμαύρωσε τῶνδ᾽ ὁ μαινόλης " Ὅπερ μαθοῦσα βασιλὶς τρισολδία Ζήλου φλεχθεῖσα τῷ πυρὶ τὴν χαρδίαν 2445 Τοῦδ᾽ ἐχχοπῆναι τὰς χόρας τῶν ὀμμάτων Εἷς ἔχτισιν ἔνδιχον εὐθὺς ἠξίου. Ὁρμῆς δ᾽ ἀνείρχθη ταῖς τινῶν συμδουλίαις * Πλὴν πέμψας {κίσατο τοῦτον σχυτάλῃ ΠΠληγαῖς μακραῖς κόψασα τοῦδε σαρχίον. 2450 Ταύτης κρατούσης Βουλγάρων ἀρχηγέτης Μαθὼν γυναικὶ σὺν ἁπαλῷ τεχνίῳ τὴν Ῥωμαϊκὴν ἠγμένην αὐταρχίαν, Σπονδῶν δράσειν σύγχυσιν ἠπείλει μέγα "Ac εἶχε συνθεὶς ἄναχτι τῶν Λύὐσόνων, 2455 Καὶ καταδραμεῖν τοὺς ὅρους Ρωμαΐδος " Πρὸς τόνδε, φάναι τὴν βασίλισσαν λόγος * θεῷ δὲ κἀγὼ συντρίδοντι τὰς μάχας Θαῤῥοῦσα πάντως ἀντιτάξομαί γέ σοι " Κἂν μὲν νικήσω σὺν Θεῷ μαχουμένη, 2460 Μέγαν ὀφλήσεις τὸν χατὰγελων ὅλοις " Εἰ δ᾽ αὖ νικήσεις οὐ τὸ νῖκός σοι μέγα Γυναῖκα νιχήσαντι θήλειαν φύσιν Ὡς οὖν τάδ᾽ ἀπηγγελτο μυσαρχηγέτῃ Ὑφῆχεν ὁρμῆς τὴν ὀφρὺν κατασπάσας, 2403 ᾿Ανανεοῖ τε τὴν πρὶν εἰρήνην πάλιν. ᾿Αλλὰ καλὸν πῶς πόθεν λόγῳ φράσαι

(38) Hunc merito recenset ipter Grecorum erro- res Allatius in tractatu De lib. Eccl. Grecor. p.117 sqq. citatque false sententie auctores synaxarium, Nicephorum, Zonaram, Constantinum Manassem, Gennadium,aliosque anonymos ; quibus nuno acce- , dit Ephremius.Perniciosum errorem ego ipsenuper refutavi in adnotationibus ad orationem Blemmyde

CAESARES.

A MICHAEL THEOPHILI FILIUS CUM THEODORA

C

102

MATRE, RUM XX Postea cum fllio regnat Theodora

qu& pacis reddidit imperio donum.

In primis enim exsules reduxit,

quique tenebantur vinculis emisit liberos,

persecutionis cursum omnino inhibens,

Mox properavit cultui proponere

sacras ac venerabiles imagines.

Deinde ejecto de sede Joanne

illi Methodium digne substituit,

quo presidente orthodoxis partibus,

augustarum imaginum fleret restitutio,

easque publice populus adoraret.

Tunc imperatrix episcoporum cotum

nec non sapientium hieromonachorum,

enixis precibus pro defuncto conjuge

oravit, ipsis ut intercedentibus

Deus augusto Theophilo culparum

errorisque heretici veniam concederet

misericordia flexus ceu mitis dominus.

Horum reapse precibus aures praebens

Theophilum misericors clemensque Deus

ceu quondam Manassem salute dignatus est.

Interim is qui sede merito exciderat

planus Joannes in monasterio degens

Christi Matrisque ejus imaginibus

forte deprehensis oculos furiosus eruit.

Quo audito scelere inclyta regina

zeli vicissim flammis cor perusta

impio pupillas excuti oculorum

justo talione protinus imperavit.

Verum quorumdam prohibita consiliis,

mittens armatos scutica ministros,

multis verberibus corpus illi contudit.

Hac imperante, Bulgarorum dominus

audiens mulieri teneroque puero

Romani imperii regimen commissum,

magnopere minabatur se abrupturum

foedera que sibi cum Cesare intercedebant, et Romanos fines incursaturum.

Tunc huic reginam sic resoripsiase aiunt :

Equidem cum Deo preliorum arbitro

prorsus aperto marte resistam tibi.

Quod si, favente Deo, superior fuero,

tu quidem orbi cuncto risui eris ;

sin contra viceris, laus tua levidensig erit

victoriam de muliere retulisse.

Hec ubi relata sunt Mossorum duci,

is suum impetum superbiamque fregit,

pacisque veteris renovavit federa.

Sed est preclarum verbis jam referre.

RURSUSQUE SOLUS. SUMMA ANNO-

ἃ me editam in Vaticano collectionis secundo volu- mine. Est autem hoc in loco ineptum Manassis exemplum, viventis scilicet hominis in terreno car- cere, comparatio cum anima corpore soluta infer- nisque ponis, quas Evangelium seternas esso affir« mat, addicta.

103 EPHRJEMII CHRONOGRAPHI 104

quomodo gens Mesorum ad fidcm venerit. Femina apprime nobilis ex Bulgaris

natura soror principis Mo:sorum Constantinopolim captiva ducta est.

Hxc autem degens regio in palatio

ad salutare lavacrum accessit

edocta Christianorum religionem

Bimulque litteris Grecis erudita.

Hec deinde dimissa, rogante fratre,

atque ad hunc reversa, Christianos, ut par erat, omni verborum magnificabat honore : atque vt baptismatis gratiam reciperet, fratrem egregiis hortabatur monitis :

sed is loquentem immota mente audiebat. Verumtamen cum Bulgaros corripuisset pestis, nullumque adesset remedium mali, nisi Deus fleret summi exitii aversor, Christiane princeps femina preci annuens agnovit Dei virtutem insuperabilem,

sibique mitti postulavit episcopum :

ἃ quo superveniente initiatur rite,

et lavacrum recipit incorruptionis.

Ob id Bulgaricus efferatus populus principem suum molitus est occidere :

sed enim fretus validis crucis armis rebelles conserta princeps pugna domuit. Tunc omnes vera pariter fide imbuti

dium libentes baptisma receperunt.

Igitur quoad prefuit Theodora,

reginarum gloria Theodora.

Romane res feliciter se habebant :

sed postquam summa cessit potentia in filium, gus deque permisceri cceperunt omnia. Pecunie opumque Micbael acervos

totis, ut aiunt, plaustris effupdebat, comissans, potans, inter palpones grecans. Idem etiam platanum affabre ex auro factam duosque gryphos οἱ leones totidem,

atque aliam plurimam variam suppellectilem que dignitati regie ornamento erat,

stulte conflavit ut pecunia fleret.

Rex Michael, quoniam ex proprio genere non suppetebat regni successor heres Romanorum regem lasilium creat,

eique nuptiis copulat Eudociam

. Inceris filiam, concubinam suam.

Patria Basilii Macedonia fuit,

ubi ex obscuris natus est parentibus,

qui manu propria agrum excolebant :

vir fortis, dexter, viribus prepollens,

etate florida, bene coinatus, blandus,

et bono animo et mente constanti prreditus. Huic multa imperium portenderunt

signa jam inde a teneris unguiculis,

ex quibus dicem carmine pauca admodum. JEstivo tempore radiis sub solaribus dormienti, uti mos est rusticorum liberis, advolans aquila (mirum prodigium !) umbram expansis alis puero prabuit.

Α Εἰς πίστιν ἦχεν εὐσεδῇ Μυσῶν ἔθνος. Γυνή τις ὄντως εὐγενὴς ἐκ Βουλγάρων, Ὅμαιμος οὔσα τοῦ Μυσῶν ἀρχηγέτου,

2470 Ἤχθη δορυάλωτος εἰς Κωνσταντίνου, Ἥ γ᾽ ἐνδιατρίόουσα τοῖς ἀνακτόροις, Βαπτίσματι πρόσεισι τῷ σιυτηρίῳ, Τὸ Χριστιανῶν ἐχδιδαχθεῖσα σέδας, Καὶ γνῶσιν ἔσχε γραμμάτων ᾿Ἑλληνίων. 247 , Αὕτη λυθεῖσα παραχλήσει συγγόνου Καὶ τῷδ᾽ ὀφθεῖσα. Χριστιανοὺς, ὡς δεον, Ὑπῆρχε θαυμάζουσα σεμνύνουσά τε, Καὶ τόνδε βαπτίσματος ἔνθεον χάριν ἔπειθε λαδεῖν ταῖς γαλαῖς συμδουλίαις 2480 Ὁ δ᾽ ἦν τέως ἄτεγκτος οὐδ᾽ εἴχων λόγοις, Ἐπεὶ δ᾽ ἐπεισέορησε λοιμὸς Βουλγάροις.

Β Οὐχ ἦν δὲ λύσις οὐδὲ φυγὴ τῆς νόσου “ Θεὸς δὲ λυτὴρ ὦπτο λοιμοῦ παμφάγου, Ἡροσσχὼν γυναιχὸς ταῖς λιταῖς χριστωνύμου.

2485 Ἔγνω θεοῦ δύναμιν ἄμαχον τέως,

Καί οἱ σταλῆναι ποιμενάρχην ἠξίου * Παρ᾽ οὗ σταλέντος xai μυεῖται χατ᾽ Écoc, Kal λαμδάνει βάπτισμα τῆς ἀφθαρσίας - Q3 χάριν ἔθνος ἐκχμανὲν τὸ Βουλγάρων

2400 ᾿Αρχητέτην σφῶν ἀνελεῖν τόνδ᾽ ἠξίουν * ἀλλὰ πεποιθὼς σταυριχῇ παντευχίᾳ Ἥττησεν αὐτοὺς συμπλαχοὶς κατὰ χράτος, Καὶ τόνδε πάντες εὐσεδοῦσι τὸν τρόπον Βάπτισμα θεῖον προφρόνως δεδεγμένοι,

2405 ως μὲν ὑπῆν ἐγκρατὴς αὐταρχίας 'H θεοδωρώνυμος ἀνασσῶν χλέος Εὖ εἶχε τὰ πράγματα τῇ "Popatb: * Ἐπεὶ δ᾽ ὁπεξίστατο παιδὶ τοῦ κράτους, ἽΛπαντα πεπλήρωτο τῆς ἀχοσμίας,

2.00 Σωροὺς Μιχαὴλ χρημάτων καὶ πραγμάτων Ὅλαις ἁμάξαις ἐκχενοῦντος ἀφθόνως Κώμοις, μέθαις, κόλαξιν, ἔργοις ἀτόποις. Ὃς ἐχ χρυσοῦ πλάτανον εὖ εἰργασμένην Γρύπας τε διττοὺς καὶ λέοντας αὖ τόσους

2505 Εἴδη τε πλεῖστα παντοδαπῶν χοσμίωνά Εἷς κόσμον, εἰς ἔχπληξιν ὄντα τοῦ κρᾷτους Χωνείᾳ παρέδωκεν ἐξ ἐμπληξίας.

"Aval Μιχαὴλ οὐχ ἔχων ἐξ ὀσφύος Κληροῦχον ἀρχῆς xai διάδοχον κράτους,

2510 "Avax:a Βασίλειον Αὐσόνων στέφει, Συζεύξας αὐτῷ πρὸς γάμου χοινωνίαν Αὐτοῦ παλλακὴν ἽἼγχερος Εὐδοχίαν,

D Χώρας δ᾽ ὁ Βασίλειος ἐξέφυ πάλαι

Μακεδονίας ἐξ ἀσήμων πατέρων

2515 Αὐτουργίᾳ τε χρωμένων γεωργίᾳ, ἸΙσχυρὸς ἀνὴρ, δεξιὸς, ῥωμαλέος, Εὐῆλιξ, ἡδῶν, εὐωρόσιτος, δασύθριξ, Ψυχὴν ἀγαθὸς, τὰς φρένας ἐῤῥωμενος . "Q πόλλ᾽ ἐμνᾶτο σύμδολα χραταρχίαν

2520 Εὐθὺς ἀπ’ αὐτῆς παιδικῆς ἡλικίας ᾿Αφ᾽ ὧν βράχιστα σημανῶὼ στιχουργίᾳ͵ Θέρους βρεφιχῶς τῷδ᾽ ὑπ᾽ ἀχτῖνα πάλαι Ὑπνοῦντι, χαθὰ γηπόνων ἔθος τέχνοι, ᾿Επιχαταπτὰς ἀετὸς θαῦμα ξένον

2520 Σκχιὰν ἀνεὶς πτέρυγας ἔδρα τῷ βρέφει"

10b Περὶ βρέφους ἔδεισε μήτηρ Ext! πως Τὸν ἀετὸν βλέψασα μὴ κατ᾽ ἐλπίδας Σκιὰν σχεδιάζοντα τῷ βρεφυλλίῳ, Καὶ τόνδε λίθοις ἀπελαύνει ματρόθεν" 2530 Καὶ τῆσδ᾽ ἀπούσης, ὄρνις ὡς πρὶν κατέπτη Τελῶν τὸ λειτούργημα παιδίῳ πάλιν, Καὶ πάλιν ἀπήλαυνεν fj γειναμένη, Καὶ τοῦτ᾽ ἐδρᾶτο πολλάχις τῆς ἡμέρας. Ὡς δ' ἐφήδων ἥψατο τῆς ἡλιχίας. 2035 ᾿Αγνώς τις ὧν ἅπασιν ἐσχάτως πένης Βαδίσας ἧχε πρὸς πόλιν Κωνσταντίνου, Ὡς ἂν ὑπάρξας τῶν τινος θὴς εὐπόρων, Ζωὴν τὰ συνέχοντα χρῶτο πρνσφόρως" Πόλιν δ᾽ ὁπεισδὺς κατέδαρθεν ἐσπέρας 2940 Διομήδους μάρτυρος ἐν ναοῦ πύλῃ Ὥς τις πενιχρὸς εὐτελὴς νεανίας. Ὅναρ δ᾽ ὁ μάρτυρ ἐμφανίζεται νύχτωρ Tivi γαθ᾽ ὕπνους τῶν ἔσω νεωχόρων, Καί οἱ τὸν ἐχτὸς ἐγκελεύϑται τάχος, 2545 Εἰσαγαγεῖν ἄναχτα τῆς πύλης ἔσω. Ὅ δ’ ὁπεξελθὼν καὶ Βασίλειον μόνον Εὑρὼν ὑπνοῦντα κατὰ λιτοῦ δαπέδου, Πύλην ὑπῆλθε τοῦ νεὼ xal τὸν δόμον, Δόξας ὄναρ φάντασμα μάταιον πέλειν, 2550 Καὶ πάλιν εἶχε τὸν νεωχόρον χλίνη: Καὶ πάλιν ὄψις ταυτα οἱ παρηγγύα" Καὶ πάλιν ἐξέδραμε τῆς πύλης τάχος, Καὶ Βασίλειον εὗρεν ὑπνοῦντα μόνον. ᾿Επεὶ δὲ τρὶς γένοιτο ταῦτα κατ᾽ ὄναρ, 2552 Καὶ σύνεσις ἦν οὐδαμοῦ νεοχόρῳ, Δηλοῖ τὸ τρίτον ἐμφανῶς μάρτυς λέγων, Εἶναι τὸν ἑχτὸς χείμενον βασιλέα. Ὃν εἰσαγαγὼν ὡς δέον νεωκόρος Φιλοφροσύνης καὶ ξενίας ἠξίου" 3500 Εἶτα συνιστᾷ τόνδε τῷ τῶν ἐν τέλει, Κἀκεῖνος φχείωσεν ἄνακτι πάλιν. Ὁ δ’ ὕψος ἐδράδευσε τῆς κραταρχίας. Καί τις μοναχῶν ἀρεταῖς ἐστεμμένος Μέλλοντά τ᾽ εἰδὼς Πνεύματι θείῳ λέγειν, $2565 Κρήτην πατρίδα καὶ μονὴν κεχτημένος Ἐκεῖσε τῷδε πρὸ κράτους ἀφιγμένῳ Προεῖπεν ἀνάῤῥησιν εὖ χραταρχίας. BAZIAEIOZ O ΜΑΚΕΔΩΝ ET IB. Οὗτος Μιχαὴλ ἀνελὼν εὐεργέτην Καὶ βασιλευτὴν καὶ δότην τὸν τοῦ στέφους, 2570 Αὐτοχράτωρ μόναρχος ὥφθη τῶν ὅλων, Ὅθεν συνιεὶς αἰχίᾳ συνειδότος Φόνου δυσαχθὲς καὶ μιαιφόνον μύσος Ἐξιλεοῦν ἔσπευδε Δεσπότην ὅλων "Αὔυσσον ὕπάρχοντα τῆς εὐσπλαγχνίας, 2575 Ἔργοις φιλοίχτοις καὶ καλῶν εὐποιίαις, Μεθ᾿ ὦν, νεὼν κἄλλιστον, εὐπρεπῆ ξένον Πολυτελὲς θέαμα τέρψιν ὀμμάτων Ἔν βασιλείοις καινίσας Ηρωταγγέλῳ Νέαν ἀποκέχληχε τονδ᾽ ἐκκλησίαν" 2580 Καὶ πάλιν ἄλλον Ἠλίᾳ τῷ Θεσόίτῃ, Ὅν ἐξόχως ἦν καὶ τιμῶν καὶ σεμνύνων Πομπαὶς ἐορταῖς δαψιλῶς ταῖς δι ἔτους. Οὗτος δι᾽ αὐτοῦ καὶ στρατηγῶν xat στόλου

ῬΔΤΒΟΙ,. GR. CXLIII.

CARSARERS. À Tunc filio timuit mater vehementer

aquilam videns preter exspectationem umbram temello infanti suppeditantem; lapidumque jactu procul abigebat avem. Matre recedente, aquila rursus advolat, atque suunr puero prebet ministerium. Rursus hanc mater abigit; idque sepe per vices illa die factitatum fuit. Ut vero e pueris excessit Basilius, omnibus ignotus atque egentissimus ad Constantini urbem pedester venit, nempe ut alicui diviti ravans operam vite adjumenta sustentande acciperet. Ergo ingressus urbem dormiebat vespere in valvis templi martyris Diomedis tanquam egemus vilisque adolescentulus. En autem martyr se conspiciendum obtulit uni ex sdituis noctu per somnium; jubens ut festinanter eum qui cubabat foris regem, reclusis valvis, introduceret.